تعدد عنوان علت اختلاف در اثبات وجود حضرت رقیه(س)

به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، در روز پنجم ماه صفر سال 61 ه.ق، حضرت رقیه(س) مظلومانه به شهادت رسید؛ نام شریفش «رقیه»، «فاطمه» و «زینب» و پدرش حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و مادرش ام‌اسحاق است.

ولادت آن حضرت در مدینه بود و در سن سه سالگی یا بیشتر در محرم 61 هجری با پدر بزرگوارش به کربلا آمد؛ قبل از روز عاشورا بارها مورد تفقد و دلجویی حضرت اباعبدالله(ع) قرار گرفت تا آنجا که آن حضرت به خواهرشان حضرت زینب(س) در مورد وی سفارش کردند.

حضرت رقیه(س) بعد از شهادت امام حسین(ع)، اهل‌بیت(ع) و اصحاب ایشان در صحرای کربلا، همراه با اسرا به کوفه و شام برده شد و در مسیر چهل منزل راه شهر شام، رنج‌های فراوانی دید.

در شام بعد از دیدن سر نورانی پدر با پیشانی شکسته در خرابه، آن‌قدر ناله زد و گریست تا به ملکوت اعلا پیوست و بدن شریف آن حضرت را شبانه دفن کردند.( کامل بهائی ج2 ص179 / نفس المهموم ص 456 / الوقایع و الحوادث ج 5 ص 85 / از مدینه تا مدینه ص 955 / منتخب التواریخ ص 388 ).

از کهن‌ترین منابعی که نام آن حضرت با لفظ «رقیه(س)» یاد شده است، قصیده سیف بن عمیره نخعی کوفی از اصحاب امام جعفر‌صادق(ع) و امام موسی‌کاظم(ع) است.(دائره‌المعارف تشیع ج 8 ص 313).

شواهد و مدارک درباره وجود شریف آن حضرت و استقرار قبر آن حضرت در مکان فعلی حرم مطهر ایشان همراه با معجزات و کراماتی از آن مظلومه بسیار است.(تقویم شیعه ص 57)

یکی از شهیدان قیام حسینی که نقش بسیار تاثیر‌گذاری در تبدیل واقعه عاشورا به یک جریان سیال تاریخی داشت، وجود حضرت رقیه (س)، دختر سه‌ساله امام حسین (ع) است که بعضی از مورخین درباره وجود تاریخی حضرت رقیه(س) سعی در شبهه‌پراکنی دارند. از این رو حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی طباطبایی‌فر، کارشناس مداحی و منبر در گفت‌وگو با کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا ضمن تسلیت سالروز شهادت حضرت رقیه(س)، با اشاره به برخی شبهات در رابطه با حضرت‌رقیه(س) بیان کرد: گاها می‌شنویم که عده‌ای شهادت حضرت رقیه(س) را رد می‌کنند و یا شبهاتی ایجاد می‌شود که اذهان عمومی را مشوش می‌کند، حال آیا واقعا حضرت رقیه‌ای نبوده است؟

بودن ردپایی از دختر سه ساله امام حسین(ع) در مقاتل

استاد حوزه علمیه با اشاره به ردپای دختر سه ساله سالار شهیدان در مقاتل اظهار کرد: در اکثر مقاتل رد پایی از دختر سه ساله  امام حسین(ع) در وداع آخر اباعبدالله(ع) و همچنین در جریان سوزاندن خیمه یا خرابه شام وجود دارد.

طباطبایی‌فر تصریح کرد: از ابی مخنف نقل شده که هنگام وداع حضرت صدا می‌زند، ثم نادی یا ام‌کلثوم یا زینب(س) یا سکینه یا رقیه و عاتکه و یا صفیه علیکن منی‌السلام فهذا آخر الاجتماع ...؛ همچنین کیفیت شهادت حضرت‌رقیه(س) در کتب مختلفی نقل شده و البته در بعضی از منابع تاریخی هم اشاره‌ای به آن نشده است.

شرایط خاص حاکم بر شیعه از سوی جباران باعث سانسور کردن خبر شهادت حضرت رقیه(س) شد

طباطبایی‌فر تصریح کرد: توقع هم همین است، در شرایطی که شیعیان را به جرم شیعه بودن، یا به جرم نقل فضائل اهل‌بیت(ع) زندانی می‌کردند، سر می‌بریدند، حتی خانواده آنان را می‌کشتند، سانسور خبر شهادت این دختر سه‌ساله عجیب به نظر نمی‌رسد لذا این که توقع داشته باشیم همه مقاتل با کیفیتی واحد قصه‌هایی از زندگی این بزرگ بانو نقل کرده باشند، با توجه به شرایط آن موقع، این، توقعی عاقلانه نیست.

تعدد عنوان یکی ازعلت های  اختلاف در ایجاد شبهه درباره حضرت رقیه(س)

کارشناس مداحی و منابر به یکی دیگر از علت‌های اختلاف در رابطه با حضرت رقیه(س) اشاره و عنوان کرد: یکی از منشأهای اختلاف تعدد عنوان است؛ در بعضی کتب فاطمه بنت الحسین(ع) نامیده شده و بعضی کتب اشاره به نام رقیه(س) داشته که می‌توان برداشت نمود هر دو یکی هستند.

سالم بودن پیکر حضرت رقیه(س) بعد از هزار و چندی سال دلیل محکمی بر وجود این بزرگوار

طباطبایی‌فر با اشاره به حکایت و کرامتی از حضرت رقیه(س) در زمان تعمیر قبر ایشان اظهار کرد: جدای از اخبار دال بر وجود چنین بانوی بزرگ منشی قصه سید ابراهیم دمشقی که در منتخب‌التواریخ آمده نیز مؤیدی بر مقام ویژه بی‌بی رقیه در پیشگاه خداوند است؛ وقتی که بر اساس کیفیات نقل شده متوجه می‌شوند، قبر مقدس حضرت نیاز به تعمیر دارد و قبر را می‌شکافند، این بدن بعد از هزار و چندی سال، سالم بوده و سید‌ابراهیم تا اتمام کار تعمیر قبر یعنی سه روز، آن بانوی مخدره را روی زانوی خود نگه داشت و پیوسته گریه می‌کرد و نیازی به آب و غذا و تجدید وضو پیدا نکرد؛ همچنین در سن نزدیک به 90 سالگی دعایش مستجاب شد و خداوند به او پسری عنایت کرد.

وی در ادامه گفت: البته بسیاری از داستان‌های دیگر از کرامات این بانو نقل شده که نشان از شخصیت ویژه صاحب این حرم در دمشق است.

پرهیز از برداشت‌های شخصی در اثبات شخصیت حضرت رقیه(س)

کارشناس منبر و مداحی به پرهیز سخنرانان از بیان مطالب غیر مستند و شخصی بیان کرد: تطبیق اخبار شهادت حضرت رقیه(س) و توثیق اسناد آن چیزی نیست که در مصاحبه و سخنرانی بگنجد؛ این بحث، تاریخی و علمی و دقیق است که باید پای کتاب و کتابخانه در گروه‌های علمی صورت بگیرد؛ متأسفانه عده‌ای از سخنرانان در منبرها سعی در اثبات نظرات فردی خود دارند و به نوعی از احترام مردم به سخنران و اینکه می‌دانند مردم نوعا گوش کرده و در مقام بحث با گوینده بر نمی‌خیزند، سوء‌استفاده کرده و به طرح برداشت‌های شخصی می‌پردازند.

پرهیز از سوء‌استفاده سخنرانان از منبرها

طباطبایی‌فر بیان کرد: البته شما دیدید اینگونه رفتارها باعث ایجاد چه موج‌های مخالفی می‌شود؛ اگر منبر محل سوء‌استفاده منبری برای نشر برداشت‌های شخصی خود از تاریخ شود، مردم از این منبرها فاصله می‌گیرند و این بسیار خطرناک است؛ یکی از مسائل داغ این روزهای کشور ما مسئله برجام است که می‌بینید هر کس یک اپیزود از تاریخ اسلام را جدا می‌کند و به عنوان مؤیدی برای عقاید خود آن را دست آویز قرار می‌دهد.

مداحان مطالب بی‌سند و سلیقه‌ای را به روضه حضرت‌رقیه(س) اضافه نکنند

استاد حوزه علمیه به پرهیز مداحان از افزودن مطالب سلیقه‌ای به روضه حضرت رقیه(س)، اظهار کرد: یکی دیگر از دقت‌هایی که باید انجام شود اضافه نکردن مطالب سلیقه‌ای به روضه حضرت رقیه(س) است؛ متأسفانه بسیاری از مداح‌ها ضعف خود را در عدم ایجاد شور و شعور حسینی در مجالس، می‌خواهند با آب و تاب دادن‌هایی که هیچ سند تاریخی ندارد، پر کنند.

پرهیز از روضه‌سازی غیر واقعی و تخیلی

وی در ادامه گفت: بعضی از این افراد از مداحان چهره و مشهور بوده و دقت ندارند ممکن است مطلبی که از روی ذوق می‌گویند، عده‌ای خیال کنند که مطلب مستند تاریخی است و هر که به آن چیزی اضافه کند و آخر سر، برای حضرت رقیه(س) روضه‌ای  غیر واقعی ساخته شود.

طباطبایی‌فر تصریح کرد: صرف شهادت یک دختر سه ساله که سر پدرش را در دامنش نهاده‌اند آنقدر جانسوز هست که اگر مداح کمی اخلاص داشته باشد با نفسش جمعیتی آتش بگیرند لذا روضه‌سازی و تصویرپردازی جزئیات واقعه که بر اساس تخیل فردی شکل می‌گیرد ممکن است در ابتدا زیبا و خلاقانه به نظر آید اما در ادامه راه ما را دچار مشکل خواهد کرد.

امیرمحسن سلطان‌احمدی