
حجتالاسلام والمسلمین مجتبی بیرانوند، امامجمعه اشترینان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در رابطه با انس با قرآن و اهمیت آن در جامعه گفت: در این خاکستان ناآشنا عوامل رنگارنگ و محرکهای پُرجاذبهای که آدمیان را از هویت انسانی و گوهر گران خویش غافل کرده و در بُنبستهای تاریک دنیاگرایی به سرابهای فریبنده مادی مشغول کردهاند، کم نیستند.
وی ادامه داد: ار سویی از حوزه فردی؛ بدخلقیها، سوءظنها، حسادتها، خودپسندیها، غرورها، بدزبانیها و افراط و تفریطها هر یک بخشی از هویت انسانی ما را به مخاطره انداخته و از سویی دیگر در حوزه اجتماعی نیز سودجوییها، خیانتها، منفعتطلبیها، فریبها، هوسبازیها و کامجوییهای نامشروع فضای زندگیمان را به ابتذال و پوچی کشانده است.
بیرانوند تصریح کرد: اینها همه فتنههایی هستند که ما را از رسیدن به حقیقت بازداشته، روز روشن ما را تیره و تار و آرزوهای شیرینمان را دور و دست نیافتنی کردهاند، درواقع غفلت و بیدردی ما را به گرداب سهمناک فتنهها کشانده و بحرانهای اخلاقی و معنوی و بیماریهای بغرنج روحی، جانمان را زار و نحیف کردهاند.
امامجمعه اشترینان افزود: در این زمان است که فریاد عجز آشنایی به گوش میرسد که ما روز روشن در امواج خروشان فتنهها گرفتار آمدهایم، حال باید پرسید که راه رهایی از این فتنهها چیست؟ و آیا روزنهای برای آزادی از این اسارتها پیش روی ما گشوده خواهد شد؟.
وی تصریح کرد: پیامبر اکرم(ص) همچون پدری مهربان و طبیبی دردآشنا ما را به قرآن فرامیخواند و تمسک به این نسخه شفابخش را رمز رهیدن از فتنهها معرفی کرده و میفرماید «ای مردم هنگامی که فتنهها چون شب تار شما را فرا گرفت به قرآن رو آورید که شفاعت کنندهای است که شفاعتش پذیرفته است و گزارش دهندهای است که گزارشش تصدیق شده است و هرکس قرآن را پیشوای خود قرار دهد به بهشتش راهنمای کند و کسیکه قرآن را پشت سر قرار دهد به دوزخش کشاند».
بیرانوند افزود: بدین سان تمسک به قرآن دریچهای از ملکوت به آدمیان میگشاید و آنان را از دام غفلتها و اسارت فتنهها رهانده، بهسوی حق و بهشت گمشده خویش رهنمون میسازد، بیجهت نیست که امام سجاد(ع) قرآن را بهترین انیس خود دانسته و میفرماید «اگرهمه مردم از شرق و غرب جهان بمیرند من از تنهایی هراسی نکنم آنگاه که قرآن با من باشد».
امامجمعه اشترینان با اشاره به اینکه ایمان به قرآن اصلیترین بخش از اندیشه و باور دینی هر مسلمان است، عنوان کرد: بیشک تجلی این ایمان و عینیت یافتن آن در اندیشه، سلوک عملی و زندگی فردی و اجتماعی در گرو اُنس، ارتباط و تعامل با قرآن است.
وی تصریح کرد: انس و ارتباط با قرآن از مرتبه پایین آغاز میشود و تا مراتب بالا ادامه مییابد که علما و قرآن پژوهان مراتب تدریجی اُنس با قرآن را در پنج مرحله گوش قرا دادن و نظر کردن به آیات قرآن، تلاوت قرآن، درک معانی و مفاهیم قرآن، تفسیر قرآن و تدبر در قرآن خلاصه کردهاند.
بیرانوند افزود: با این توضیحات نتیجه میگیریم که محافل اُنس با قرآن و برگزاری محافل قرآنی در میان مردم، تلاوت آیاتی از این کلام نور و شنیدن این آیات میتواند انسان را به مسیر سعادت راهنمایی کرده و بستر و زمینه را برای عمل به دستورات و توصیههای قرآنی مهیا کند.