لزوم شناخت عوامل بدعاقبتی دشمنان اباعبدالله(ع)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجت‌الاسلام سیدحسین مومنی، سخنران و کارشناس دینی شامگاه اربعین حسینی، یازدهم آذرماه در جمع خیل زائران و مجاوران امام رضا(ع) در رواق امام خمینی حرم مطهر رضوی به شرح بخشی از زیارت اربعین پرداخت و اشاره کرد: زیارت نورانی اربعین را بزرگانی همچون سیدبن طاووس، محدث قمی، کفعمی و بسیاری از علمای دیگر در کتب معتبر ادعیه و زیارات بیان کرده‌اند؛ این زیارت گرچه کوتاه است اما از جهت محتوایی بسیار غنی و سرشار از مضامین ارزشمند است که نکات مهمی را می‌توان از آن دریافت کرد.

وی ادامه داد: سال 61 هجری در ظرف زمانه نیم‌روز اتفاقی به وقوع پیوست که اثر آن الی‌الابد باقی خواهد ماند زیرا این افراد ظاهرا افراد متشرعی بودند و با علم به اینکه حسین بن علی(ع) قرآن ناطق است او را به بدترین وضع ممکن به شهادت رساندند و در این زیارت و همینطور زیارت عاشورا به عواملی که سبب شد چنین افرادی با سوابق درخشان، اینچنین عاقبت به شر شوند اشاره شده است چراکه درک فرهنگ عاشورا مستلزم شناخت و اشراف به این علل وعوامل است.

اهمیت روضه امام حسین(ع) در سیره معصومین(ع)

حجت‌الاسلام مومنی با اشاره به اهمیت روضه امام حسین(ع) ابراز کرد: این زیارت در 32 خط اما با محتوایی سرشار به اتفاقات مهمی که در روز عاشورا رخ داده است اشاره کرده و به گونه‌ای روضه می‌خواند بنابراین در پاسخ به آنان که معتقدند در رثای اباعبدالله(ع) نباید روضه مکشوف خواند باید دید اولا روضه مکشوف به چه اطلاق می‌شود، ثانیا اگر این افراد جریان کربلا و گودی قتلگاه را روضه مکشوف می‌پندارند باید دید پاسخشان در قبال روضه های امام رضا(ع)، امام صادق(ع)، امام سجاد(ع) و همینطور امام زمان(عج) در زیارت ناحیه مقدسه که سنگین‌ترین روضه‌ها را می‌خوانند، چیست.

وی در ادامه با تأکید بر اینکه ملاک و حقیقت ما در عمل، سیره معصومین(ع) است، اظهار کرد: امام رضا(ع) خود در محضر مردم و با رعایت زمان و مکان روضه امام حسین(ع) خواندند یا امام خمینی(ره) فرمودند: «هر روز باید منبر گذاشته و روضه خوانده شود» زیرا هرچه در کشور داریم به برکت روضه است و همین روضه‌ها بود که در دوران‌های مختلفی همچون دفاع مقدس و فتنه 88 کشور را از لغزش‌گاه‌ها ایمن نگه داشت.

جاودانگی حرکت سیدالشهدا(ع)؛ پیام زیارت اربعین

این کارشناس دینی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به پیام این زیارت تصریح کرد: پیام زیارت اربعین این است که امام حسین(ع) گرچه بیش از 13 قرن پیش به شهادت رسید اما تأثیر حرکت ایشان تا ابد پابرجاست این درحالی است که متاسفانه برخی کج‌اندیشان امروز به جای پرداختن به این گردهمایی عظیم آن را فاقد سابقه تاریخی می‌دانند. یکی از همین افراد روز گذشته گفته بود: «امام حسین(ع) روز عاشورا به محبوبش رسید!» در حالی که نزاع کربلا، نزاع عقل و جهل و نزاع ولایت شیطان با ولایت الله است.

وی با اشاره به ملاک پیروزی و شکست بر اساس زیارت اربعین بیان کرد: اباعبدالله(ع) در جریان کربلا ظاهرا در جنگ شکست می‌خورند زیرا نه تنها شهید می‌شوند بلکه عزیرانشان نیز کشته شده، خانواده‌شان به اسارت می‌روند، خیمه‌هایشان را نیز به آتش می‌کشند و لشکر دشمن ظاهرا از میدان نظامی ظفرمندانه خارج می‌شود در حالی که بر اساس زیارت اربعین ملاک پیروزی و شکست، دستیابی و عدم دستیابی به اهداف است لذا اگر دشمن با وجود فتح ظاهری به اهدافش نیز رسید، آن‌هنگام پیروز حقیقی میدان ارزیابی می‌شود در حالی که جریان کربلا این‌گونه رقم نخورد.

محو دین، نام پیامبر و علی(ع) و اولاد طاهرش؛ هدف اصلی دشمن در عاشورا

حجت‌الاسلام مومنی با اشاره به اینکه بر اساس زیارت اربعین هدف دشمن، محو دین و دین‌داری، نام پیامبر(ص) و اثر و نام علی(ع) و اولاد امیرالمومنین(ع) است، افزود: این افراد پس از رحلت پیامبر عظیم‌الشان به دنبال نابودی نسل پیامبر(ص) بودند همچنانکه در وصیت نامه حضرت صدیقه کبری(س) نیز به صراحت به آن اشاره شده است از این رو و در کربلا نیز از صبح جنگ را آغاز کرده و تا غروب، اباعبدالله(ع) و یاران وفادارشان را به شهادت رسانده و بدترین جنایت‌ها را در حق آن بزرگواران روا داشتند اما دشمن در کربلا به هدفش نرسید و شکست خورد به گونه ای که در شام برای شهدای کربلا مجلس عزا برپا کردند.

وفای به عهد بندگی، نخستین هدف اباعبدالله(ع)

وی عنوان کرد: حال باید ببینیم بر اساس زیارت اربعین آیا امام حسین(ع) به اهدافش رسید زیرا اباعبدالله(ع) دو هدف عمده را دنبال می کردند، نخست وفای به عهد بندگی آنچنانکه در دعا می‌خوانیم «فجاهدهم فیک صابرا محتسبا حتی سفک فی طاعتک دمه، پس با آنان درباره تو صابرانه و به حساب تو جهاد کرد تا در طاعت تو خونش ریخته شد» و در فرازی دیگر می‌خوانیم «و اشهد انک وفیت بعهدالله، و گواهی می‌دهم که تو به عهد خدا وفا کردی» حضرت سیدالشهدا(ع) به عهدش وفا کرد به همین دلیل ثارالله، داعی‌الله و وترالموتور شد.

روشن کردن نور هدایت؛ هدف دیگر امام حسین(ع)

این واعظ و سخنران در خاتمه با تأکید بر اینکه امام حسین(ع) سه عنصر صبر، رضا و شکر را با هم داشت، یادآور شد: اباعبدالله(ع) هم برای جنگ و هم شهادت به کربلا رفت زیرا همه آن‌ها ذیل تکلیف الهی تعریف می‌شد وهیچ‌گاه از سختی‌هایی که بر ایشان گذشت شکوه نکرد تا جایی که در هنگام شهادت در گودی قتلگاه نیز فرمود «الهى رضاً برضاک،‌ تسلیماً لأمرک، صبراً على قضائک، یا ربّ، لا معبود سواک یا غیاث المستغیثین، پروردگارا! من راضى به رضاى تو و تسلیم امر تو هستم. در مقابل قضاى تو صبر خواهم نمود. اى خدایى که جز تو معبودى نیست، اى پناه بى پناهان».

وی بیان کرد: همچنین هدف دیگر اباعبدالله‌الحسین(ع) روشن کردن نور هدایت بود تا امروز، شخصیت بی‌نظیری باشد که هرگاه انسانی آلوده به گناه شد بگوید «یاقدیم‌الاحسان بحق‌الحسین» و با توسل و تمسک به حضرت سیدالشهدا(ع) مورد غفران الهی قرار گیرد.