چرا قرآن کریم به زبان عربی نازل شد؟

حجت‌الاسلام حمید حسن‌جهان، مسئول دارالقرآن اداره کل تبلیغات اسلامی آذربایجان شرقی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، با بیان اینکه زبان، مهم‏ترین وسیله برای برقراری ارتباط بین خداوند یکتا با انسان‎‏ و انسان‎ها با یکدیگر است اظهار کرد: خداوند این توانایی بر تکلّم و صحبت کردن را از نعمت‏های بزرگ خود برمی‏‌شمارد که در ابتدای سوره الرحمن به آن اشاره دارد.

وی در پاسخ به این سؤال که چرا قرآن کریم به زبان عربی نازل شد، خاطرنشان کرد: با توجه به شرایط قبل از بعثت درمیان جاهلیّت عرب، خداوند پیامبراکرم(ص) را در میان قوم عرب مبعوث فرمود، پس باید به زبان آن‎ها صحبت کرده و معجزه‏ای می‎آورد که قابل‎فهم باشد، بنابراین قرآن، معجزه پیامبر(ص) نیز به زبان عربی نازل شد.

حسن‌جهان با اشاره به امتیازات زبان عربی ادامه داد: زبان‎شناسان معتقدند زبان عربى داراى امتیازاتى است كه در سایر زبان‎ها نیست، قواعد آن قیاسی‌تر ازسایر زبان‎ها بوده و اشتقاق كلمات و واژه‎هاى آن بیش ازسایر زبان‌‎هاست.

وی با استناد به آیات 193 تا 195 سوره شعرا یادآور شد: دستور زبان و علم فصاحت و بلاغت آن نیز، زبان عربی را از دیگر زبان‌‎ها ممتاز می‎سازد. شیوایی و رسایی زبان قرآن نیز تا حدّی است كه بدون ابهام، معنا و مقصود خود را به طور واضح و روشن به مخاطب تفهیم می‎كند، كما اینكه خداوند متعال در آیه 28 سوره زمر به این مسئله اشاره فرموده است.

مسئول دارالقرآن اداره کل تبلیغات اسلامی استان با اشاره به حدیثی از امام جعفر صادق(ع) مبنی براینکه «اگر قرآن بر عجم نازل می‎شد، عرب به آن ایمان نمی‏‌‎آورد و این برای عجم فضیلتی است»، بر تمدن و فرهنگ دیرینه ایرانیان تأکید کرد.

وی همچنین گفت: یکی از سنّت‏‌های خداوند، فرستادن رسولانی برای هدایت انسان‎هاست. پیامبران نیز در برخورد با انسان‌ها به زبان مردم آن منطقه‎‏ای که برای آن‎ها مبعوث شده‌‎‏اند، صحبت می‎‏کردند؛ زیرا زبان، تنها راه ارتباط انسان‏‎ها بوده و پیامبران نیز باید با مردم ارتباط داشته باشند.

حجت‌الاسلام حسن‌جهان با استناد به آیه 4 سوره ابراهیم اظهار کرد: تکلّم پیامبران به زبان قوم، یکی دیگر از سنّت‏‎های حتمی الهی است. خداوند در این آیه می‏‎‏فرماید: «ما هیچ رسولی نفرستادیم مگر آنکه به لسان قومش صحبت می‏‎کرد».

این مقام مسئول درعین حال بهره‎گیری از قرآن را منحصر به عرب‎زبانان محصور ندانست و تأکید کرد: قرآن، حقیقتی فراتر از زبان است و قبل از آنکه به زبان عربی درآید، در مرحله‎‏ای از هستی وجود داشته که در آن مرحله، عقول بشر به آن دسترسی نداشتند، خداوند آن را از موطن اصلی‎‏اش پائین آورده و در خور فهم بشر کرده و به لباس واژه عربیت در آورد به این امید که عقول بشر با آن انس بگیرد و حقایقش را بفهمد.