اسماعیلزاده:
حل مشکلات مربوط به فقر و طلاق مستلزم تبدیل آنها به مسئله است
گروه اجتماعی: یک فعال فرهنگی لرستان معتقد است که مشکل عینی ما منفی و بیرونی و مسئله ذهنی مثبت و درونی است، ما اگر میخواهیم مشکلات جامعه مانند فقر، طلاق و عدم مشارکت سیاسی را حل کنیم باید آنها را به مسئله تبدیل کنیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حسن اسماعیلزاده، از فعالان فرهنگی لرستان، چهارشنبه، 16 دیماه در جلسه هماندیشی فعالان فرهنگی و اجتماعی استان لرستان که در استانداری برگزار شد، گفت: اگر ما بهدنبال توسعه فرهنگی بهصورت درونزا و ارتقاء سطح معرفت هستیم باید مشکل به مسئله تبدیل شود.
وی با اشاره به اینکه بر سر راه تبدیل مشکل به مسئله عواملی وجود دارد، اظهار کرد: ما با بررسی این عوامل باید گامهای اصلاحی در این زمینه برداریم.
اسماعیلزاده افزود: مشکل عینی ما منفی و بیرونی و مسئله ذهنی مثبت و درونی است، ما اگر میخواهیم مشکلات جامعه مانند فقر، طلاق و عدم مشارکت سیاسی را حل کنیم باید آنها را به مسئله تبدیل کنیم.
این فعال فرهنگی با اشاره به اینکه دلایل مختلفی برای عدم تبدیل مشکل به مسئله وجود دارد، عنوان کرد: یکی از این دلایل سیاستزدگی بیشاز حدی است که در جامعه ما وجود دارد، تبعیض و نابرابری که وجود دارد در بحث انتخابات خیلی تأثیر دارد، و بهجای لیاقت و شایستگی باند و باندبازی است.
وی افزود: با وجود آسیبهای اجتماعی که منجر به بیقدرتی، بیمعنایی، منزوی شدن و هدررفت نیروهای موجود در جامعه میشود، در بحث روش در محافل دانشگاهی بیشتر تأکید روی روش است تا روششناسی در صورتیکه روششناسی مقدمه و پیشنیاز روش است.
اسماعیلزاده اظهارکرد: در دانشگاههای نیز این مشکل را داریم که بیشتر بر روش تأکید میکنیم که آن نیز یکسری آمار و ارقام کمی است که توان تبدیل یافتههای آماری به یافتههای مفهومی را نداریم چون در نظریه و روششناسی و فلسفه روششناسی ضعیف هستیم.
این فعال فرهنگی استان لرستان با بیان اینکه ساختار جامعه ما، ما را بهسمت محافظه کاری میبرد، ادامه داد: اگر بهدنبال تحول در فرهنگ و بهدنبال تغییر در فرهنگی هستیم، هدف پارادایم انتقادی تغییر و تحول است و پاردایم اثباتی هیچوقت به تغییر و تحول منجر نمیشود، لذا یکی از آسیبهایی که در محافل علمی ما وجود دارد، این است که بر پارادایم اثباتی تأکید داریم.
وی با اشاره به اینکه بر سر راه تبدیل مشکل به مسئله عواملی وجود دارد، اظهار کرد: ما با بررسی این عوامل باید گامهای اصلاحی در این زمینه برداریم.
اسماعیلزاده افزود: مشکل عینی ما منفی و بیرونی و مسئله ذهنی مثبت و درونی است، ما اگر میخواهیم مشکلات جامعه مانند فقر، طلاق و عدم مشارکت سیاسی را حل کنیم باید آنها را به مسئله تبدیل کنیم.
این فعال فرهنگی با اشاره به اینکه دلایل مختلفی برای عدم تبدیل مشکل به مسئله وجود دارد، عنوان کرد: یکی از این دلایل سیاستزدگی بیشاز حدی است که در جامعه ما وجود دارد، تبعیض و نابرابری که وجود دارد در بحث انتخابات خیلی تأثیر دارد، و بهجای لیاقت و شایستگی باند و باندبازی است.
وی افزود: با وجود آسیبهای اجتماعی که منجر به بیقدرتی، بیمعنایی، منزوی شدن و هدررفت نیروهای موجود در جامعه میشود، در بحث روش در محافل دانشگاهی بیشتر تأکید روی روش است تا روششناسی در صورتیکه روششناسی مقدمه و پیشنیاز روش است.
اسماعیلزاده اظهارکرد: در دانشگاههای نیز این مشکل را داریم که بیشتر بر روش تأکید میکنیم که آن نیز یکسری آمار و ارقام کمی است که توان تبدیل یافتههای آماری به یافتههای مفهومی را نداریم چون در نظریه و روششناسی و فلسفه روششناسی ضعیف هستیم.
این فعال فرهنگی استان لرستان با بیان اینکه ساختار جامعه ما، ما را بهسمت محافظه کاری میبرد، ادامه داد: اگر بهدنبال تحول در فرهنگ و بهدنبال تغییر در فرهنگی هستیم، هدف پارادایم انتقادی تغییر و تحول است و پاردایم اثباتی هیچوقت به تغییر و تحول منجر نمیشود، لذا یکی از آسیبهایی که در محافل علمی ما وجود دارد، این است که بر پارادایم اثباتی تأکید داریم.
