به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، محمد مسعود بهمنی، نویسنده کتاب «پیامدها و زیانهای ایران در جنگ جهانی اول و دوم» به مسایلی که در طول دو جنگ جهانی در ایران و بهویژه برای ارتش ایران پیش آمده میپردازد.
کتاب «پیامدها و زیانهای ایران در جنگ جهانی اول و دوم» به موقعیت ایران در جنگ جهانی اول و دوم و قدرتهای متخاصم پرداخته که بیطرفی ایران را نقض و در راستای سیاستهایی که داشتند به ایران حمله کردند و ارتش ایران پس از مقاومت مختصری تسلیم و کشور جولانگاه روسیه از شمال و انگلیس از جنوب شد.
کتاب در دو فصل «جنگ جهانی اول» و «جنگ جهانی دوم» به ساختار ارتش ایران در این دو جنگ و تلفات، ضایعات و پیامدهای حاصل از آن میپردازد. در واقع در منابع دیگر به ارقام اشاره شده است اما نویسنده در این کتاب بهجای آوردن اعداد و آمار، چگونگی مساله را بررسی میکند.
کتاب «پیامدها و زیانهای ایران در جنگ جهانی اول و دوم» برپایه اسناد تاریخ ارتش ایران و انقلاب اسلامی، همچنین گزیده اسناد منتشر شده مربوط به جنگهای جهانی تدوین شده است.
چاپ دوم این کتاب در ٨٠ صفحه، شمارگان ٥٠٠ نسخه همچون چاپ اول آن از سوی انتشارات نظری به تازگی تجدید چاپ شده و به بازار کتابهای تاریخی راه پیدا کرده است.
بنا بر این گزارش، محمد مسعود بهمنی در سال ١٣٤٠ در یک خانواده مذهبی در شهر بروجرد به دنیا آمد. وی در سال ١٣٥٩ به استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمده و دورهی سه سالهی دانشگاه افسری را طی نمود و افتخار خدمت با فرماندهان دانشکدهی افسری آن زمان از جمله شهید نامجو، شهید صیاد شیرازی و امیر سرلشگر صالحی را داشتهاند.
وی بهعلت شهامت و رشادت در میادین نبرد با دشمن بعثی و منافقین ٧٠ ماه ارشدیت درجه دریافت کرد . وی در مناطق عملیاتی چند بار مجروح و در عملیات کربلای ٥ شیمیایی شد و با ٣٠ درصد جانبازی هنوز ترکشهای ریز خمپاره در بدنش وجود دارد.
این نویسنده فعال بروجردی، تا کنون ١٥ کتاب در حوزه دین، اجتماعی، دفاع مقدس و جنگ نرم تألیف و منتشر نموده و مقالات ایشان نیز در روزنامههای کثیرالانتشار به تعدد به چاپ رسیده است .
محمد مسعود بهمنی، سرتیپ دوم بازنشسته ستاد مشترک ارتش، دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت و مدرک دکترای معادل در امور نظامی میباشند و در حال حاضر عضو هیئت علمی مراکز آموزشی و یگانی ارتش جمهوری اسلامی و مدرس دانشگاه علمی ـ کاربردی بوده و به تحقیق و پژوهش مشغول است.