آیتالله میرعمادی مطرح کرد:
افترا؛ تهدیدی برای امنیت اخلاقی/ 60 آیه قرآن در رابطه با افترا است
گروه فعالیتهای قرآنی: نماینده ولی فقیه در لرستان با اشاره به اینکه 60 آیه قرآن در رابطه با افترا است، افترا را تهدیدی برای امنیت اخلاقی دانست و گفت: افترا آبرو، اعتبار و حیثیت افراد را از بین میبرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، آیتالله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولی فقیه در استان و امامجمعه خرمآباد دوشنبه، 19 بهمنماه در تفسیر آیه 116 سوره نحل در جمع کارکنان بنیاد مسکن انقلاب اسلامی لرستان، گفت: این آیه در رابطه با افترا و دروغ بستن به خداوند متعال است.
وی با بیان اینکه مسأله افترا و دروغ و تهمت بستن از رذیلتهای اخلاقی هستند، افزود: خداوند متعال در این آیه فرموده است «وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ؛ و براى آنچه زبان شما به دروغ مىپردازد مگوييد اين حلال است و آن حرام تا بر خدا دروغ بنديد زيرا كسانىكه بر خدا دروغ مىبندند رستگار نمىشوند».
میرعمادی با بیان اینکه بهتان، افترا، دروغ، نشر اکاذیب همگی از یک خانواده هستند که هر کدام بار معنایی خاصی دارد، ادامه داد: افترا یعنی اینکه انسان یک مطلب و نسبت دروغی را به شخصی، خدا و یا پیامبر نسبت بدهد اینکه انسان نزد خود چیزی را به اصطلاح ببافد و به دیگری نسبت بدهد.
وی با بیان اینکه نشر اکاذیب یکی از عناوین مجرمانهای است که بهشدت در منابع دینی مورد مذمت قرار گرفته است، ادامه داد: واژه افترا و مشتقات آن 60 بار در قرآن بهکار رفته است که یکی از این موارد همین آیه 116 سوره نحل است.
این مفسر قرآن با بیان اینکه یک نوع افترا دروغ بستن به اشخاص و انسانهای پاک و صالح است، گفت: گاهی افترا به خدا و رسول خدا است یعنی فرد حدیث یا آیهای را جعل میکند و به این وسیله به خداوند افترا میبندد.
وی ادامه داد: گاهی نیز افترا به لفظ است نسبت ناروایی را بهصورت لفظی به یک شخص نسبت میدهد، گاهی برخی افراد افترا فعلی و عملی دارند باید توجه داشت افترا چه به خدا نسبت داده شود چه به افراد دیگر چه لفظی باشد چه فعلی همه انواع آن در اسلام حرام است.
نماینده ولیفقیه در لرستان با یادآوری اینکه در قرآن در 60 مورد راجع به افترا بحث شده است، افزود: در تمام این آیات شخص که افترا میبندد بهشدت مورد توبیخ خداوند متعال قرار گرفته است چنانکه خداوند متعال فرموده است: «ظالمترین فرد کسی است که به خدا افترا ببندد» و نیز فرموده است «کسیکه به خدا افترا میبندد لعنت خدا، فرشتگان و همه مردم بر او باد» و نیز فرموده است: «کسانیکه به خدا افترا ببندند در دنیا ذلیل و خوار و در آخرت کیفر سخت میبینند».
این مفسر قرآن کریم با بیان اینکه افترا هم شقاوت در دنیا و هم عذاب دردناک در آخرت را بهدنبال دارد، گفت: افترا صورتهای گوناگونی دارد افرادیکه افترا میبندند انگیزههای گوناگونی دارند گاهی در مقام قانونگذاری افترا به خدا میبندند لذا افراد باید مراقب باشند قانونی که تصویب میکنند به خدا نسبت ندهند.مثل منافقین که افکار شیطانی خود را به خدا نسبت میدادند، گاهی برخی افراد عمل غلط خود را به خدا نسبت میدهند و خود را پاک و منزه تصور میکنند.
میرعمادی در رابطه با انگیزههای افراد برای افترا و نسبت ناروا دادن به خداوند، گفت: گاهی انگیزه این افراد توجیه خطا و اشتباهات خودشان است انگیزه دیگر برای این قبیل افراد بهانه برای نپذیرفتن حق و حقیقت است این افراد آنقدر خودخواه و متکبر هستند برای اینکه حق را نپذیرند میگویند این حکم خداست.
وی اضافه کرد: گاهی برخی افراد خیال و وسوسه به سراغشان میآید گمان میکنند این مطلب از خداست و آنرا به خدا نسبت میدهند.
نماینده ولیفقیه در لرستان با بیان اینکه افترا و نسبت ناروا دادن به خدا و رسولش پیامدهای بدی دارد، اضافه کرد: افترا و دروغ بستن به خدا و اشخاص باعث میشود امنیت اخلاقی از جامعه رخت بربندد.
آیتالله میرعمادی افترا را تهدیدی برای امنیت اخلاقی دانست و گفت: افترا آبرو و اعتبار و حیثیت افراد را از بین میبرد چه بسیار افرادی که بهخاطر افترا و تهمت ناروایی که به آنها زده شده خانهنشین شدهاند یا استعدادشان از بین رفته است.
وی با اشاره به اینکه افترا سبب از هم پاشیدگی نظام اجتماعی و خانوادگی میشود، افزود: افترا بستن به خدا و رسول خدا سبب باطل شدن برخی از اعمال میشود.
آیتالله میرعمادی به حدیثی از امام علی(ع) با این مضمون که «سنگینی تهمت بستن به انسان بیگناه از سنگینی آسمان بیشتر است»، گفت: نبی مکرم اسلام نیز در این رابطه فرموده است: «کسیکه به مرد یا زن مسلمان تهمت بزند خداوند در روز قیامت او را بر تلی از آتش نگه میدارد و دائماً از دهانش چرک و کثافت بیرون میآید».
وی در پایان یادآور شد: با توجه به آیه 116 سوره نمل تهمت و افترا و دروغ بستن به خدا و پیامبر و مردم شقاوت و بدبختی در دنیا و عذاب دردناک در آخرت را بهدنبال دارد.
وی با بیان اینکه مسأله افترا و دروغ و تهمت بستن از رذیلتهای اخلاقی هستند، افزود: خداوند متعال در این آیه فرموده است «وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ؛ و براى آنچه زبان شما به دروغ مىپردازد مگوييد اين حلال است و آن حرام تا بر خدا دروغ بنديد زيرا كسانىكه بر خدا دروغ مىبندند رستگار نمىشوند».
میرعمادی با بیان اینکه بهتان، افترا، دروغ، نشر اکاذیب همگی از یک خانواده هستند که هر کدام بار معنایی خاصی دارد، ادامه داد: افترا یعنی اینکه انسان یک مطلب و نسبت دروغی را به شخصی، خدا و یا پیامبر نسبت بدهد اینکه انسان نزد خود چیزی را به اصطلاح ببافد و به دیگری نسبت بدهد.
وی با بیان اینکه نشر اکاذیب یکی از عناوین مجرمانهای است که بهشدت در منابع دینی مورد مذمت قرار گرفته است، ادامه داد: واژه افترا و مشتقات آن 60 بار در قرآن بهکار رفته است که یکی از این موارد همین آیه 116 سوره نحل است.
این مفسر قرآن با بیان اینکه یک نوع افترا دروغ بستن به اشخاص و انسانهای پاک و صالح است، گفت: گاهی افترا به خدا و رسول خدا است یعنی فرد حدیث یا آیهای را جعل میکند و به این وسیله به خداوند افترا میبندد.
وی ادامه داد: گاهی نیز افترا به لفظ است نسبت ناروایی را بهصورت لفظی به یک شخص نسبت میدهد، گاهی برخی افراد افترا فعلی و عملی دارند باید توجه داشت افترا چه به خدا نسبت داده شود چه به افراد دیگر چه لفظی باشد چه فعلی همه انواع آن در اسلام حرام است.
نماینده ولیفقیه در لرستان با یادآوری اینکه در قرآن در 60 مورد راجع به افترا بحث شده است، افزود: در تمام این آیات شخص که افترا میبندد بهشدت مورد توبیخ خداوند متعال قرار گرفته است چنانکه خداوند متعال فرموده است: «ظالمترین فرد کسی است که به خدا افترا ببندد» و نیز فرموده است «کسیکه به خدا افترا میبندد لعنت خدا، فرشتگان و همه مردم بر او باد» و نیز فرموده است: «کسانیکه به خدا افترا ببندند در دنیا ذلیل و خوار و در آخرت کیفر سخت میبینند».
این مفسر قرآن کریم با بیان اینکه افترا هم شقاوت در دنیا و هم عذاب دردناک در آخرت را بهدنبال دارد، گفت: افترا صورتهای گوناگونی دارد افرادیکه افترا میبندند انگیزههای گوناگونی دارند گاهی در مقام قانونگذاری افترا به خدا میبندند لذا افراد باید مراقب باشند قانونی که تصویب میکنند به خدا نسبت ندهند.مثل منافقین که افکار شیطانی خود را به خدا نسبت میدادند، گاهی برخی افراد عمل غلط خود را به خدا نسبت میدهند و خود را پاک و منزه تصور میکنند.
میرعمادی در رابطه با انگیزههای افراد برای افترا و نسبت ناروا دادن به خداوند، گفت: گاهی انگیزه این افراد توجیه خطا و اشتباهات خودشان است انگیزه دیگر برای این قبیل افراد بهانه برای نپذیرفتن حق و حقیقت است این افراد آنقدر خودخواه و متکبر هستند برای اینکه حق را نپذیرند میگویند این حکم خداست.
وی اضافه کرد: گاهی برخی افراد خیال و وسوسه به سراغشان میآید گمان میکنند این مطلب از خداست و آنرا به خدا نسبت میدهند.
نماینده ولیفقیه در لرستان با بیان اینکه افترا و نسبت ناروا دادن به خدا و رسولش پیامدهای بدی دارد، اضافه کرد: افترا و دروغ بستن به خدا و اشخاص باعث میشود امنیت اخلاقی از جامعه رخت بربندد.
آیتالله میرعمادی افترا را تهدیدی برای امنیت اخلاقی دانست و گفت: افترا آبرو و اعتبار و حیثیت افراد را از بین میبرد چه بسیار افرادی که بهخاطر افترا و تهمت ناروایی که به آنها زده شده خانهنشین شدهاند یا استعدادشان از بین رفته است.
وی با اشاره به اینکه افترا سبب از هم پاشیدگی نظام اجتماعی و خانوادگی میشود، افزود: افترا بستن به خدا و رسول خدا سبب باطل شدن برخی از اعمال میشود.
آیتالله میرعمادی به حدیثی از امام علی(ع) با این مضمون که «سنگینی تهمت بستن به انسان بیگناه از سنگینی آسمان بیشتر است»، گفت: نبی مکرم اسلام نیز در این رابطه فرموده است: «کسیکه به مرد یا زن مسلمان تهمت بزند خداوند در روز قیامت او را بر تلی از آتش نگه میدارد و دائماً از دهانش چرک و کثافت بیرون میآید».
وی در پایان یادآور شد: با توجه به آیه 116 سوره نمل تهمت و افترا و دروغ بستن به خدا و پیامبر و مردم شقاوت و بدبختی در دنیا و عذاب دردناک در آخرت را بهدنبال دارد.
