به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، شهید علیعباس حسینپور از طلبههای شهید لرستان از دوران کودکی هم مظلوم بود و هم شیطنت و شوق و ذوق دوران کودکی را داشت.حالت افتادگی و خاکی بودن و تواضع از چهرهاش پیدا بود اما اذیت و شیطنت بچههای همسن خودش را نداشت.
یکی از ویژگیهای بارز شهید حسینپور که در دوستانش بسیار تاثیر میگذاشت انس با قرآن بود در بسیاری از مواقع که ایشان فرصت پیدا میکرد قرآن کوچکی را برمیداشت و تلاوت میکرد. شهید علیعباس با قرآن انس داشت و از خواندن آن لذت میبرد با آن سن کم قلب بزرگی داشت با همه وجود قرآن را درک کرده بود.
شهید علیعباس حسینپور به جلسات قرآن علاقه زیادی داشت او همیشه دوستانش را به انس با قرآن و حضور در جلسات قرآنی دعوت میکرد و میگفت: «به برکت قرآن است که انسان راه درست را پیدا میکند به برکت این جلسات است که تفکر قرآنی پیدا میکند». او همیشه قرآن جیبی کوچکی به همراه داشت هر فرصتی که پیدا میکرد به ذکر گفتن و قرآن خواندن مشغول میشد.
دوست علیعباس میگفت: از زمانیکه با او آشنا شدم، برای من به یک الگوی کامل تبدیل شد هیچ موقع از همنشینی با او سیر نمیشدم من بهتدریج خصلتهایی را مشاهده کردم که این ویژگیها و روحیات باعث شد که برای ما یک الگو و سرمشق باشد.
علیعباس حسینپور در زمان نوجوانی پایش به مسجد و هیئت باز شد. اوایل دهه پنجاه کلاسهای قرآن بهصورت پنهانی در خرمآباد برگزار میشد که شهید ابطحی شهید علیعباس را همراه خود به این کلاسها میبرد و مربیان جلسه قرآن، علیعباس را خیلی دوست داشتند.