نگاهی به فضیلتهای «بسمالله الرحمن الرحیم»
گروه فعالیتهای قرآنی: «بسمالله» از اسماء اعظم خداوند است برای پاینده و جاوید ماندن و مبارک بودن و مواجه نشدن با شکست در هر عملی، لازم است آنرا با آفریدگار جهان ارتباط دهیم و با نام او شروع کنیم و به همین مناسبت است که خداوند بزرگ به پیامبرش دستور میدهد در ابتدای شروع تبلیغ، نام خدا را بر زبان آورد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، در فضیلت «بسمالله» این کافی است که هر سوره قرآن غیر از سوره توبه با آن آغاز میشود، بالاتر از آن، هر نوشتهای که از پروردگار، از آسمان نازل شده، شروع و آغازش با «بسمالله» بوده است.
در فضیلت آن روایات زیادی از پیامبراکرم(ص) و ائمهاطهار(ع) نقل شده است از جمله اینکه صفوان جمال گوید: امام صادق(ع) فرمود: «خداوند کتاب و نوشتهای از آسمان نازل نکرده، مگر اینکه آغاز و شروعش (بسمالله ...» بوده، در حقیقت تمام شدن و پایان رسیدن یک سوره، با نزول (بسمالله ...) در ابتدای سوره دیگر، شناخته میشد(چون که «بسمالله ...» جزء و اول هر سوره است)».
فرات بن احنف گوید: از امام باقر(ع) شنیدم که فرمود: «آغاز هر نوشتهای که از آسمان نازل میشد، «بسمالله ...» بوده است.
معاویه بن عمار از امام صادق(ع) نقل میکند که حضرت فرمود: «بسمالله ...» اسم بزرگ خداوند است، و یا فرمود: اسم باعظمت او است.
ابوحمزه از امام باقر(ع) نقل میکند که حضرت فرمود: «پیامبراکرم(ص) همیشه بسمالله ... را با صدای بلند میخواند، هنگامیکه مشرکان میشنیدند، پشت کرده میگریختند خداوند این آیه را نازل کرد و هنگامیکه پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد میکنی، پشت میکنند و از تو روی برمیگردانند و فرار میکنند)».
از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: «هنگامیکه شخصی برای قومی (در نماز) امامت میکند، شیطانی به نزد شیطانی که نزد امام جماعت است میآید و میگوید: آیا امام، خدا را ذکر کرد یعنی «بسمالله ... را خواند؟ اگر گفت: بلی از او فرار میکند و اگر بگوید: نه، بسمالله ... را نخواند، میآید و بر گردن امام سوار میشود و پاهایش را بر سینه او دراز میکند و شیطان در جلو مردم ثابت میماند تا از نماز فارغ شوند».
امام باقر(ع) فرمود: «شریف و عزیزترین آیه، در کتاب خدا (بسمالله ...» را دزدیدهاند و میگویند: بسمالله جزء آیات قرآن نیست، در حالیکه بسمالله ... در آغاز هر سوره قرار گیرد جزء همان سوره است.
عبدالله بن مسعود از پیامبر خدا(ص) نقل میکند که حضرت فرمود: هرکس (بسمالله ...) را بخواند، خداوند متعال به تعداد هر حرفی، برای او، چهار هزار حسنه(ثواب عمل نیک) مینویسد و از او چهار هزار گناه محو میکند و مقام و درجهای او را چهار هزار بالا میبرد».
پیامبرخدا(ص) فرمود: هنگامیکه مؤمن را از صراط عبور میدهند، میگوید: بسمالله الرحمن الرحیم شعله و زبانههای آتش خاموش میشود، آتش میگوید: ای مؤمن! بگذر، همانا نور تو شعله و زبانهی مرا خاموش کرد».
حضرت موسی بن جعفر(ع) از پدرانش از امیرمؤمنان علی(ع) از پیامبرخدا(ص) نقل کرده که حضرت فرمود: «خداوند متعال فرمود: هنگامیکه بندهام میگوید: (بسمالله ...» او با نا من شروع و آغاز نموده است، و بر من لازم است تمام کارهای او را به اتمام برسانم و در تمام حالاتش به او برکت دهم و همه چیز را بر او مبارک گردانم».
از حضرت علی(ع) روایت شده است که فرمود: «در تمام کارها، کوچک باشد یا بزرگ، بگویید: (بسمالله ...) یعنی در این کار یاری میطلبم از خداییکه عبادت به غیر او شایسته نیست».
حجتالاسلام سیدابراهیم حسینی لیلابی، از مفسران قرآنکریم در گفتوگو با خبرنگار ایکنا لرستان در رابطه با فضیلتهای بسمالله الرحمن الرحیم، گفت: بسمالله از اسماء اعظم خداوند است برای پاینده و جاوید ماندن و مبارک بودن و مواجه نشدن با شکست در هر عملی، لازم است آنرا با آفریدگار جهان ارتباط دهیم و با نام او شروع کنیم و به همین مناسبت است که خداوند بزرگ به پیامبرش دستور میدهد در ابتدای شروع تبلیغ، نام خدا را بر زبان آورد.
وی افزود: حضرت نوح(ع) در آن طوفان عجیب هنگام سوار شدن به کشتی که روی امواج کوهپیکر آب در حرکت است و با خطرات فراوان روبهرو میشود، برای مواجه نشدن با شکست و رسیدن به پیروزی کامل به یاران خود دستور میدهد هنگام حرکت و ساعت توقف کشتی نام خدا خدا را بر زبان جاری سازند.
این مفسر قرآن اضافه کرد: شاهد این مطلب که میبایست برای پیشرفت هر عملی «بسمالله» در ابتدای آن قرار گیرد، سختی است از پیامبر اکرم(ص) که میفرماید: هر عمل مهم و ارزندهای که بدون گفتن نام خدا شروع شود، ناقص خواهد بود.
حجتالاسلام حسینی گفت: امام صادق(ع) نیز فرموده است: «ای مفضل! از همه مردم خود را با کلمه «بسمالله ...» و با سوره «قل هو الله احد» حفظ کن، آنرا از سمت راستت و از سمت چپت و از پیش رویت و از پشت سرت و از بالای سر و از طرف زیرپایت بخوان، و چون بر سلطان ستمگری درآیی تا چشمت به او افتاد، سه بار آنرا بخوان و دست چپ را گره کن و از هم باز مکن تا از نزد او بیرون آیی».
در فضیلت آن روایات زیادی از پیامبراکرم(ص) و ائمهاطهار(ع) نقل شده است از جمله اینکه صفوان جمال گوید: امام صادق(ع) فرمود: «خداوند کتاب و نوشتهای از آسمان نازل نکرده، مگر اینکه آغاز و شروعش (بسمالله ...» بوده، در حقیقت تمام شدن و پایان رسیدن یک سوره، با نزول (بسمالله ...) در ابتدای سوره دیگر، شناخته میشد(چون که «بسمالله ...» جزء و اول هر سوره است)».
فرات بن احنف گوید: از امام باقر(ع) شنیدم که فرمود: «آغاز هر نوشتهای که از آسمان نازل میشد، «بسمالله ...» بوده است.
معاویه بن عمار از امام صادق(ع) نقل میکند که حضرت فرمود: «بسمالله ...» اسم بزرگ خداوند است، و یا فرمود: اسم باعظمت او است.
ابوحمزه از امام باقر(ع) نقل میکند که حضرت فرمود: «پیامبراکرم(ص) همیشه بسمالله ... را با صدای بلند میخواند، هنگامیکه مشرکان میشنیدند، پشت کرده میگریختند خداوند این آیه را نازل کرد و هنگامیکه پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد میکنی، پشت میکنند و از تو روی برمیگردانند و فرار میکنند)».
از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: «هنگامیکه شخصی برای قومی (در نماز) امامت میکند، شیطانی به نزد شیطانی که نزد امام جماعت است میآید و میگوید: آیا امام، خدا را ذکر کرد یعنی «بسمالله ... را خواند؟ اگر گفت: بلی از او فرار میکند و اگر بگوید: نه، بسمالله ... را نخواند، میآید و بر گردن امام سوار میشود و پاهایش را بر سینه او دراز میکند و شیطان در جلو مردم ثابت میماند تا از نماز فارغ شوند».
امام باقر(ع) فرمود: «شریف و عزیزترین آیه، در کتاب خدا (بسمالله ...» را دزدیدهاند و میگویند: بسمالله جزء آیات قرآن نیست، در حالیکه بسمالله ... در آغاز هر سوره قرار گیرد جزء همان سوره است.
عبدالله بن مسعود از پیامبر خدا(ص) نقل میکند که حضرت فرمود: هرکس (بسمالله ...) را بخواند، خداوند متعال به تعداد هر حرفی، برای او، چهار هزار حسنه(ثواب عمل نیک) مینویسد و از او چهار هزار گناه محو میکند و مقام و درجهای او را چهار هزار بالا میبرد».
پیامبرخدا(ص) فرمود: هنگامیکه مؤمن را از صراط عبور میدهند، میگوید: بسمالله الرحمن الرحیم شعله و زبانههای آتش خاموش میشود، آتش میگوید: ای مؤمن! بگذر، همانا نور تو شعله و زبانهی مرا خاموش کرد».
حضرت موسی بن جعفر(ع) از پدرانش از امیرمؤمنان علی(ع) از پیامبرخدا(ص) نقل کرده که حضرت فرمود: «خداوند متعال فرمود: هنگامیکه بندهام میگوید: (بسمالله ...» او با نا من شروع و آغاز نموده است، و بر من لازم است تمام کارهای او را به اتمام برسانم و در تمام حالاتش به او برکت دهم و همه چیز را بر او مبارک گردانم».
از حضرت علی(ع) روایت شده است که فرمود: «در تمام کارها، کوچک باشد یا بزرگ، بگویید: (بسمالله ...) یعنی در این کار یاری میطلبم از خداییکه عبادت به غیر او شایسته نیست».
حجتالاسلام سیدابراهیم حسینی لیلابی، از مفسران قرآنکریم در گفتوگو با خبرنگار ایکنا لرستان در رابطه با فضیلتهای بسمالله الرحمن الرحیم، گفت: بسمالله از اسماء اعظم خداوند است برای پاینده و جاوید ماندن و مبارک بودن و مواجه نشدن با شکست در هر عملی، لازم است آنرا با آفریدگار جهان ارتباط دهیم و با نام او شروع کنیم و به همین مناسبت است که خداوند بزرگ به پیامبرش دستور میدهد در ابتدای شروع تبلیغ، نام خدا را بر زبان آورد.
وی افزود: حضرت نوح(ع) در آن طوفان عجیب هنگام سوار شدن به کشتی که روی امواج کوهپیکر آب در حرکت است و با خطرات فراوان روبهرو میشود، برای مواجه نشدن با شکست و رسیدن به پیروزی کامل به یاران خود دستور میدهد هنگام حرکت و ساعت توقف کشتی نام خدا خدا را بر زبان جاری سازند.
این مفسر قرآن اضافه کرد: شاهد این مطلب که میبایست برای پیشرفت هر عملی «بسمالله» در ابتدای آن قرار گیرد، سختی است از پیامبر اکرم(ص) که میفرماید: هر عمل مهم و ارزندهای که بدون گفتن نام خدا شروع شود، ناقص خواهد بود.
حجتالاسلام حسینی گفت: امام صادق(ع) نیز فرموده است: «ای مفضل! از همه مردم خود را با کلمه «بسمالله ...» و با سوره «قل هو الله احد» حفظ کن، آنرا از سمت راستت و از سمت چپت و از پیش رویت و از پشت سرت و از بالای سر و از طرف زیرپایت بخوان، و چون بر سلطان ستمگری درآیی تا چشمت به او افتاد، سه بار آنرا بخوان و دست چپ را گره کن و از هم باز مکن تا از نزد او بیرون آیی».
