به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از زنجان، طبق تعالیم دینی، دنیا، مسیری برای رسیدن به آخرت است و اینکه در پایان به سعادت برسیم یا شقاوت، راهی است که خودمان آن را انتخاب کردهایم و در این بین خدای تعالی برای ایجاد زمینه انتخاب راه سعادت، چراغهای راهنمایی را برای نوع بشر در نظر گرفته است.
فطرت پاک، ارسال پیامبران و کتابهای آسمانی و در رأس آنها قرآن، بهترین مرجع برای یافتن مسیر صحیح هستند.
در مناجاتی از امام زین العابدین(ع)، آمده است: «إلَهِي كَيْفَ أَنْسَاكَ وَ لَمْ تَزَلْ ذَاكِرِي وَ كَيْفَ أَلْهُو عَنْكَ وَ أَنْتَ مُرَاقِبِي»؛ «خدای من، چگونه تو را فراموش کنم در صورتی که تو همیشه به یادم هستی، و چگونه از تو غافل گردم در صورتی که تو پیوسته مراقب من هستی؟»
ارتکاب به گناه از جمله عواملی است که انسان را در شناخت مسیر حرکت دچار کندی و رخوت کرده و چه بسا فرد گناهکار تمایلی برای دیدن این راهنمایان سعادت نداشته باشد.
در روایتی، امیرالمومنین امام علی(ع) از بدترین گناهان نام برده و فرمودند: «شدیدترین گناهان، گناهی است كه گناهكار آن را سبک شمارد»
بر همین اساس بعضى معتقدند كه گناهان را نبايد به صغيره و كبيره تقسيم كرد؛ همه گناهان نسبت به مقام شامخ الهى كبيره است.
کافر شدن به آیات الهی نیز یکی از گناهانی است که سرانجام بدی برای آن است که با مراجعه به آیه ۱۰ از سوره مبارکه انعام در خصوص عاقبت کافران میخوانیم: «والَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ»؛ «ﻭ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻛﺎﻓﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺁﻳﺎﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﻜﺬﻳﺐ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺍﻫﻞ ﺩﻭﺯﺧﻨﺪ»
در تفسیر این آیه آمده است: ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻛﺎﺭﻫﺎ، ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ. «ﺃﺟﺮ ﻋﻈﻴﻢ... ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠﺤﻴم»
ﻛﻴﻔﺮ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﻜﺬﻳﺐﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺩﻭﺯﺥ ﺍﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ. «ﻭﺍﻟّﺬﻳﻦ ﻛﻔﺮﻭﺍ... ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠﺤﻴﻢ»
پس ضروری است برای رسیدن به تعالی و سرمنزل مقصود به چراغ قرمزهای مسیر نهایت دقت را داشته باشیم و با توجه به اهداف متعالی الهی راه صحیح از ناصحیح را برای خود انتخاب کنیم تا در روز جزا از زیانکارن نباشیم.