علی(ع)؛ امام مبین/انسانی کامل که همه ارزشها در او جمع است
گروه اندیشه: امام علی(ع) شخصیتی جامع است و مهمترین پیام این امام همام عدالت، خدمت و وحدت بوده است و همواره تکیه وی بر این سه عنصر بود. این امام همام که او را امام مبین نیز مینامند انسانی کامل و جامع است که همه خصوصیات و ارزشها در او جمع شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از
لرستان، 13 ماه رجب مصادف است با ولادت با سعادت امام علی(ع)، امامی که محور وحدت
امت اسلامی بوده است.این امام بزرگوار شخصیتی بود که در حساسترین شرایط
شکلگیری تاریخ اسلام بر وحدت امت اسلامی میاندیشید و از عناصر تشکیل
دهنده وحدت امت اسلامی بود.
زمانیکه مردم سرگرم اختلاف، تفرقه و درگیری میان خود بودند امام علی(ع) پرچم اتحاد را به دست گرفت و همیشه تلاش کرد تا پایههای جامعه اسلامی را بر محور وحدت بنا کند و امروز شیعه و سنی قبول دارند که علی(ع) عامل وحدت اسلامی بوده است.
پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود؛ بنابراین امام على(ع) از هر دو طرف هاشمى نسب است.
فاطمه بنت اسد مادر امام علی(ع)، خداپرست بوده و با دین حنیف ابراهیم زندگى میکرد و پیوسته به درگاه خدا مناجات کرده و تقاضا میکرد که وضع این حمل را بر او آسان گرداند و چنین افتخار منحصر به فردى که در اثر ولادت حضرت على(ع) در درون کعبه برای ایشان حاصل شده است برای احدى از عموم افراد بشر بهدست نیامده است.
از القاب مشهور امام علی(ع) میتوان به اسامی «اسدالله»، «مرتضى»، «امیرالمؤمنین» و «اخورسولالله» اشاره کرد و از کنیههای ایشان نیز میتوان «ابوالحسن» و «ابوتراب» را نام برد.
دوران زندگانی با برکت مولیالموحدین، امام علی(ع) را میتوان در چند بُعد از قبیل دوران پیش از بعثت نبی مکرم اسلام(ص)، پس از بعثت، فرماندهی جنگها در میادین دفاع از اسلام، دوران پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) و عصر خلافت امام علی(ع) مورد بررسی قرار داد.
ابوطالب بهدلیل اینکه فرزندان زیادی داشت ولی از بضاعت مالی چندانی برخوردار نبود با مشکلاتی روبهرو بود؛ لذا پیامبر اکرم(ص) از بدو تولد امام علی(ع) سرپرستی ایشان را بهعهده گرفت و به این ترتیب حضرت علی(ع) در دامان پیامبراکرم(ص) پرورش یافت.
زمانیکه پیامبر اعظم(ص) دعوت به دین اسلام را بهصورت علنی میان خویشاوندان خود مطرح کرد امام علی(ع) اولین کسی بود که دعوت پیامبر(ص) را لبیک گفت و همراه پیامبر(ص) و حضرت خدیجه(س) در کنار خانه کعبه به اقامه نماز پرداخت.
حضرت علی(ع) بهعنوان فرمانده سپاه پیامبر اکرم(ص) در بسیاری از نبردهای حق علیه باطل حضور داشت و پیروزیهای متعددی را برای لشگر اسلام به ارمغان آورد.بعد از رحلت پیامبر اعظم(ص) بنا به فرموده ایشان باید حضرت علی(ع) بهعنوان جانشین نبی مکرم اسلام(ص) و ولیامر مسلمین انتخاب میشد؛ کمااینکه پیامبر(ص) همواره در مقابل همگان حضرت علی(ع) را بهعنوان جانشین بعد از خود معرفی کرده بود ولی متأسفانه در زمانیکه امام علی(ع) مشغول کفن و دفن پیامبر(ص) بود عدهای مسیر ولایت را تغییر دادند و با انتخاب ابوبکر بهعنوان خلیفه مسلمین، 25 سال امام علی(ع) را خانهنشین کردند.
وقتیکه مردم از خلافت ابوبکر به ستوه آمدند به نزد امام علی(ع) رفتند و از ایشان خواستند که خلافت را برعهده بگیرد امام علی(ع) نیز با این شرط که به سنت و روش خداوند متعال و پیامبراکرم(ص) عمل کند، پذیرفت ولی متأسفانه مخالفان با تحمیل جنگهای متعددی مانند جمل، نهروان، صفین و خوارج بر علیه امام علی(ع) به مخالفت و دشمنی با وی پرداختند.
امام علی(ع) در طول 4 سال و 9 ماه حاکمیت خود عالیترین نمونه و جلوه حکومت عدالتمحور را به نمایش گذاشت بهطوریکه هیچگاه اجازه تعدی به بیتالمال را به هیچ کسی حتی نزدیکان و آشنایان خود نداد و سطح رفاه مادی زندگی خد را با نحوه زندگی فقیرترین افراد جامعه تطابق بخشید.
امام علی(ع) در سیره حکومتی خود بهدور از هرگونه تبعیض میان افراد جامعه، ملاک واگذاری پستهای مدیریتی را شایستهسالاری قرار داد و به همین دلیل با بیمهری و خشم زیادهخواهان مواجه شد بهطوریکه افرادی مانند طلحه و زبیر که روزی نقش اساسی در پیروزی اسلام ایفا کردند بهخاطر اینکه از جانب امیرالمؤمنین(ع) بهعنوان استاندار و فرماندار منصوب نشدند جنگ جمل را علیه امام علی(ع) به راه انداختند.
یکی از بزرگترین امتیازات و صفات آن حضرت، «عصمت» بود، معصوم بودن از هرگونه گناه و خطا و اشتباه از ویژگیهای آن حضرت بود که در سایه آن همه تلاش و کوشش و مجاهدت و مبارزه با نفس و هواهای نفسانی و با عنایت پروردگار بهدست آورد.
علی(ع) دارای تمام کمالات و صفات انسانی و اخلاقی در حد اعلای آن بود؛ شجاعت، زهد، ایثار، حلم و گذشت، سخاوت و بخشندگی و آنچه که در مکتب حیاتبخش اسلام جزو ارزشهای انسانی و اسلامی است، در وجود آن حضرت جمع بود البته این ویژگیها و کمالات، معلول امتیازاتی است که خود حضرت داشته و در وجود آن حضرت بود، در عین حال، از ابتدا با پیامبر اکرم(ص) بوده، در خانه وحی و رسالت بزرگ شده و پرروش یافته دامان پیامبر اکرم(ص) است.
امام علی(ع) یک شخصیت فوقالعاده است اما آنچه به شخصیت وی عظمت داده است پیامهای امام علی(ع) است؛ چراکه شخصیت و جوهره انسان در آن رسالت و پیامی است که به دیگران میرساند.
امام علی(ع) شخصیتی جامع است و مهمترین پیام این امام همام عدالت، خدمت و وحدت بوده است و همواره تکیه وی بر این سه عنصر بود.
در برخی از کتب تفسیر آیه 103 سوره آلعمران با این مضمون که «وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ» به امام علی(ع) نسبت داده شده است، دو کلمه «حبلالله» و نعمتی که در این آیه آمده است تفسیرهای گوناگونی دارد، برخی مفسران بر این باورند که منظور از حبلالله قرآن و منظور از نعمتها، نعمت همدلی و همبستگی است اما در روایات دیگر منظور از حبلالله را علی ابن ابیطالب(ع) و منظور از نعمتها، نعمت بزرگ ولایت است.
امام مبین علی(ع) است
از طریق اهلبیت(ع) امام مبین به امیرمؤمنان علی(ع) تفسیر شده است ابوجارود از امام باقر(ع) و حضرت از پدرش از جدش نقل میکند که جدم امام حسین(ع) فرمود: هنگامیکه آیه شریفه «وَ کُلَّ شَیءٍ» بر رسول خدا(ص) نازل شد، ابوبکر و عمر از جای خود برخاسته و عرض کردند: ای پیامبر! آیا منظور از آن تورات است؟ فرمود: نه، عرض کردند: انجیل است؟ فرمود: نه، عرض کردند: منظور قرآن است؟ فرمود: نه، در این حال امیرمؤمنان علی(ع) بر آنان وارد شده هنگامیکه چشم رسول خدا(ص) بر او افتاد فرمود: این همان امام مبین است که خداوند علم هر چیزی را در آن شمرده است.
در احتجاج طبرسی آمده است که پیامبرخدا(ص) در بیانی به مردم فرمود: ای مردم! هیچ علمی نیست مگر آنکه خداوند آنرا به من تعلیم فرموده و من آن دانش را به علی بن ابیطالب(ع) منتقل کردهام، و خداوند علم هر چیزی را در من شمرده است و هر علمی که من آموختهام آنرا در وجود امام المتقین احصا کردهام و هیچ علمی نیست مگر اینکه آنرا به علی(ع) تعلیم دادهام.
عمار بن یاسر گوید: در بعضی از جنگها خدمت حضرت علی(ع) بودم، به صحرایی رسیدیم که پُر از مورچه بود، عرض کردم: یا امیرالمؤمنین! آیا کسی را از بندگان خدا میشناسی که عدد این مورچهها را بداند چند تا هستند؟ حضرت فرمود: اری، ای عمار! مردی را میشناسم که عدد این مورچهها را میداند چند تا هستند چندتا از آنها نر و چندتا مادهاند.
عرض کردم: آن مرد کیست؟ حضرت فرمود: عمار! در سوره «یس» نخواندهای «وکل شیء احصیناه فی امامٍ مبین» عرض کردم: آری، سرورم خواندهام! حضرت فرمود: من همان امام مبینم.
در تفسیر المیزان آمده است که: این روایات تفسیر اآیه نیستند بلکه مضمون آنها از بطن قرآن و اشارات آن است و در تفسیر نمونه آمده است: اینگونه روایات منافاتی با تفسیر امام مبین به لوح محفوظ ندارد، زیرا قلب پاک پیامبر(ص) در درجه اول و قلب وسیع جانشین او در درجه بعد آیینههایی است که لوح محفوظ را منعکس میکند و قسمت عظیمی از آنچه در لوح محفوظ است از رسول خدا(ص) به آن الهام میگردد، به این ترتیب نمونهای از لوح محفوظ میباشد و بنابر اطلاق امام مبین بر آن، مطلب عجیبی نیست چراکه فرعی است که از آن اصل گرفته شده و شاخهای است که به آن ریشه بازمیگردد.
آیتالله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد در گفتوگو با خبرگزاری ایکنا لرستان، در رابطه با فضایل امام علی(ع) گفت: امام علی(ع) افتخارات منحصر به فردی دارند، در روی این کره زمین انسانی مانند علی وجود ندارد که این افتخارات منحصر به فرد را داشته باشد و این از افتخارات ما شیعیان است.
وی ادامه داد: اولین افتخار امام علی(ع) ولادت در درون کعبه است؛ در تاریخ قبل و بعد از ولادت امام علی(ع)، هیچ کسی را سراغ نداریم که در درون کعبه به دنیا آمده باشد.
نماینده ولیفقیه در استان لرستان با اشاره به اینکه ولادت امام علی(ع) در کعبه که پاکترین مکان دنیاست را شیعه و سنی نقل کردهاند، عنوان کرد: اولین کسیکه اسلام آورد، ایمان آورد و نماز خواند امام علی(ع) است که خود این نیز از افتخارات امام علی(ع) است، که این امر را نیز شیعه و سنی هردو نقل کردهاند.
وی ادامه داد: کسی به اندازه علی(ع) در راه خدا جهاد نکرد، امام علی(ع) در طول 10 سال هجرت پیامبر اکرم(ص) در بیشاز 60 غزوه شرکت داشت.
میرعمادی با اشاره به اینکه کسی مانند امیرالمؤمنین علی(ع) خداوند را عبادت نکرد، اظهارکرد: ابن عباس نقل میکند کسی به اندازه علی(ع) خداوند را عبادت نکرد، چراکه از همان سنین کودکی عبادت خداوند را آغاز کرد و تا لحظات پایانی این عبادت ادامه داشت.
نماینده ولیفقیه در استان لرستان ادامه داد: کسی به اندازه علی(ع) انفاق نکرده است، علی(ع) شخصیتی است که افتخارات منحصر به فرد دارد.
وی ادامه داد: ما شیعیان به وجود امام علی(ع) افتخار میکنیم، انسانی کامل و جامع که همه خصوصیات و ارزشها در او جمع شده است.
زمانیکه مردم سرگرم اختلاف، تفرقه و درگیری میان خود بودند امام علی(ع) پرچم اتحاد را به دست گرفت و همیشه تلاش کرد تا پایههای جامعه اسلامی را بر محور وحدت بنا کند و امروز شیعه و سنی قبول دارند که علی(ع) عامل وحدت اسلامی بوده است.
پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود؛ بنابراین امام على(ع) از هر دو طرف هاشمى نسب است.
فاطمه بنت اسد مادر امام علی(ع)، خداپرست بوده و با دین حنیف ابراهیم زندگى میکرد و پیوسته به درگاه خدا مناجات کرده و تقاضا میکرد که وضع این حمل را بر او آسان گرداند و چنین افتخار منحصر به فردى که در اثر ولادت حضرت على(ع) در درون کعبه برای ایشان حاصل شده است برای احدى از عموم افراد بشر بهدست نیامده است.
از القاب مشهور امام علی(ع) میتوان به اسامی «اسدالله»، «مرتضى»، «امیرالمؤمنین» و «اخورسولالله» اشاره کرد و از کنیههای ایشان نیز میتوان «ابوالحسن» و «ابوتراب» را نام برد.
دوران زندگانی با برکت مولیالموحدین، امام علی(ع) را میتوان در چند بُعد از قبیل دوران پیش از بعثت نبی مکرم اسلام(ص)، پس از بعثت، فرماندهی جنگها در میادین دفاع از اسلام، دوران پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) و عصر خلافت امام علی(ع) مورد بررسی قرار داد.
ابوطالب بهدلیل اینکه فرزندان زیادی داشت ولی از بضاعت مالی چندانی برخوردار نبود با مشکلاتی روبهرو بود؛ لذا پیامبر اکرم(ص) از بدو تولد امام علی(ع) سرپرستی ایشان را بهعهده گرفت و به این ترتیب حضرت علی(ع) در دامان پیامبراکرم(ص) پرورش یافت.
زمانیکه پیامبر اعظم(ص) دعوت به دین اسلام را بهصورت علنی میان خویشاوندان خود مطرح کرد امام علی(ع) اولین کسی بود که دعوت پیامبر(ص) را لبیک گفت و همراه پیامبر(ص) و حضرت خدیجه(س) در کنار خانه کعبه به اقامه نماز پرداخت.
حضرت علی(ع) بهعنوان فرمانده سپاه پیامبر اکرم(ص) در بسیاری از نبردهای حق علیه باطل حضور داشت و پیروزیهای متعددی را برای لشگر اسلام به ارمغان آورد.بعد از رحلت پیامبر اعظم(ص) بنا به فرموده ایشان باید حضرت علی(ع) بهعنوان جانشین نبی مکرم اسلام(ص) و ولیامر مسلمین انتخاب میشد؛ کمااینکه پیامبر(ص) همواره در مقابل همگان حضرت علی(ع) را بهعنوان جانشین بعد از خود معرفی کرده بود ولی متأسفانه در زمانیکه امام علی(ع) مشغول کفن و دفن پیامبر(ص) بود عدهای مسیر ولایت را تغییر دادند و با انتخاب ابوبکر بهعنوان خلیفه مسلمین، 25 سال امام علی(ع) را خانهنشین کردند.
وقتیکه مردم از خلافت ابوبکر به ستوه آمدند به نزد امام علی(ع) رفتند و از ایشان خواستند که خلافت را برعهده بگیرد امام علی(ع) نیز با این شرط که به سنت و روش خداوند متعال و پیامبراکرم(ص) عمل کند، پذیرفت ولی متأسفانه مخالفان با تحمیل جنگهای متعددی مانند جمل، نهروان، صفین و خوارج بر علیه امام علی(ع) به مخالفت و دشمنی با وی پرداختند.
امام علی(ع) در طول 4 سال و 9 ماه حاکمیت خود عالیترین نمونه و جلوه حکومت عدالتمحور را به نمایش گذاشت بهطوریکه هیچگاه اجازه تعدی به بیتالمال را به هیچ کسی حتی نزدیکان و آشنایان خود نداد و سطح رفاه مادی زندگی خد را با نحوه زندگی فقیرترین افراد جامعه تطابق بخشید.
امام علی(ع) در سیره حکومتی خود بهدور از هرگونه تبعیض میان افراد جامعه، ملاک واگذاری پستهای مدیریتی را شایستهسالاری قرار داد و به همین دلیل با بیمهری و خشم زیادهخواهان مواجه شد بهطوریکه افرادی مانند طلحه و زبیر که روزی نقش اساسی در پیروزی اسلام ایفا کردند بهخاطر اینکه از جانب امیرالمؤمنین(ع) بهعنوان استاندار و فرماندار منصوب نشدند جنگ جمل را علیه امام علی(ع) به راه انداختند.
یکی از بزرگترین امتیازات و صفات آن حضرت، «عصمت» بود، معصوم بودن از هرگونه گناه و خطا و اشتباه از ویژگیهای آن حضرت بود که در سایه آن همه تلاش و کوشش و مجاهدت و مبارزه با نفس و هواهای نفسانی و با عنایت پروردگار بهدست آورد.
علی(ع) دارای تمام کمالات و صفات انسانی و اخلاقی در حد اعلای آن بود؛ شجاعت، زهد، ایثار، حلم و گذشت، سخاوت و بخشندگی و آنچه که در مکتب حیاتبخش اسلام جزو ارزشهای انسانی و اسلامی است، در وجود آن حضرت جمع بود البته این ویژگیها و کمالات، معلول امتیازاتی است که خود حضرت داشته و در وجود آن حضرت بود، در عین حال، از ابتدا با پیامبر اکرم(ص) بوده، در خانه وحی و رسالت بزرگ شده و پرروش یافته دامان پیامبر اکرم(ص) است.
امام علی(ع) یک شخصیت فوقالعاده است اما آنچه به شخصیت وی عظمت داده است پیامهای امام علی(ع) است؛ چراکه شخصیت و جوهره انسان در آن رسالت و پیامی است که به دیگران میرساند.
امام علی(ع) شخصیتی جامع است و مهمترین پیام این امام همام عدالت، خدمت و وحدت بوده است و همواره تکیه وی بر این سه عنصر بود.
در برخی از کتب تفسیر آیه 103 سوره آلعمران با این مضمون که «وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ» به امام علی(ع) نسبت داده شده است، دو کلمه «حبلالله» و نعمتی که در این آیه آمده است تفسیرهای گوناگونی دارد، برخی مفسران بر این باورند که منظور از حبلالله قرآن و منظور از نعمتها، نعمت همدلی و همبستگی است اما در روایات دیگر منظور از حبلالله را علی ابن ابیطالب(ع) و منظور از نعمتها، نعمت بزرگ ولایت است.
امام مبین علی(ع) است
از طریق اهلبیت(ع) امام مبین به امیرمؤمنان علی(ع) تفسیر شده است ابوجارود از امام باقر(ع) و حضرت از پدرش از جدش نقل میکند که جدم امام حسین(ع) فرمود: هنگامیکه آیه شریفه «وَ کُلَّ شَیءٍ» بر رسول خدا(ص) نازل شد، ابوبکر و عمر از جای خود برخاسته و عرض کردند: ای پیامبر! آیا منظور از آن تورات است؟ فرمود: نه، عرض کردند: انجیل است؟ فرمود: نه، عرض کردند: منظور قرآن است؟ فرمود: نه، در این حال امیرمؤمنان علی(ع) بر آنان وارد شده هنگامیکه چشم رسول خدا(ص) بر او افتاد فرمود: این همان امام مبین است که خداوند علم هر چیزی را در آن شمرده است.
در احتجاج طبرسی آمده است که پیامبرخدا(ص) در بیانی به مردم فرمود: ای مردم! هیچ علمی نیست مگر آنکه خداوند آنرا به من تعلیم فرموده و من آن دانش را به علی بن ابیطالب(ع) منتقل کردهام، و خداوند علم هر چیزی را در من شمرده است و هر علمی که من آموختهام آنرا در وجود امام المتقین احصا کردهام و هیچ علمی نیست مگر اینکه آنرا به علی(ع) تعلیم دادهام.
عمار بن یاسر گوید: در بعضی از جنگها خدمت حضرت علی(ع) بودم، به صحرایی رسیدیم که پُر از مورچه بود، عرض کردم: یا امیرالمؤمنین! آیا کسی را از بندگان خدا میشناسی که عدد این مورچهها را بداند چند تا هستند؟ حضرت فرمود: اری، ای عمار! مردی را میشناسم که عدد این مورچهها را میداند چند تا هستند چندتا از آنها نر و چندتا مادهاند.
عرض کردم: آن مرد کیست؟ حضرت فرمود: عمار! در سوره «یس» نخواندهای «وکل شیء احصیناه فی امامٍ مبین» عرض کردم: آری، سرورم خواندهام! حضرت فرمود: من همان امام مبینم.
در تفسیر المیزان آمده است که: این روایات تفسیر اآیه نیستند بلکه مضمون آنها از بطن قرآن و اشارات آن است و در تفسیر نمونه آمده است: اینگونه روایات منافاتی با تفسیر امام مبین به لوح محفوظ ندارد، زیرا قلب پاک پیامبر(ص) در درجه اول و قلب وسیع جانشین او در درجه بعد آیینههایی است که لوح محفوظ را منعکس میکند و قسمت عظیمی از آنچه در لوح محفوظ است از رسول خدا(ص) به آن الهام میگردد، به این ترتیب نمونهای از لوح محفوظ میباشد و بنابر اطلاق امام مبین بر آن، مطلب عجیبی نیست چراکه فرعی است که از آن اصل گرفته شده و شاخهای است که به آن ریشه بازمیگردد.
آیتالله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد در گفتوگو با خبرگزاری ایکنا لرستان، در رابطه با فضایل امام علی(ع) گفت: امام علی(ع) افتخارات منحصر به فردی دارند، در روی این کره زمین انسانی مانند علی وجود ندارد که این افتخارات منحصر به فرد را داشته باشد و این از افتخارات ما شیعیان است.
وی ادامه داد: اولین افتخار امام علی(ع) ولادت در درون کعبه است؛ در تاریخ قبل و بعد از ولادت امام علی(ع)، هیچ کسی را سراغ نداریم که در درون کعبه به دنیا آمده باشد.
نماینده ولیفقیه در استان لرستان با اشاره به اینکه ولادت امام علی(ع) در کعبه که پاکترین مکان دنیاست را شیعه و سنی نقل کردهاند، عنوان کرد: اولین کسیکه اسلام آورد، ایمان آورد و نماز خواند امام علی(ع) است که خود این نیز از افتخارات امام علی(ع) است، که این امر را نیز شیعه و سنی هردو نقل کردهاند.
وی ادامه داد: کسی به اندازه علی(ع) در راه خدا جهاد نکرد، امام علی(ع) در طول 10 سال هجرت پیامبر اکرم(ص) در بیشاز 60 غزوه شرکت داشت.
میرعمادی با اشاره به اینکه کسی مانند امیرالمؤمنین علی(ع) خداوند را عبادت نکرد، اظهارکرد: ابن عباس نقل میکند کسی به اندازه علی(ع) خداوند را عبادت نکرد، چراکه از همان سنین کودکی عبادت خداوند را آغاز کرد و تا لحظات پایانی این عبادت ادامه داشت.
نماینده ولیفقیه در استان لرستان ادامه داد: کسی به اندازه علی(ع) انفاق نکرده است، علی(ع) شخصیتی است که افتخارات منحصر به فرد دارد.
وی ادامه داد: ما شیعیان به وجود امام علی(ع) افتخار میکنیم، انسانی کامل و جامع که همه خصوصیات و ارزشها در او جمع شده است.
