عبادت توأم با معرفت؛ هدف از خلقت انسان
گروه اندیشه: هدف از خلقت انسان، عبادت توام با معرفت است و از مهمترین دستورات پروردگار به آدمی، تزکیه نفس است یعنی نفس را از رذایل اخلاقی پاک نماید و در عوض به صفاتی چون تقوا و اخلاص و زهد و راستی و قناعت و عفو و امثال آنها خود را آراسته نماید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، خداوند سبحان وقتی انسان را خلق کرد برای تکامل او، دو نیرو در او به امانت گذاشت یکی عقل و دیگری هوای نفس، عقل پیامبر باطنی و دوستدار سعادت انسان بوده و بشر را به کارهای خوب و درست و کارهای موافق فطرت و حق ارشاد میکند ولی نفس در نقطه مقابل عقل است و دشمن انسان و بدخواه بشر بوده و آدمی را به کارهای زشت و مخالف فطرت و موافق باطل دعوت میکند لذا خداوند سبحان در آیه 40 سوره نازعات فرمود: «وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى؛ و اما كسى كه از ايستادن در برابر پروردگارش هراسيد و نفس خود را از هوس باز داشت» و نیز در آیات 9 و 10 سوره شمس در این رابطه فرموده است: «قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ﴿9﴾ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا؛ كه هر كس آن را پاك گردانيد قطعاً رستگار شد، و هر كه آلودهاش ساخت قطعاً درباخت».
از مهمترین دستورات پروردگار به آدمی، تزکیه نفس است.یعنی نفس را از رذایل اخلاقی پاک نماید و خودپرستی، دنیاپرستی و تکبر و دروغ و ریا و طمع و حرص و کینه و امثال آنرا از خود دور کند و در عوض به صفاتی چون تقوا و اخلاص و زهد و راستی و قناعت و عفو و امثال آنها خود را آراسته نماید و این همان تزکیه است.
هدف از خلقت انسان، عبادت توام با معرفت است یعنی خداشناسی و پایه و اساس خداشناسی، خودشناسی است.کسیکه خود را شناخت، خدا را هم میشناسد و پایه و اساس خودشناسی، هم تزکیه نفس و جهاد اکبر است.
آری تهذیب نفس با خودشناسی ارتباط مستقیم دارد و بدن تهذیب نمیتوان خود را شناخت با دوری از اخلاق زشت و با انجام عبادتهای شرعی یا تعلیم دانشهای مختلف و یا نیکوکاری میتوان خود را سپس خدا را به اندازه وسعمان بشناسیم و فقط او را عبادت کنیم.
البته تزکیه نفس باید در سه مورد صورت بگیرد یکی در اخلاقیات مانند دوری از تکبر و زینت کردن خود به تواضع، یکی در عبادات مانند تقید به خواندن نماز اول وقت و یکی هم در انجام مسئولیتمان نسبت به جامعه است همانند نیکوکاری و دوری از ظلم به مردم.
بعضی پنداشتهاند که تزکیه نفس یعنی ریاضت کشیدن و چلهنشینی و دوری از مردم و محروم کردن خود از نعمتهای حلال الهی چون ازدواج، لباس خوب و غذای گوارا، در حالیکه وقتی زندگی پیامبر و امامان را که بهترین الگوی ما هستند را بررسی میکنیم میبینیم آنها در زندگی الهی خود از همه نعمتهای حلال استفاده میکردند.
بودهاند افرادیکه بهعنوان ریاضت و تهذیب نفس و خودشناسی، از راه درست فاصله گرفته و ناخواسته به دامن دراویش منحرف و آیینهای باطل افتاده و راه برگشتی پیدا ننمودهاند و با انحراف اخلاقی از دنیا رفتند.اگر کسی هم آمادگی دارد تا مدتی را به ذکر و عبادت و تفکری که اسلام دعوت کرده بگذراند باید زیرنظر استاد باشد و بدون استاد احتمال منحرف شدنش زیاد میرود.
از مهمترین دستورات پروردگار به آدمی، تزکیه نفس است.یعنی نفس را از رذایل اخلاقی پاک نماید و خودپرستی، دنیاپرستی و تکبر و دروغ و ریا و طمع و حرص و کینه و امثال آنرا از خود دور کند و در عوض به صفاتی چون تقوا و اخلاص و زهد و راستی و قناعت و عفو و امثال آنها خود را آراسته نماید و این همان تزکیه است.
هدف از خلقت انسان، عبادت توام با معرفت است یعنی خداشناسی و پایه و اساس خداشناسی، خودشناسی است.کسیکه خود را شناخت، خدا را هم میشناسد و پایه و اساس خودشناسی، هم تزکیه نفس و جهاد اکبر است.
آری تهذیب نفس با خودشناسی ارتباط مستقیم دارد و بدن تهذیب نمیتوان خود را شناخت با دوری از اخلاق زشت و با انجام عبادتهای شرعی یا تعلیم دانشهای مختلف و یا نیکوکاری میتوان خود را سپس خدا را به اندازه وسعمان بشناسیم و فقط او را عبادت کنیم.
البته تزکیه نفس باید در سه مورد صورت بگیرد یکی در اخلاقیات مانند دوری از تکبر و زینت کردن خود به تواضع، یکی در عبادات مانند تقید به خواندن نماز اول وقت و یکی هم در انجام مسئولیتمان نسبت به جامعه است همانند نیکوکاری و دوری از ظلم به مردم.
بعضی پنداشتهاند که تزکیه نفس یعنی ریاضت کشیدن و چلهنشینی و دوری از مردم و محروم کردن خود از نعمتهای حلال الهی چون ازدواج، لباس خوب و غذای گوارا، در حالیکه وقتی زندگی پیامبر و امامان را که بهترین الگوی ما هستند را بررسی میکنیم میبینیم آنها در زندگی الهی خود از همه نعمتهای حلال استفاده میکردند.
بودهاند افرادیکه بهعنوان ریاضت و تهذیب نفس و خودشناسی، از راه درست فاصله گرفته و ناخواسته به دامن دراویش منحرف و آیینهای باطل افتاده و راه برگشتی پیدا ننمودهاند و با انحراف اخلاقی از دنیا رفتند.اگر کسی هم آمادگی دارد تا مدتی را به ذکر و عبادت و تفکری که اسلام دعوت کرده بگذراند باید زیرنظر استاد باشد و بدون استاد احتمال منحرف شدنش زیاد میرود.
