به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، زندگی و هستی انسان، چیزی جز حرکت و انتقال از جایی به جایی نیست مثل حرکت و انتقال او از رحم مادر به دنیا، از دنیا به عالم قبر و برزخ و صحرای محشر، جهت پس دادن حساب و سنجش اعمال در روز رستاخیز. اما نقطه پایانی این سیر و سفر و حرکت، بهشت یا جهنم است به این معنی که سرنوشت هر انسانی به یکی از این دو جایگاه ختم میشود.
پس باید اعتقادمان را نسبت به بهشت و جهنم قوی کنیم، چراکه اعتقاد به بهشت و جهنم از ضروریات دین مقدس اسلامی است. منکر و یا کسیکه در آنها شک داشته باشد، کافر است.
پس از آنکه صور دوم دمیده شد بندگان خدا از خانه قبر و عالم برزخ برخاسته و وارد صحرای محشر میشوند و دادگاه صحرایی تشکیل میشود، حاکم و قاضیان عدل در آن حضور پیدا میکنند، در آن دادگاه همه محاکمه خواهند شد، پس از محاکمه و سنجش اعمال در ترازوی عدل، قاضیان آن دادگاه عدل الهی، معیار سبکی و سنگینی اعمال را مشخص میکنند، وقتی مشخص شد، مردم به دو گروه بزرگ یعنی نیکوکاران و بدکاران تقسیم میشوند.
در این رابطه در آیه 7 سوره شوری آمده است: «وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ؛ و بدينگونه قرآن عربى بهسوى تو وحى كرديم تا [مردم] مكه و كسانى را كه پيرامون آنند هشدار دهى و از روز گردآمدن [خلق] كه ترديدى در آن نيست بيم دهى گروهى در بهشتند و گروهى در آتش».
همچنین، در آیه 133 سوره آلعمران در این رابطه آمده است: «وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ؛ و براى نيل به آمرزشى از پروردگار خود و بهشتى كه پهنايش [به قدر] آسمانها و زمين است [و] براى پرهيزگاران آماده شده است بشتابيد» و نیز در آیه 24 سوره بقره در این رابطه آمده است: «فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ وَلَن تَفْعَلُواْ فَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ؛ پس اگر نكرديد و هرگز نمیتوانيد كرد از آن آتشى كه سوختش مردمان و سنگها هستند و براى كافران آماده شده بپرهيزيد».
جهنم و عذابهای آن مظهر غضب خداوند قهار و جبار است و باید از خواب غفلت بیدار شویم.چنانکه قرآنکریم «جهنم» را «دارالبَوار» سرای هلاکت و «بِئسَ القَرار» بدترین جایگاه و «سوءُ الدار» خانه بسیار بد، نامیده است و درباره ساکنان آن در آیه 36 سوره فاطر میفرماید: «وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُم مِّنْ عَذَابِهَا كَذَلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ؛ و[لى] كسانىكه كافر شدهاند آتش جهنم براى آنان خواهد بود حكم به مرگ بر ايشان [جارى] نمیشود تا بميرند و نه عذاب آن از ايشان كاسته شود [آرى] هر ناسپاسى را چنين كيفر میدهيم».
همچنین خداوند متعال در آیه 37 سوره فاطر در این رابطه میفرماید: «وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَاءكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِن نَّصِيرٍ؛ و آنان در آنجا فرياد برمیآورند پروردگارا ما را بيرون بياور تا غير از آنچه میكرديم كار شايسته كنيم مگر شما را [آن قدر] عمر دراز نداديم كه هر كس كه بايد در آن عبرت گيرد عبرت میگرفت و [آيا] براى شما هشداردهنده نيامد پس بچشيد كه براى ستمگران ياورى نيست».
آتش جهنم بهواسطه خشم و غضب خداوند قهار برافروخته شده است، آتشی که سوزنده و گدازنده است و در این رابطه در آیه 8 تا 11 سوره قارعه در این رابطه آمده است: «وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ﴿8﴾ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ﴿9﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ﴿10﴾ نَارٌ حَامِيَةٌ؛ و اما هر كه سنجيدههايش سبك بر آيد، پس جايش هاويه باشد، و تو چه دانى كه آن چيست، آتشى است سوزنده».
این جمله تاکیدی است براین معنی که عذاب قیامت و آتش دوزخ فوق تصور همهی انسانها، بسیار پُرحرارت و سوزنده است.اول دل آتش میگیرد و گداخته میشود، سپس از باطن به ظاهر بدن سرایت میکند.