به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از
لرستان، ازدواج مسئله بسیار مهمی است که بسیاری از جنبههای
مختلف زندگی فردی و اجتماعی انسان را تحتتاثیر قرار میدهد و امروزه
صاحبنظران به فکر پیدا کردن راهحلهایی در جهت فراهم ساختن یک ازدواج
موفق و سالم هستند، اصلیترین پایگاه رشد و شکوفایی شخصیت انسان، خانواده
است و ساختار خانواده براساس محبت و روابط نیک بنا میشود.
محبت و نیکی کردن متقابل زن و شوهر نسبت به یکدیگر بهعنوان یک
اصل در استواری خانواده است و خدمت به خانواده، حفظ همدلی و آرامش، احساس
مسئولیت و هدفدار بودن در زندگی از مهمترین عوامل ثبات خانواده از دیدگاه
معصومین(ع) است.
واقعیت آن
است که فضای نامطمئن مجازی میتواند فرصتی را برای سوءاستفاده کنندگان نیز
فراهم کند تا با دامافکنی اقدام به کلاهبرداری و فریب و آسیب به متقاضیان
این خدمات شوند، لازم است والدین ضمن همراهی با فرزندان خود در فضای مجازی،
آگاهی و دانش لازم را بهویژه به جوانان و امیدهای آینده خود بدهند تا
احتمال آسیب را در این فضا برای خانواده و اطرافیان خود به حداقل برسانند.
نگاه
اسلام به زن نگاه ارزشی و گرانبهاست و تشکیل و تحکیم بنیان خانواده سه
مؤلفه اساسی و مهم در اسلام است، نهاد خانواده در مهارتآموزی نسل آینده
نقش مهمی دارد، اگر والدین مهارتهای اجتماعی را خوب بیاموزند و این
مهارتها را برای زندگی بهتر به فرزندان خود آموزش دهند، در آینده نیز شاهد
خانواده و جامعهای سالم خواهیم بود.
حُسن خلق عاطفی، کلامی و رفتاری
بهعنوان شاهکلید تحکیم بنیان خانواده و عفت و حیاء شاهکلید معنویت در
خانواده است. اثر محبت بر رشد روانی فرزندان مانند اثر نور و حرارت در رشد
دانه گیاهان است، محبتی که فرزند در خانواده کسب میکند موجب آرامش روانی
او شده و همین آرامش او را از بسیاری از انحرافات باز میدارد، چنانچه
کودک از خانواده محبت ببیند در او اعتماد ایجاد خواهد شد و گرنه همه چیز
برای او ناگوار تلقی میشود.
رابطه اعضای یک خانواده ممکن است بهصورت
آزادی بیقید و شرط و استبدادی ظاهر شود، در خانوادههایی که جو استبدادی
حاکم است معمولاً رشد بچهها محدود میشود و بچههایی که در محیط مستبدانه
پرورش مییابند حالت تسلیم و اطاعت و تمکین پیدا میکنند و از هیجان منفی و
اضطراب آسیب میبینند.
در خانوادههای با جو آزادی بیقید و شرط، هرج و
مرج و بینظمی بر روابط خانواده حاکم شده و زندگی برای افراد مشکل
میگردد، کودکان در چنین خانوادهای متوجه منافع جمعی و حتی منافع و مصالح
خود نیز نیستند و احساس مسئولیت ایجاد نمیشود. محرومیت از محبت، کودک را
با مشکلات شخصیتی زیادی مواجه میسازد، بچه محروم از محبت مادر، دچار کندی
تکلم، کاهش بهره هوشی، کمی فعالیت و تاخیر در رشد و نمو بدنی، اختلال
عاطفی، اختلال حواس و پرخاشگری میشود و هرگاه كودك نتواند در محیط خانواده
اعمال قدرت سالمی را حس كند،در او تشویش خاطر ایجاد میشود و ممكن است
بهسوی منبع قدرت دیگری روی آورد.