آرامش سرسپردگی به صاحبِ عالم و آدم

به گزارش خبرگزاری بین​المللی قرآن(ایكنا) از خوزستان، اثر باور و اعتقاد در وجود انسان مانند تكیه​گاه است، به عبارتی باورهای ما پشتوانه​​های ما در زندگی هستند؛ چنانكه ایمان به رب​العالمین، یاد او و درك حضورش بزرگترین پشتوانه مؤمنان در زندگی آنها است؛ همان باوری كه در حركت شگفت​آور سیدالشهدا(ع) قدم به قدم مسیر او را به سوی رسیدن به رضوان الهی در برابر جبهه باطل روشن می​كند؛ پشتوانه​ای كه با وجودش غم سنگین قلب امام حسین(ع) آسان و شیرین می​شود: «هوّن بی، ما نزل بی انّه بعین الله»؛ هر چه بر سر من می‌آید، در برابر چشمان توست؛ از این رو(همگی) بر من آسان است. همه چیز زیر نگاه خداوند است، از این رو قلب حسین(ع) آرام است.

یكی از آیات شریفه در قرآن كریم كه به ارتباط میان آرامش مؤمنان و ایمان به خداوند اشاره دارد؛ آیه 151 سوره آل عمران است: «سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ ینَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِینَ»: به زودى در دلهاى كسانى كه كفر ورزیده​‏اند بیم خواهیم افكند زیرا چیزى را با خدا شریك گردانیده‏اند كه بر [حقانیت] آن [خدا] دلیلى نازل نكرده است و جایگاهشان آتش است و جایگاه ستمگران چه بد است.

این آیه بیانگر پیوند هميشگی شرك به خداوند (تكیه بر اسباب مادی) و احساس ترس است؛ ترس از بی​اثر بودن این اسباب كه خداوند بر آنها دليلی نازل نكرده است.

آیت‌الله جوادی آملی در تبیین این آیات، فهم این ارتباط را برای ما آسان كرده است: مشرك از آن جهت كه تكیه‌گاهی ندارد، همواره متزلزل است. مؤمن از آن جهت كه پناهگاه دارد همواره مطئن و آرام است ... دلها به نام حق، به یاد حق می‌آرامد؛ ولی كافران چون مركز طمأنینه بخش ندارند همواره مرعوبند.

پس از این گفتار ایشان نتیجه می​گیرند: ایمان با امن رابطه دارد، شرك با رعب رابطه دارد؛ برای اینكه شرك به جایی تكیه ندارد؛ انسان است و ارتباطش با جهان یقینی است و اسرار جهان هم برای او مجهول و تكیه‌گاه هم كه ندارد همیشه در حال رُعب و ترس است. ولی موحّد كه خود را به صاحب عالم و آدم می‌سپارد همیشه در آرامش است. غیرموحّد هیچ تكیه‌گاهی ندارد ﴿مَن یشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّماءِ﴾ مثل آدمی است بین آسمان و زمین معلّق افتاده، تكیه‌گاهی ندارد، اما آن مؤمن كه ﴿فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَی لاَ انفِصَامَ لَهَا﴾ است چون خود را به خالق خود و جهان سپرده است آرام است، لذا فرمود رعبی كه دامن‌گیر آنها شد در اثر شرك است.