ریشه مفاسد تکبر و خود بزرگ بینی است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، حجت‌الاسلام علی  امامی، مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان مرکز تبریز، امروز در محفل تلاوت و تفسیر قرآن کریم در دانشکده برق دانشگاه تبریز به شرح آیات اول تا 13 سوره مبارکه قصص پرداخت و گفت: در این آیات با واژه "آن" به قرآن اشاره شده است. چرا که قرآن کریم از دسترس انسان‌ها خارج و دور است. این امر دلالت بر عظمت قرآن کریم دارد.

وی افزود: کتاب قرآن کریم هم مانند خورشید روشنی بخش است. برخی افراد که در حقانیت و روشنایی قرآن کریم شک دارند، مثل افراد کوری هستند که نور و روشنایی خورشید را نمی‌بینند. قرآن کریم، با محتواي روشنش، حق را از باطل و راه را از بيراهه نمودار مي‌سازد و روشنگر راه سعادت انسان‌ها مي‌باشد.‏

حجت‌الاسلام امامی در ادامه گفت: قرآن خبر مهم حضرت موسی(ع) و فرعون را برای ما می‌خواند و از کلمه "بِالْحَقِّ" روشن است که این داستان‌ها افسانه‌ای نیست و راست و درست است. فرعون نماد ظلم است و سنت خداوند متعال در همه زمان‌ها یکسان است و داستان فرعون با داستان دیگر ظالمان تاریخ مشابه است. این داستان‌ها براي استفاده كساني كه مؤمن‌اند و مي‌خواهند در ميان انبوه مشكلات، راه خود را به سوي هدف بگشايند، هستند.

وی خاطرنشان کرد: فرعون یک شخص خاص در تاریخ نیست و منظور از فرعون، پادشاهان سرزمین مصر است که با نام فرعون شناخته می‌شدند. لذا نیازی نیست در قرآن، در مورد هرکدام از پادشاهان مصر که صحبت می‌شود، نام آن پادشاه آورده شود و همگی با نام فرعون خطاب می‌شوند.

حجت‌الاسلام امامی، با اشاره به این که ریشه بسیاری از مشکلات و مفاسد، تکبر و خود بزرگ بینی است، افزود: فرعون در روی زمین تکبر و سلطه‌گري كرد و بین اهل سرزمین مصر تفرقه ایجاد کرد. ایجاد تفرقه، راهکار مستکبران برای حکومت به مردم است و هر کس بین مردم تفرقه ایجاد کند، بدین معنی است که به سبک و روش فرعونی عمل کرده است و هرچه قدر وحدت در جامعه بیشتر باشد، فرعونیان نمی توانند بر جامعه مسلط شوند.

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان مرکز تبریز گفت: فرعون از جمله ستم کاران و مفسدین تاریخ بود. او برخی گروه‌های مردمی را به تضعیف کشانده بود و پسرانشان را سر می‌برید و دخترانشان را براي خدمتگذاري زنده نگاه مي‌داشت و به کنیزی می‌گرفت.

وی با اشاره به این که در امر ظهور امام زمان (عج) از آیه پنجم سوره قصص استفاده می‌شود، گفت: در این آیه اراده تکوینی خداوند مطرح است و خداوند می‌فرماید که ما اراده کردیم که به افراد به ضعف کشیده شده تفضّل نمائيم و ايشان را پيشوايان و وارثان حكومت و قدرت سازيم و همیشه هم اراده خداوند متعال این خواهد بود.

وی خاطر نشان کرد: در جواب این سوال که اگر خداوند چنین اراده کرده است، پس چرا این همه ضعیفان در دنیا، در طول این همه مدت به جایی نرسیده‌اند، می‌توان چنین گفت که خداوند متعال هرگز به ضعیفان کمک نمی‌کند؛ بلکه به افراد به ضعف کشیده شده کمک می‌کند. چرا که افراد ضعیف، افراد تنبل هستند و خداوند به چنین افرادی کمک نمی‌کند. اما افراد به ضعف کشیده شده، با قابلیت هستند ولی افرادی مانع حرکت آن‌ها شده اند. لذا اگر چنین باشیم، یعنی از افراد ضعیف نباشیم و به ضعف کشیده شده باشیم، خداوند متعال حجت خودش را خواهد فرستاد.

حجت‌الاسلام امامی افزود: فرعون و لشکریانش از همان چیزی که می‌ترسیدند به سرشان آمد. خداوند متعال آن‌ها را در سرزمين مصر مستقرّ کرد  و سلطه و حكومتشان داد و در نهایت چيزي را بر آن‌ها نمایاند كه از آن در هراس بودند. در طول تاریخ همیشه جبهه قادر از جبهه حق ترس دارند.

وی ادامه داد: قرآن کریم در مورد حضرت موسی (ع) و مادر ایشان، جریانات بسیار عجیبی نقل می‌کند. خداوند به مادر حضرت موسی (ع) وحی کرد که بچه خودش را شیر بدهد و زمانی که ترسید، فرزند خود را به دریا بیاندازد و از آینده نترسد و از درد دوری از فرزند هم ناراحت نباشد. گاهی دستورات الهی مثل همین دستور به آب انداختن فرزند، با عقل ناقص انسان‌ها توجیه نمی‌شود. وقتی انسان با خداوند باشد و به او توکل کند، آخر امر، خداوند متعال طوری خواهد کرد به نفع خود انسان تمام شود.

وی افزود: سرانجام و عاقبت كار چنين شد که مادر حضرت موسی (ع) ناچار شد او را به دريا بيندازد و آل فرعون، دشمنان حضرت موسی (ع)، ایشان را از رود نیل برداشتند و دشمن و مایه اندوه خودشان را در آغوش خودشان پرورش دادند. مسلّماً فرعون و لشكريانشان خطاكار بودند.

وی ادامه داد: زن فرعون (آسيه) زمانی که دید آل فرعون قصد کشتن آن کودک را دارند، از عواطف فرعون استفاده کرد و گفت: او  نور چشم من و تو است و او را نکشید. شايد او براي ما مفيد باشد، و يا اصلاً او را پسر خود كنيم. فرعونیان او را نکشتند و به گفته آسیه عمل کردند و آنان نمي‌فهميدند كه دست تقدير در پس پرده غيب چه بازي مي‌كند.‏

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان، خاطرنشان کرد: مادر حضرت موسی (ع)، به خاطر لطف خداوند دلش آرام بود و مطمئن بود که اتفاق خوبی خواهد افتاد. خداوند متعال می‌فرماید که اگر ما دل مادر حضرت موسی(ع) را آرام نکرده بودیم، سرّی که در درون داشت را فاش می‌کرد. مادر حضرت موسی(ع)، در پرتو لطف خدا، آرامش خود را بازيافت و به خواهر موسي(ع) گفت: او را به صورت نامحسوس پيجوئي و پيگيري كن و خواهر موسي (ع) دستور مادرش را انجام داد و دورادور حضرت موسی (ع) را زير نظر داشت.‏ از این آیه برداشت می‌کنیم که امر اطلاعات و بازجویی در برخی موارد لازم است و برای رسیدن به اهداف نقش اساسی دارد.

وی گفت: خداوند متعال چنین کرده بود که هرکس که قصد شیر دادن به حضرت موسی(ع) را داشت، موفق نمی‌شد. خواهر حضرت موسی(ع) وارد شد و گفت: آیا می‌خواهید که شما را به خانواده‌ای كه برايتان سرپرستی او را بر عهده گيرند و خيرخواه و دلسوز او باشند، راهنمایی کنم؟ از این آیه برداشت می‌کنیم که برای فرزند، تنها سرپرستی کردن کافی نیست و در کنار آن، باید خیرخواهی و دلسوزی هم باشد.

حجت‌الاسلام امامی افزود: چنین شد که خداوند حضرت موسی(ع) را به مادرش برگرداند تا چشمش با دیدن او روشن شود و غمگین نباشد. لذا وعده خداوند متعال حق است.