آیتالله العظمی سبحانی:
صلح امام حسن(ع) و عاشورا، هر دو مبنای قرآنی دارد
گروه اجتماعی: آیتالله العظمی سبحانی صلح امام حسن(ع) و قیام عاشورا را در راستای عمل به تکلیف دانست و گفت: این دو اقدام مبنای قرآنی دارد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتالله العظمی سبحانی، امروز ظهر در درس تفسیر خود در ماه مبارک رمضان در مدرسه حجتیه گفت: خداوند در آیه «فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَیْنَهُمْ زُبُرًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ»، «فَذَرْهُمْ فِی غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِینٍ» بر مسئله دینداری مردم در تاریخ تاکید دارد.
وی افزود: در این آیات خداوند بیان میکند که مردم، امرهم که مفسران آن را به دین تعبیر کردهاند را پاره پاره کردهاند.
وی بیان کرد: در تفسیر زُبُرًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ، بیان شد است که منظور آن است که باید زبر را جمع زبور بگیریم که به معنی مکتبوب است و آن وقت، تفسیر به این معنی میشود که مردمی دین الهی را پاره پاره کردند دارای کتب مختلفی شدند و هر کسی به کتاب خود تاکید تبعیت کرد؛ یعنی مسلمانان و مسیحیان و یهودیان یکدیگر را قبول نمیکنند.
این مرجع تقلید با ذکر این مطلب که تفسیر بنده از زبر با برخی از مفسرین متفاوت است، گفت: بر این باور هستم که معنی زبر دراینجا جمع زبره به معنی قطعه است؛ یعنی اینکه مردم وقتی دین را پاره پاره کردند به شعوب و قطعات مختلف تقسیم شدند.
وی اظهارکرد: در این آیات بیان شده است که که پیامبر از اینکه قوم قریش این چنین بر شرک خود اصرار میکنند و هدایت نمیشدند، غمگین بودند که خداوند نیز فرمود که بگذار آنها در گناه فرو بروند و بعد در مرگ یا روز حساب با آنها تسویه حساب خواهیم کرد؛ در آیه بعد نیز خداوند به آثار مومنان اشاره دارد زیرا در اکثر مواقعی که در قرآن کریم، سخنی از کفار بیان شده است، آیات بعدی به صفات مومنان اشاره کرده است.
وی گفت: مشکل قریشان مثل بسیاری دیگر از مردم این بود که آنها گمان میکردند که وقتی مال و اولاد و مقام دارند دیگر سعادتمند شدهاند در حالی که خداوند بیان کرده است که این افراد با این دارایها به سوی سقوط گام برداشتهاند.
این مرجع تقلید بیان کرد: نمونه این مطلب که مقام نیز حقانیت نمیآورد را میتوان در جنگ جمل دنبال کرد که یک سوی همسرپیامبر با طلحه و زبیر و یک سوی نیز امام علی(ع) حضور داشتند، که امام علی(ع) در پاسخ به فردی که به دنبال صاحب حق میگشت فرمودند که اگر حق را شناختی نباید به مقامها توجه کنی زیرا صاحب حق نیز مشخص خواهد شد.
وی گفت: امام حسن مجتبی(ع) اولین فرزند خانه امام علی(ع) بودند که خانه ایشان را روشن کردند؛ ایشان خصلتی داشتند که کمتر کسی در این عالم داشت که همان حلم ایشان بود؛ این حلم به حدی بود که حتی مروان نیز در موقع دفن حضرت با گریه بیان میکرد و میگفت که حلم این مرد به اندازه کوهها بود.
این مرجع تقلید بیان کرد: داستان حلم حضرت در مقام مرد شامی که به شدت به ایشان توهین میکرد ولی امام او را پناه داد و نیازهای او را رفع کرد و نمونههای فراوان این چنین نشانی از حقانیت این مکتب است.
وی با اشاره به صلح امام گفت: امام حسن(ع) تا آخرین لحظه امکان مقاومت کرد و اگر صلح کرد دیگر امکان وجود نداشت؛ ایشان سه بار لشکر جمع کردند که متاسفانه بارها به ایشان خیانت شد و مردم کوفه نیز که خسته بودند که حاضر به جنگ نبودند که ایشان مجبور به صلح شدند؛ این صلح معادل با شهادت امام حسین(ع) است؛ شهادت امام حسین با صلح امام حسن، هر دو قرآنی است زیرا همه به تکلیف خود عمل کردند.
