دهمین نمایشگاه قرآن و عترت اهواز غرفه ای داشت که مشاهده بنر آن بازدیدکنندگان را به تعجب وامی داشت؛ غرفه انجمن معتادان گمنام.
گرداندگان غرفه با رویی خوش سوالاتم را درباره فعالیتشان پاسخ دادند.
بر گمنام ماندنشان تاکید داشتند و گفتند که در انجمن همه یکدیگر را به نام کوچک صدا می زنند. با یکی از افراد حاضر در غرفه به گفت وگو نشستم، خودش را سید محمود معرفی کرد و درباره انجمن که به نام لاتین «narcotics anonymous» و مخفف آن (NA) است توضیح داد: اصلی که در این انجمن رعایت می شود گمنامی است چراکه همه می خواهند رازنگهدار باشند.
وی گفت: انجمن از سال 1953 در یکی از کشورهای دنیا فعالیت خود را آغاز کرد و از سال 1369 وارد ایران شد. اولین جلسه این انجمن در منطقه کرچک در نزدیکی کرج تشکیل شد و به عنوان اولین جلسه انجمن معتادان گمنام نام گرفت.
سید محمود ادامه داد: در حال حاضر 78 جلسه به صورت روزانه از سوی این انجمن در اهواز تشکیل می شود. اکنون 11 تا 12 هزار نفر اعضای شرکت کننده در جلسات انجمن هستند که با هرنوع ماده مخدر سنتی و صنعتی سروکار دارند و ما به آنها بیمار می گوییم.
وی ادامه داد: ما هیچگونه حد و مرزی برای افراد شرکت کننده در جلساتمان قائل نیستیم هرفردی با هرنوع موقعیت اجتماعی، سنت، نژاد می تواند در این جلسات شرکت کند. این انجمن مردم نهاد است و برای تامین هزینه های خود از هیچ نهادی کمک دریافت نمی کند.
این عضو کمیته اطلاع رسانی انجمن معتادان گمنام گفت: اعضای بهبودیافته در انجمن تجربیات بهبودی خود را در اختیار دیگر افراد بیمار قرار می دهند چراکه ما معتقدیم هیچ فردی به اندازه یک فرد معتاد بهبود یافته نمی تواند به دیگر بیماران معتاد کمک کند.
سیدمحمود گفت: ما باید جلسات خود را به صورت گمنام کنیم چراکه فرد بیمار پس از بهبودی بتواند در جامعه به زندگی خود ادامه دهد. برخی از بیماران این انجمن بدون اطلاع خانواده های خود مصرف کننده مواد هستند و به همین دلیل ما راز آنها را حفظ می کنیم تا پس از حل مشکل اعتیادشان با مشکل دیگری مواجه نشوند.
وی گفت: در این انجمن افرادی که به صورت افتخاری فعالیت دارند با عنوان خدمتگزار نامیده می شوند. افراد بیمار را رهجو و افرادی که در این مسیر کمک کننده به معتادان هستند را راهنما گویند. ما جلسات خود را در اماکن مختلفی همچون پارک ها، زندان ها، اماکن عام المنفه برگزار می کنیم.
وی بیان کرد: این انجمن دارای 12 سنت است
که همه ملزم به رعایت آن هستند؛ در این انجمن خداوند مالک همه افراد است و همه این
سنت ها افراد بیمار را به راهی هدایت می کند که در انتهای آن خداوند است. ما باید دائما مراقب باشیم که تصمیماتمان حقیقتا منعکس کننده خواست خداوند باشد. در ارتباط با هدف گروه ما تنها یک مرجع نهایی وجود دارد که همان خداوند مهربان است.