کتاب «بررسی مضامین سیاسی در شعر انقلاب» منتشر شد
گروه اندیشه: کتاب «بررسی مضامین سیاسی در شعر انقلاب» با موضوع مضامین سیاسی مانند آزادی، اعتراض، جنگ و صلح، آرمانگرایی، شهید و شهادت و امام خمینی(ره) در اشعار سه تن از شاعران انقلاب اسلامی قیصر امینپور، علیرضا قزوه و فاطمه راکعی در لرستان منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، این کتاب را انتشارات طهورا با تالیف عبدالرضا شهبازی و علی فلاحی سیفالدین در تابستان 95 منتشر کرده است.آنچه در این کتاب مورد بررسی قرار گرفت، مضامین سیاسی مانند آزادی، اعتراض، جنگ و صلح، آرمانگرایی، شهید و شهادت و امام خمینی(ره) بود که در اشعار سه تن از شاعران انقلاب اسلامی قیصر امینپور، علیرضا قزوه و فاطمه راکعی تجلی یافته است.
بهطور کلی باید اذعان داشت با توجه به این که هر سه شاعر مورد بحث، از آبشخور انقلاب اسلامی رشد و نمو پیدا کرده و در تمامی صحنههای انقلاب حضوری چشمگیر داشتهاند بهطور قطع هر سه تن از شاعران انقلاب محسوب میشون، اما در طول زمان و با گذر از سالهای اولیه انقلاب بهنوعی تفاوتهای دیدگاهی به انقلاب و دستاوردهای آن در اشعار این شاعران نمود پیدا میکند بهطوریکه زنده یاد قیصر امینپور در سالهای میانی انقلاب بهنوعی راه خود را از دیگر شاعران انقلاب جدا میکند اما از آرمانهای خود که همانا دفاع از انقلاب اسلامی میباشد دست برنمیدارد و هرچند از حوزه هنری به نشانه اعتراض کوچ میکند اما همچنان دغدغههای آرمانگرایی در شعرهای او نمود دارد.
قیصر امینپور در سالهای پایانی زندگیاش بیشتر دغدغه صلح و صلحطلبی داشت و آرزوی او جهانی عاری از خشونت و جنگ بود که در سرودن اینگونه شعرها هم موفق عمل کرده است بهطوریکه قیصر امینپوری که روزگاری برای جنگ شعر سروده بود در سالهای پایانی عمرش پیروزی را در صلح و آرامش پیدا میکند.
آرمانگرایانهترین شکل اندیشههای قیصر هنگامی جلوه میکند که او از صلح سخن میگوید و این مسئله برخاسته از اعتقاد درونی است. شاعر روز آرمانی خود را روزی میداند که خواب در دهان مسلسلها خمیازه کشد و توپها در دست کودکان از باد پُر شود. قیصر با خروج از حوزه هنری اگرچه به از دست دادن فرصتهایی در این گستره شد اما برای قیصر که بهعنوان شاعری متعهد، ایدئولوژی خاص خود را دنبال میکرد پسوند منتقد را نیز پس از صفت متعهد به ارمغان آورد و قیصر در عرصهی شعر، نابسامانیها و خروجهای غیر متعارف از روند معمول و آرمان اجتماع را در معرض انتقاد گذاشته بود.
اما علیرضا قزوه دیگر شاعری است که در این تحقیق مضامین سیاسی شعر او مورد بررسی قرار گفته است. وی شاعری آرمانگرا است که متعهد و معتقد به تمامی اصولی است که در آغاز شاعرانگی خود دنبال کرده است. علیرضا قزوه را میتوان از شاعران تاثیرگذار انقلاب اسلامی برشمرد که در تمامی صحنههای انقلاب اسلامی حضوری مستمر و همیشگی داشته و بهنوعی در همه شرایط با خلق شعرهای اعتراضی، او را سیاسیترین شاعر درون حکومتی دهههای بعد از انقلاب نامید.اما باید خاطر شان کرد که اعتراض علیرضا قزوه اعتراضی از نوع خود و ویژه خود اوست که این نوع اعتراض با ارکان حکومت و دولتمردان کاری ندارد، اعتراض او بیشتر جنبه اعتقادی و فردی دارد. و بیشتر افراد مورد اعتراض او در شعرهایش قرار میگیرند. هرچند وی در موضع گیریهایش خود را به یک جناح فکری در کشور منتسب نمیکند اما تفاوت گفتاری در هنگام مصاحبهها و سرودن شعر در بررسی آثار این شاعر کاملاً مشهود است.
سومین شاعری که اشعار او در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفتهاند فاطمه راکعی میباشد که بهنوعی نماینده زنان شاعر سیاسی در بعد از انقلاب بوده است. تعلق خاطر راکعی به امام خمینی(ره) در هیچ برههای از تاریخ انقلاب اسلامی او را از انقلاب جدا نکرده است. فاطمه راکعی را هر چند بهواسطه اظهار و نظرهای سیاسیاش در سالهای اخیر میتوان شاعری معترض نامید اما رنگ اعتراض او سیاه نیست و اعتراض او بیشتر به ریاکاری، و دروغگویی برخی افراد میباشد. فاطمه راکعی خلاف دو شاعر دیگر که بهطور مطلق در مناصب سیاسی کشور حضور نداشته و تنها بهعنوان هنرمند و شاعر نگاه خود را بیان داشتهاند وی شاعری سیاسی است که در مقطعی بهعنوان نماینده در مجلس شورای اسلامی حضور پیدا کرد و با نگاه سیاسی خاص خود بهنوعی راه خویش را از دیگر شاعران انقلاب اسلامی جدا میکند.
بهطور کلی باید اذعان داشت با توجه به این که هر سه شاعر مورد بحث، از آبشخور انقلاب اسلامی رشد و نمو پیدا کرده و در تمامی صحنههای انقلاب حضوری چشمگیر داشتهاند بهطور قطع هر سه تن از شاعران انقلاب محسوب میشون، اما در طول زمان و با گذر از سالهای اولیه انقلاب بهنوعی تفاوتهای دیدگاهی به انقلاب و دستاوردهای آن در اشعار این شاعران نمود پیدا میکند بهطوریکه زنده یاد قیصر امینپور در سالهای میانی انقلاب بهنوعی راه خود را از دیگر شاعران انقلاب جدا میکند اما از آرمانهای خود که همانا دفاع از انقلاب اسلامی میباشد دست برنمیدارد و هرچند از حوزه هنری به نشانه اعتراض کوچ میکند اما همچنان دغدغههای آرمانگرایی در شعرهای او نمود دارد.
قیصر امینپور در سالهای پایانی زندگیاش بیشتر دغدغه صلح و صلحطلبی داشت و آرزوی او جهانی عاری از خشونت و جنگ بود که در سرودن اینگونه شعرها هم موفق عمل کرده است بهطوریکه قیصر امینپوری که روزگاری برای جنگ شعر سروده بود در سالهای پایانی عمرش پیروزی را در صلح و آرامش پیدا میکند.
آرمانگرایانهترین شکل اندیشههای قیصر هنگامی جلوه میکند که او از صلح سخن میگوید و این مسئله برخاسته از اعتقاد درونی است. شاعر روز آرمانی خود را روزی میداند که خواب در دهان مسلسلها خمیازه کشد و توپها در دست کودکان از باد پُر شود. قیصر با خروج از حوزه هنری اگرچه به از دست دادن فرصتهایی در این گستره شد اما برای قیصر که بهعنوان شاعری متعهد، ایدئولوژی خاص خود را دنبال میکرد پسوند منتقد را نیز پس از صفت متعهد به ارمغان آورد و قیصر در عرصهی شعر، نابسامانیها و خروجهای غیر متعارف از روند معمول و آرمان اجتماع را در معرض انتقاد گذاشته بود.
اما علیرضا قزوه دیگر شاعری است که در این تحقیق مضامین سیاسی شعر او مورد بررسی قرار گفته است. وی شاعری آرمانگرا است که متعهد و معتقد به تمامی اصولی است که در آغاز شاعرانگی خود دنبال کرده است. علیرضا قزوه را میتوان از شاعران تاثیرگذار انقلاب اسلامی برشمرد که در تمامی صحنههای انقلاب اسلامی حضوری مستمر و همیشگی داشته و بهنوعی در همه شرایط با خلق شعرهای اعتراضی، او را سیاسیترین شاعر درون حکومتی دهههای بعد از انقلاب نامید.اما باید خاطر شان کرد که اعتراض علیرضا قزوه اعتراضی از نوع خود و ویژه خود اوست که این نوع اعتراض با ارکان حکومت و دولتمردان کاری ندارد، اعتراض او بیشتر جنبه اعتقادی و فردی دارد. و بیشتر افراد مورد اعتراض او در شعرهایش قرار میگیرند. هرچند وی در موضع گیریهایش خود را به یک جناح فکری در کشور منتسب نمیکند اما تفاوت گفتاری در هنگام مصاحبهها و سرودن شعر در بررسی آثار این شاعر کاملاً مشهود است.
سومین شاعری که اشعار او در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفتهاند فاطمه راکعی میباشد که بهنوعی نماینده زنان شاعر سیاسی در بعد از انقلاب بوده است. تعلق خاطر راکعی به امام خمینی(ره) در هیچ برههای از تاریخ انقلاب اسلامی او را از انقلاب جدا نکرده است. فاطمه راکعی را هر چند بهواسطه اظهار و نظرهای سیاسیاش در سالهای اخیر میتوان شاعری معترض نامید اما رنگ اعتراض او سیاه نیست و اعتراض او بیشتر به ریاکاری، و دروغگویی برخی افراد میباشد. فاطمه راکعی خلاف دو شاعر دیگر که بهطور مطلق در مناصب سیاسی کشور حضور نداشته و تنها بهعنوان هنرمند و شاعر نگاه خود را بیان داشتهاند وی شاعری سیاسی است که در مقطعی بهعنوان نماینده در مجلس شورای اسلامی حضور پیدا کرد و با نگاه سیاسی خاص خود بهنوعی راه خویش را از دیگر شاعران انقلاب اسلامی جدا میکند.
