خانآبادی:
مشکل عمده مردم در قرائت قرآن کم کاری در اصول عملی است
گروه فعالیتهای قرآنی: قاری و داور مسابقات قرآن با بیان اینکه مشکل عمده مردم در قرائت قرآن به اصول عملی باز میگردد، گفت: در همان دوران کودکی اصول تئوری را آموزش میدهند اما کسی کودک را به گوش سپردن به صوت قرآن تشویق نکرده همین عامل باعث شده جوانان با وجود داشتن تحصیلات دانشگاهی از قرائت درست قرآن باز بمانند.
مهدی خان آبادی، قاری و مربی قرآن کریم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با انتقاد از آموزش قرآن با لحن فارسی گفت: این کار اشتباه محض است، مربی باید از همان ابتدای کار از بحث مهم فصیح خوانی غافل نشود، کودکان اگر آموزش قرآن در مدرسه را با لحن فارسی بیاموزند و پس از آن با مراجعه به جامعةالقرآن با لهجه عربی کار کنند دچار تعارض و سردرگمی میشوند.
اهمیت فصاحت لهجه در آموزش قرآن به کودکان
خانآبادی اظهار کرد: با توجه به سابقه چندین سالهام در امر تدریس، اعتقاد دارم حداقل برای سنین خردسالی تا 20 سالگی هر قدر میتوانیم باید مفاهیم را اصیل و ناب ارائه دهیم، برخی میگویند کودک نمیتواند حروف را با لهجه عربی ادا کند، اما من میگویم اگر فصاحت وجود داشته باشد کودک این روش را فرا میگیرد و عادت میکند.
وی با اشاره به رویکرد دارالقرآن کشور در نحوه آموزش قرآن تصریح کرد: رویکرد سازمان دارالقرآن این است که کلاس قرآن به سه بخش مساوی تقسیم شود و یک سوم آن به مباحث تئوری و دو سوم باقی مانده صرف مباحث عملی شود.
خانآبادی با اشاره به توأمان بودن مباحث تئوری و عملی، اظهار کرد: ما نمیتوانیم بگوییم کلاسها صرفاً کارورزی باشد و نه صرفاً تئوری، در واقع اصول تئوری دارای مقدماتی است که در قالب مباحث معرفتی و برحسب گوش فرا دادن مکرر به آیات قرآن به دست میآید.
وی مشکل عمده مردم در قرائت قرآن را در اصول عملی دانست و بیان کرد: به کودک از همان دوران ابتدایی به صورت تئوری آموختند علامتها چگونه و چطور ادا میشود اما آنها را به گوش دادن به صوت قرآن تشویق نکردند همین عامل باعث شده جوانان با وجود داشتن تحصیلات دانشگاهی از قرائت درست قرآن باز بمانند.
خانآبادی بر لزوم تبیین جایگاه تدریس عملی و کارورزی تأکید کرد و افزود: اعتقاد راسخ دارم اگر مردم جامعه ما نمیتوانند روخوانی درستی داشته باشند دلیلش این است که عادت به شنیدن قرآن نکردهاند، توجه به منویات رهبری مبنی بر گسترش کرسیهای تلاوت قرآن و حضور مردم در این محافل بر علم عملی مردم خواهد افزود، گوش سپردن به صوت قرآن مقدمه خواندن است، قاعدهگویی صرف در هیچ امری قابل قبول نیست حتی رشتههای نظری.
وی با اشاره به اینکه تخصیص یک سوم کلاس آموزشی به مباحث تئوری برای همه سنین یکسان است اظهار کرد: ما برای تدریس موفق نیاز به مخاطب شناسی، قوه تدبر و تعقل داریم، مربی حاذق باید بداند با مخاطبین خود چگونه رفتار کند گاهی باید یکی را از جمع جدا کرد و روی زمین نشاند و چهره به چهره به او آموزش داد.
خانآبادی تصریح کرد: ای کاش زمانی میرسید که ما یک قرآن آموزشی بیشتر نداشتیم، با همان یاد میگرفتیم و با همان نیز قرائت میکردیم،البته کثرت رسم الخط ها اجتناب ناپذیرست، خوشنویسی که در وجود خودش این شور و اشتیاق را میبیند و این هنر را دارد که کلام خدا را با خط خوش بنگارد این حق را نیز دارد که با انتشار قرآن با خطوط مختلف ذائقه تنوع طلب عموم را سیراب کند.
رسمالخط آموزشی دوران کودکی و جوانی باید یکسان باشد
این داور مسابقات قرآن کریم تدوین کتب آموزش قرآن توسط سازمان دارالقرآن کشور و توزیع آن در مؤسسات و خانههای قرآنی برای برگزاری دورههای آموزشی را امری پسندیده و مهم خواند و اظهار کرد: کسانی که کلاس قرآن در خانه تشکیل میدهند، مؤسسات یا خانههای قرآنی را مدیریت میکنند باید بدانند که خط نگارشی کتب آموزشی را از جزوهای پیدا کنند که مطالبق با قرآنی باشد که بعدها مخاطب استفاده خواهد کرد.
این مدرس و داور مسابقات قرآن در پایان افزود: کتبی که در حوزه آموزش استفاده میشود بهتر است با همان رسمالمصحفی نگارش شود که مخاطب در دوران جوانی از آن بهرهمند خواهد شد، گاهی مخاطب نمیداند بین رسمالخط روزنامهای کتب آموزشی، نگارش تمرینی و کتب تخصصی چه کند.
اهمیت فصاحت لهجه در آموزش قرآن به کودکان
خانآبادی اظهار کرد: با توجه به سابقه چندین سالهام در امر تدریس، اعتقاد دارم حداقل برای سنین خردسالی تا 20 سالگی هر قدر میتوانیم باید مفاهیم را اصیل و ناب ارائه دهیم، برخی میگویند کودک نمیتواند حروف را با لهجه عربی ادا کند، اما من میگویم اگر فصاحت وجود داشته باشد کودک این روش را فرا میگیرد و عادت میکند.
وی با اشاره به رویکرد دارالقرآن کشور در نحوه آموزش قرآن تصریح کرد: رویکرد سازمان دارالقرآن این است که کلاس قرآن به سه بخش مساوی تقسیم شود و یک سوم آن به مباحث تئوری و دو سوم باقی مانده صرف مباحث عملی شود.
خانآبادی با اشاره به توأمان بودن مباحث تئوری و عملی، اظهار کرد: ما نمیتوانیم بگوییم کلاسها صرفاً کارورزی باشد و نه صرفاً تئوری، در واقع اصول تئوری دارای مقدماتی است که در قالب مباحث معرفتی و برحسب گوش فرا دادن مکرر به آیات قرآن به دست میآید.
وی مشکل عمده مردم در قرائت قرآن را در اصول عملی دانست و بیان کرد: به کودک از همان دوران ابتدایی به صورت تئوری آموختند علامتها چگونه و چطور ادا میشود اما آنها را به گوش دادن به صوت قرآن تشویق نکردند همین عامل باعث شده جوانان با وجود داشتن تحصیلات دانشگاهی از قرائت درست قرآن باز بمانند.
خانآبادی بر لزوم تبیین جایگاه تدریس عملی و کارورزی تأکید کرد و افزود: اعتقاد راسخ دارم اگر مردم جامعه ما نمیتوانند روخوانی درستی داشته باشند دلیلش این است که عادت به شنیدن قرآن نکردهاند، توجه به منویات رهبری مبنی بر گسترش کرسیهای تلاوت قرآن و حضور مردم در این محافل بر علم عملی مردم خواهد افزود، گوش سپردن به صوت قرآن مقدمه خواندن است، قاعدهگویی صرف در هیچ امری قابل قبول نیست حتی رشتههای نظری.
وی با اشاره به اینکه تخصیص یک سوم کلاس آموزشی به مباحث تئوری برای همه سنین یکسان است اظهار کرد: ما برای تدریس موفق نیاز به مخاطب شناسی، قوه تدبر و تعقل داریم، مربی حاذق باید بداند با مخاطبین خود چگونه رفتار کند گاهی باید یکی را از جمع جدا کرد و روی زمین نشاند و چهره به چهره به او آموزش داد.
خانآبادی تصریح کرد: ای کاش زمانی میرسید که ما یک قرآن آموزشی بیشتر نداشتیم، با همان یاد میگرفتیم و با همان نیز قرائت میکردیم،البته کثرت رسم الخط ها اجتناب ناپذیرست، خوشنویسی که در وجود خودش این شور و اشتیاق را میبیند و این هنر را دارد که کلام خدا را با خط خوش بنگارد این حق را نیز دارد که با انتشار قرآن با خطوط مختلف ذائقه تنوع طلب عموم را سیراب کند.
رسمالخط آموزشی دوران کودکی و جوانی باید یکسان باشد
این داور مسابقات قرآن کریم تدوین کتب آموزش قرآن توسط سازمان دارالقرآن کشور و توزیع آن در مؤسسات و خانههای قرآنی برای برگزاری دورههای آموزشی را امری پسندیده و مهم خواند و اظهار کرد: کسانی که کلاس قرآن در خانه تشکیل میدهند، مؤسسات یا خانههای قرآنی را مدیریت میکنند باید بدانند که خط نگارشی کتب آموزشی را از جزوهای پیدا کنند که مطالبق با قرآنی باشد که بعدها مخاطب استفاده خواهد کرد.
این مدرس و داور مسابقات قرآن در پایان افزود: کتبی که در حوزه آموزش استفاده میشود بهتر است با همان رسمالمصحفی نگارش شود که مخاطب در دوران جوانی از آن بهرهمند خواهد شد، گاهی مخاطب نمیداند بین رسمالخط روزنامهای کتب آموزشی، نگارش تمرینی و کتب تخصصی چه کند.
