حبیب یوسفی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: قرائت قرآن با صوت خوش یکی از مهمترین تاکیداتی است که بزرگان دین در خصوص تلاوت قرآن داشتهاند و قاریان برجسته بسیاری در تاریخ اسلام ظهور کردهاند که شکل تلاوت نیز با توجه به مکاتب قرائت طی سالها و قرون مختلف متغیر بوده است.
وی افزود: تلاوت قرآن امر مقدسی است که کارویژههای مختلفی دارد که از جمله آنها میتوان به ترغیب به گوش دادن به قرآن کریم و پاداش خواندن و استماع قرآن اشاره کرد که نقش مهمی در تشویق مردم به فهم قرآن دارد.
این قاری و استاد قرآن تصریح کرد: از گذشته تا کنون، مساله زیباخوانی قرآن کریم به عنوان یک امر مسلم در قرائت قرآن کریم مورد توجه بوده است و به همین خاطر با تاکیدات بزرگان دین، قاریان همیشه سعی میکردند که قرآن را به سان پیامبر و اهل بیت(ع) با صوت خوش قرائت کنند.
وی گفت: قرائت و صوت حسن نیز با تمام تاکیداتی که بر آن شده، خود دارای چارچوبهای مشخص و مدونی است که اگر از این چارچوبها خارج شود، قطعا مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد.
وی اظهارکرد: نسل طلایی قاریان بزرگ جهان اسلام، در سالهای گذشته و اخیر از دنیا رفتهاند و امروز خوشبختانه قاریان جوان ایرانی در سطح اول جهان اسلام رخنمایی میکنند ولی نباید این نکته را از نظر دور داشت که استمرار قرائت به سبک درست، نیازمند طی مراحلی است که باید به آن توجه داشت.
این قاری قرآن کریم بیان کرد: در کنار قرائت حسن، تلاوتهای مبتذل نیز وجود دارد که این نوع تلاوت در حقیقت تلاوتی است که روح موسیقایی قرائت فاخر را رعایت نکرده و در چالشهای نادرست افتاده است.
وی گفت: هدف از قرائت زیبای قرآن توجه دادن مردم به متن قرآن کریم است یعنی یک قاری در تلاوت فاخر، آیات مرتبط با بهشت و آیات مرتبط با عذاب را به یک شکل و یک طنین قرائت نمیکند و به همین خاطر با یک آرامش و نظم و طنین خاصی قرائت خود را دنبال میکند.
این استاد قرائت قرآن بیان کرد: فصاحت در قرائت به عنوان یک رکن رکین مطرح است؛ فصاحت نیز دارای دو بخش است؛ نخست، فصاحت در بیان که لغت را خوب بیان کنیم و دوم فصاحت در معنی است که در آن باید مراد خداوند و تبیین اهل بیت(ع) در خصوص آن آیه مشخص شود.
وی گفت: فصاحت در جامعه ما قاریان ما امروز به یک مسئله چالشی مبدل شده است؛ حتی پدیدههای جدید جهان اسلام نیز فصاحت خاصی ندارند زیرا این فصاحت باید به قرائت بازگردد.
یوسفی بیان کرد: یکی از مشکلات امروز بسیاری از قاریان ما، در تاکید آیات است؛ زیرا کلامی که تاکیدی در کلمه و کلام ندارد در بیان مفهوم نیز ناقص است؛ همچنین بسیاری از قاریان ما صرف و معنی نمیدانند در حالی که این امر از مهمترین فاکتورهای قوت یک قاری است.
وی گفت: باید در زمینه فصاحت و لحن و نغمه وارد شویم و آموزشهای لارم را به قاریان بدهیم تا هدف از قرائت قرآن محقق شود.
وی تاکید کرد: این روزها اکثر قاریان شحاتخوان شدهاند در حالی که به اضلاع دیگر قرائت واقف نیستند؛ در گذشته اکثر قاریان عبدالباسط خوان بودند ولی امروزه شحات خوانی به شکل گستردهای در کشور رشد کرده است.