گروه اندیشه: مشاور استاندار آذربایجانشرقی در امور روحانیت یادآور شد: داشتن آرامش در زندگی نخستين چشمه خوشبختی است و كسی كه از اين نعمت محروم باشد از نعمت خوشبختی نيز محروم است و هيچگاه طعم خوشبختی را نخواهد چشيد.
حجتالاسلام قهرمان احمدی، مشاور استاندار آذربایجانشرقی در امور روحانیت و امام جمعه هریس، در گفتو گو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، اظهار کرد: ايمان عبارت است از باور و تصديق قلب به خدا و
رسولش، آنچنان باور و تصديقی كه هيچگونه شک و ترديدی بر آن وارد نشود.
وی، افزود: تصديق مطمئن و ثابت و يقينی كه دچار لرزش و پريشاني نشود و خيالات و
وسوسهها در آن تأثير نگذارد و قلب و احساس در رابطه با آن گرفتار ترديد نباشد.
وی با اشاره به آیه 4
سوره فتح تشریح کرد: در قرآن در سوره مباركه فتح
ميخوانيم: "هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ" «او كسی است كه آرامش را در دلهای مؤمنان نازل كرد تا ايمانی به
ايمان شان بيافزايند...».
حجتالاسلام احمدی ادامه داد: اولين برداشتی كه صورت میگيرد اين است كه بدون ايمان، آرامش روحی و روانی
وجود ندارد و يا حداقل اينگونه میتوان گفت كه يكی از عوامل ايجاد آرامش دارا بودن
ايمان به خدا است.
وی از تعبیر علامه طباطبايی پیرامون این آیه گفت و افزود: به تعبير علامه طباطبايی «ظاهرا
مراد از سكينت در اين آيه آرامش و سكون نفس و اطمينان آن، به عقائدی است كه به آن
ايمان آورده، بنابراین نزول سكينت را اين دانسته كه ''ليزدادوا ايمانا مع
ايمانهم'' تا ايمانی بر ايمان سابق بيفزايند، پس معنای آيه اين است كه: خدا كسی
است كه ثبات و اطمينان را لازمه مرتبهای از مراتب روح است در قلب مؤمن جای داد تا
ايمانی كه قبل از نزول سكينت داشته بيشتر و كاملتر شود.»
مشاور استاندار
آذربایجانشرقی در امور روحانیت یادآور شد: داشتن
آرامش در زندگی نخستين چشمه خوشبختی است و كسی كه از اين نعمت محروم باشد از نعمت
خوشبختی نيز محروم است و هيچگاه طعم خوشبختی را نخواهد چشيد.
وی افزود: با تمام تلاش و كوششی كه جمعی از
انديشمندان جهان برای برچيدن بساط ناامنیهای مختلف در دنيا میكنند، روز به روز
فاصله مردم جهان از آرامش و امنيت واقعی بيشتر میشود.
امام حمعه شهرستان هریس گفت: به هر حال با توجه به اين آيات و آيات
ديگر میتوان به اين اصل مهم رسيد كه امنيت و آرامش روحی تنها موقعی به دست میآيد كه در جوامع انسانی دو اصل حكومت كند، ايمان و عدل اجتماعی.