نگاهی به جاذبههای سوره «الرّحمن»
گروه فعالیتهای قرآنی: در فضیلت سوره «الرّحمن» که مجموعهای کامل و کمنظیر در ترتیب ظاهر آیات و معانی عمیق و شگرف است بسیار سخن گفتهاند، رحمتالله واسعه الهی در جای جای این سوره موج میزندو حس شکرگزاری را در انسان به عالیترین وجهی برانگیخته و با بیان شکوهمند نعمتهای الهی، شوق طاعت و بندگی را در دل آدمی میافزاید.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، ثوابها و فضیلتها و پاداشهای مهمی که برای سورهها و آیات قرآن کریم در روایات ذکر شده است هرگز به این مفهوم نیست که انسان به هر صورت و به هر شرایط آنها را بخواند به آن ثوابها میرسد بلکه لازم است برای درک خواص و آثار آیات به خواندن بدون توجه اکتفا نکند بلکه با تدبر در معانی و تعقل در اهداف قرآن آیات را تلاوت کند تا تلاوت آیات راهی برای عمل به آن و خودسازی باشد.
پیامبر اسلام(ص) در بیان فضیلت این سوره فرمودهاند: «هرکس سوره «الرحمن» را بخواند، خداوند ناتوانی او در ادای شکر نعمتهای الهی رحم میکند و حق نعمتهایی را که به او ارزانی داشته، خودش ادا میکند. همچنین فرمودند: «قرائت سوره الرحمن موجب رحمت الهی است و سبب برآوردن شکر نعمتهای اوست» و در فراز دیگری میفرمایند: «هرکس سوره الرحمن را بنویسد و همراه خود داشته باشد، هر امر سخت بر او آسان شود».
پیامبر اکرم(ص) میفرماید: برای هر آفریدهای عروسی در نهایت کمال و زیبایی است و عروس قرآن، «سوره الرحمن» است. تلاوت سوره الرحمن موجب جلب رحمت الهی و سبب برآوردن شکر نعمتهای اوست».
نام مقدس «رحمن» بعد از نام «الله» گستردهترین مفهوم در میان نامهای پروردگار است که چون نگین درخشان بر تارک این سوره آسمانی میدرخشد و اگر نبود صفت رحمانیت او چنین خوان گستردهای را برای دوست و غیردوست، نمیگستراند. نام «رحمن» 157 مرتبه در قران کریم آمده است که 113 مرتبه در بسمالله آغاز هر سوره تکرار شده است.
سوره «الرّحمن» دارای 78 آیه است که در 31 آیه آن با تکرار آیه «فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ؛ پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد» به طرح سؤالی عمیق و دقیق از آدمی پرداخته است.
گویا با هر بار پرسشگری قصد آن دارد تا دریای بیکران نعمتهای الهی را به انسان یادآوری کند و چشم او را به سیر آفاق و انفس بگشاید و با اعتراف به بندگی و فقر سر بر آستان پادشاه مُلک وجود نهاده و از دل فریاد برآورد که؛ «پروردگارا، هیچ یک از نعمتهای تو را انکار و تکذیب نمیکنم».
سوره الرحمن با بیان کیفیت خلقت، نعمتهای مادی و معنوی، توصیف آیات الهی و فرجام گنهکاران، به زیبایی، تصویر کمنظیری از بهشت را ارئه میدهد، آنچنان که دلهای مؤمنان را غرق در سرور و امید کرده و غبار غم از دل زدوده و نهال شوق را در خاطر مینشاند و در نهایت با این فراز دلنشین به پایان میرسد.
