برای جذب جوانان به محافل قرآنی چه باید کرد؟
گروه فعالیتهای قرآنی: متاسفانه روشهای تبلیغ و ترویج فرهنگ قرآن در جامعه ما با توجه به نیاز روز تغییر نکرده است، درست است که خود قرآن جذبکننده است؛ اما جوانان امروز در فضایی زندگی میکنند که باید آنها را بهسمت قرآن کریم سوق داد نه اینکه قرآن را بر سر راه آنها قرار داده و دیگر کاری به کار آنها نداشته باشیم.
«باز هم محفل انس با قرآن»، این جملهای است که از زبان بسیاری از جوانان در مقابل دعوت به مجلس انس با قرآن میشنویم! اما آیا
این جمله نشان دهنده خسته شدن جوانان ما از قرآن است یا نشان دهنده عدم
خلاقیت مسئولان قرآنی در طراحی طرح جدید برای جذب جوانان بهسمت قرآن و
جلسات قرآنی!؟ که انس با قرآن نیز در امتداد این حضور قرار دارد.
آیا قرآن ما تغییر کرده یا جوانان امروز آن جوانان دیروز نیستند! البته که جوانان تغییر کردهاند اما آنچه که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که روشهای تبلیغ و ترویج فرهنگ قرآن در جامعه ما با توجه به نیاز روز تغییر نکرده است!
در اینکه مسجد مهمترین کانون در جذب جوانان بهسوی قرآن است شکی نیست اما آیا این پایگاه به روز بودن و همگام با جوانان در جذب آنها فعالیت کردن نیاز ندارد؟ آیا ذهنیت جوانان دهه 70 و 80 با ذهنیت جوانان دههای 50 و 60 یکسان است که انتظار داریم هر دو گروه به یک شیوه به سمت قرآن جذب شوند؟
اینکه خود قرآن جذب کننده است درست، اما جوانان امروز در فضایی زندگی میکنند که باید آنها را بهسمت قرآن کریم هول داده و آنها را در مسیر قرار دارد نه اینکه قرآن را بر سر راه آنها قرار داده و دیگر کاری به کار آنها نداشته باشیم.
در دهههای 50 و 60 تنها کافی بود که جوانان را به مسجد وصل کرد، دیگر این خود جوانان بودند که به مسجد رونق داده و آنرا پویا و جذاب میکردند، اما امروز علاوهبر وصل کردن جوانان به مسجد باید برنامههای جامع و کامل و جذاب و متنوع برای جوانان طراحی و توسط خود آنها اجرا شود.
البته یک نکته دیگر را نیز نباید فراموش کرد، آن نیز این مورد است که ذهنیت جوانان نسبت به مسجد متفاوت است، بهطوریکه در دهههای قبل جوانان صرفاً به جهت نزدیک شدن به خداوند و انجام فعالیتهای فرهنگی و مذهبی به مساجد مراجعه میکردند اما امروزه بسیاری از جوانان تنها بهدلیل گرفتن عنوان بسیجی و استفاده از مزایای آن به مساجد مراجعه میکنند، لذا در فعالیتهای اندکی که توسط مسجد و کانونهای فعال در آنها اجرا میشود، حضور جوانان کمرنگ است.
در سخنی کوتاه با یکیاز فعالان قرآنی میشنویم که در دهه 60 بیشاز هزار نفر جمعیت، از پیر و جوان برای شرکت در محافل انس با قرآن جمع میشدند، اما اکنون برای برگزاری همان محافل انس با قرآن با توسل به زور میتوان کمتر از 100 نفر جمعیت را گرد هم آورد، آیا این عدم استقبال بهویژه از سوی جوانان ما از ناحیه قرآن است یا از ناحیه مسئولان قرآنی که روشهای جذب را رها کرده و صرفاً به برگزاری برنامههای قرآنی میپردازند و دیگر به کمیت و کیفیت آن اهمیت نمیدهند.
مرضیه حافظی
آیا قرآن ما تغییر کرده یا جوانان امروز آن جوانان دیروز نیستند! البته که جوانان تغییر کردهاند اما آنچه که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که روشهای تبلیغ و ترویج فرهنگ قرآن در جامعه ما با توجه به نیاز روز تغییر نکرده است!
در اینکه مسجد مهمترین کانون در جذب جوانان بهسوی قرآن است شکی نیست اما آیا این پایگاه به روز بودن و همگام با جوانان در جذب آنها فعالیت کردن نیاز ندارد؟ آیا ذهنیت جوانان دهه 70 و 80 با ذهنیت جوانان دههای 50 و 60 یکسان است که انتظار داریم هر دو گروه به یک شیوه به سمت قرآن جذب شوند؟
اینکه خود قرآن جذب کننده است درست، اما جوانان امروز در فضایی زندگی میکنند که باید آنها را بهسمت قرآن کریم هول داده و آنها را در مسیر قرار دارد نه اینکه قرآن را بر سر راه آنها قرار داده و دیگر کاری به کار آنها نداشته باشیم.
در دهههای 50 و 60 تنها کافی بود که جوانان را به مسجد وصل کرد، دیگر این خود جوانان بودند که به مسجد رونق داده و آنرا پویا و جذاب میکردند، اما امروز علاوهبر وصل کردن جوانان به مسجد باید برنامههای جامع و کامل و جذاب و متنوع برای جوانان طراحی و توسط خود آنها اجرا شود.
البته یک نکته دیگر را نیز نباید فراموش کرد، آن نیز این مورد است که ذهنیت جوانان نسبت به مسجد متفاوت است، بهطوریکه در دهههای قبل جوانان صرفاً به جهت نزدیک شدن به خداوند و انجام فعالیتهای فرهنگی و مذهبی به مساجد مراجعه میکردند اما امروزه بسیاری از جوانان تنها بهدلیل گرفتن عنوان بسیجی و استفاده از مزایای آن به مساجد مراجعه میکنند، لذا در فعالیتهای اندکی که توسط مسجد و کانونهای فعال در آنها اجرا میشود، حضور جوانان کمرنگ است.
در سخنی کوتاه با یکیاز فعالان قرآنی میشنویم که در دهه 60 بیشاز هزار نفر جمعیت، از پیر و جوان برای شرکت در محافل انس با قرآن جمع میشدند، اما اکنون برای برگزاری همان محافل انس با قرآن با توسل به زور میتوان کمتر از 100 نفر جمعیت را گرد هم آورد، آیا این عدم استقبال بهویژه از سوی جوانان ما از ناحیه قرآن است یا از ناحیه مسئولان قرآنی که روشهای جذب را رها کرده و صرفاً به برگزاری برنامههای قرآنی میپردازند و دیگر به کمیت و کیفیت آن اهمیت نمیدهند.
مرضیه حافظی
