گناهی که شرافت انسان را لگدمال می‎کند

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، شراب مایعی است مست‌کننده که نه تنها در دین اسلام بلکه در همه ادیان و بلکه از دید همه اطباء مضر و ضررآور تشخیص داده شده است. بزرگ‌ترین ضرر شراب، مختل کردن عقل آدمی است. عقلی‌ که شرافت انسان و برتری او بر سایر موجودات وابسته به آن است.
یکی‌از دانشمندان گفته است که حتی مصرف کم الکل می‌تواند ضایعات مغزی  بسیاری را سبب شود و وقتی انسان از نوشیدن مقدار کمی الکل احساس لذت و شادمانی می‌کند نمی‌داند که به نابودی سلول‌های مغزی خود کمک کرده است.
آثار زیان‌بار شراب در جوامع مختلف قابل انکار نیست شراب را می‌توان ریشه بسیاری از مفاسد غرب دانست که بحمدالله در کشور ما به‌خاطر رعایت مسائل مذهبی شراب‌خواری در حد بسیار ضعیف و اندک است؛ اما در تاریخ می‌توان به مواردی اشاره کرد که شراب‌خواری باعث جنایت و قتل شده است.
در زمان امیرکبیر که می‌رفت کشور ما از تاریکی و گمراهی بیرون برود و از عقب‌ماندگی نجات یابد، بدخواهان حکم قتل امیرکبیر را از ناصرالدین شاه در حال مستی گرفتند و اجرا کردند و باعث شدند که امید نجات ایران در آن زمان بر باد برود.
دانشمندان تنها آثار زیانبار شراب‌خواری را گریبان‌گیر شرابخوار نمی‌دانند بلکه می‌گویند به نسل‌های بعدی هم این آثار می‌رسد.
دبیرکل سازمان بین‌المللی مبارزه با الکل گفته است که ۸۰ درصد دیوانگان و ۴۰ درصد بیماران آمیزشی در نتیجه‌ اعتیاد به الکل بوده است و دکتری در آلمان گفته است در میکده‌ها را ببندید تا من درب نیمی از بیمارستان‌ها و دیوانه‌خانه‌ها را ببندم.
جایگاه شراب در روایت
اعمال خوب شرابخوار تا چهل شبانه روز قبول نمی‌شود. شرابخوار عروس شیطان است. شرابخوار و کسی که بر سفره‌ای که در آن شراب است نشسته باشد ملعون است. شفاعت پیامبر(ص) به شرابخوار نمی‌رسد. شرابخوار در حال مستی از هیچ عملی ابا نمی‌کنند و خدا را نمی‌شناسد، هتک حرمت می‌کند و اگر شیطان به او دستور بدهد که در برابر بت سجده کند، او سجده می‌کند.
به شرابخوار دختر ندهید. با او  مجالست نکنید. به او امانت ندهید به عیادتش نروید و در تشییع جنازه‌اش شرکت نکنید. شراب‌خواری پرده عصمت را پاره می‌کند. شرابخواران سگان جهنم‌اند و شرابخوار با چهره سیاه محشور می‌شود.
خداوند درمان هیچ دردی را در چیزهای حرام قرار نداده است یعنی از شراب استفاده نکنید. پیامبر اسلام(ص) در رابطه با نوشیدن شراب 10 دسته را لعن فرمود: کسی که درخت آن‌را می نشاند. آنکه درخت را آبیاری می‌کند. کسی‌ که آب آن‌ را می‌گیرد و شراب می‌سازد و کسی‌ که شراب می‌نوشد. ساقی شراب، آورنده شراب و کسی که شراب به سویش آورده می‌شود، خریدار شراب مصرف‌کننده پول شراب و کسانی‌که در خوردن، فروختن، خریدن و حمل آن دست دارند و کسی‌که از پول  فروش آن استفاده می‌کند،  همه در گناه شریکند و کسی‌که شراب به نصرانی، یهودی و صایبی و یا دیگری بنوشاند، همین گناه را دارد.
کسی‌که شراب بخورد، خداوند از سم مارهای سیاه و عقرب‌ها، مایعی به او  بخوراند که قبل از نوشیدن، گوشت صورتش در ظرف بریزد و بعد از نوشیدن، گوشت و پوستش مثل مردار بگندد،  بطوری‌که اهل محشر از بوی آن اذیت شوند سپس به جهنم برده می‌شود.
وقتی متوکل دستور داد امام هادی را به مجلس شراب بیاورند و به امام ابتدا اصرار بر خوردن شراب کرد و چون امتناع امام را دید تکلیف بر شعر گفتن کرد، امام اشعاری خواندند که وضع مجلس را عوض کرد و اشک به چشمان نحس متوکل آمد و  دستور داد امام را با احترام برگردانند.
ترجمه اشعار چنین است: بعد از عزتی که داشتند با مردن‌شان به سوراخ‌هایی افتادند که چه بد  فرود آمدنی بود. وقتی آنها را داخل قبر گذاشتند، صدایی آمد که کجاست آن تخت‌ها و تاج‌ها و لباس‌ها؟ کجا هستند آن صورت‌هایی که غرق در نعمت بودند و همیشه زیر پرده‌ها و پشه‌بندها قرار داشتند؟ ناگاه قبر با زبان فصیح از طرف این مرده‌ها جواب داد: کرم‌ها بر این  صورت‌ها  می‌غلطند! یک عمر طولانی خوردند و آشامیدند حالا خودشان توسط کرم‌ها خورده می‌شوند.