به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، بهنقل از پایگاه اطلاعرسانی نیروی انتظامی لرستان، نور نقش بسیار مهمی در آرامش افراد دارد و در زندگی آپارتمانی این نعمت تا حدود زیادی گرفته شده است.
چرا بعضی میگویند پردهها را کنار بزن تا دلت باز شود؟ چند ساعت میتوانید در خانهای تاریک دوام بیاورید؟ اگر تاریکی تمام نشود چه حالی پیدا می کنید؟ غمگین میشوید و گریه میکنید؟.
روانشناسان می گویند، زندگی در خانههای کوچک و کم نور نه تنها تنشهای خانوادگی را افزایش میدهد بلکه حتی میل به جنایت و پرخاشگری را نیز افزایش میدهد.
شاید فکر میکنید مساله ارتباط بین نور و حالات روانی انسانها بیشتر به باوری عامه شبیه است تا حقیقتی علمی، اما واقعیت این است که روانپزشکان سالها است این ماجرا را دریافتهاند و حتی معتقدند برخی انواع افسردگی مثل افسردگی فصلی در فصلهای پاییز و زمستان بهدلیل کاهش نور دریافتی بدن و در پی آن کاهش هورمون ملاتونین مغز رخ میدهند و بر همین اساس هم آنها شیوه نور درمانی را برای درمان این گروه از بیماران ابداع کردهاند .
روانشناسان درباره زندگی در خانههای تنگ و تاریک میگویند؛ گاهی زندگی در چنین خانههایی فرد را پرخاشگر و به انجام جرایم خشن ترغیب می کند، به گفته این پژوهشگران اجتماعی، ساکنان این قبیل منازل، خانه را محیطی مناسب برای گذراندن اوقات فراغت نمیدانند و از محیط خانه دلزده میشوند و تغییر در روحیاتشان در کنار عوامل دیگری مثل فقر، نبود امکانات تفریحی در محیط زندگی، عدم بازدارندگی قوانین، تربیت نادرست و ناتوانی در کنترل نفس باعث میشود برای تفریح به جرایمی خشن دست بزنند.
همیشه مضرات زندگی در خانههای کوچک و بینور به اندازه روی آوردن به بزهکاری بزرگ نیست و در برخی موارد به پایین آمدن آستانه تحمل افراد و مشاجرههای خانوادگی می انجامد، در همین رابطه یکیاز روانپزشکان گفته است: هرچه خانهها کوچکتر و تاریکتر باشند، تنشهای خانوادگی نیز افزایش می یابد و موجب تاثیر استرسهای محیطی بر روابط خانوادگی میشود.
به گفته این متخصص، خانههایی که در گذشته وجود داشتند دارای فضای بزرگتر، حیاط، باغچه، حوض و معماری زیبا و دلنشین بودند و از شیشههای رنگی و نور در خانههای قدیمی بسیار استفاده میشد اما در زندگی آپارتمانی کنونی، خانهها کوچک و تاریک شدهاند و سر و صدای خیابانهای اطراف وارد خانه میشود که این عوامل استرسزای زندگی آپارتمانی موجب تنش میان خانواده میشود .
به نظر روانشناسان، نور نقش بسیار مهمی در آرامش افراد دارد و در زندگی آپارتمانی این نعمت تا حدود زیادی گرفته شده است، کوچک شدن خانههای امروزی در ایجاد تنش در خانواده بسیار مؤثر است.
زمانیکه خانه کوچک باشد کودک نمیتواند انرژی خود را تخلیه کند و دچار افسردگی یا لجبازی میشود که تنش در کودک به مادر و دیگر اعضای خانواده نیز منتقل میشود.
از سوی دیگر ساکنان آپارتمانهای تاریک ناچارند به استفاده از نورهای مصنوعی در طول روز روی آورند که سببساز بیماریهایی چون انواع سرطانها، بههم خوردن ساعت درونی بدن و ریتمهای رفتاری مثل ساعات خواب و بیداری، نامتوازن شدن حرارت بدن، بیماریهای روانی، تضعیف دستگاه ایمنی و حتی کاهش قدرت دید میشود.
همه اینها را گفتیم که بگوییم، پرده ها را کنار بزنید و بگذارید نور پوستتان را نوازش کند و اگر آپارتماننشین هستید و ساختمان های بلند راه نور را به خانه بستهاند، همین حالا از خانه برای پیادهروی کوتاه بیرون بزنید، هیچ کس و هیچ چیز نمیتواند خورشید را از ما بگیرد