به گزارش
خبرگزاری بینالمللی
قرآن(ایکنا) از لرستان، شیعه به تبعیت از قرآن کریم و روایات اهلبیت(ع)
عقیده دارد که خلود و جاودانگی در جهنم مربوط به افرادی نظیر کافران و
مشرکان است که زمینه نجات آنها به کلی از بین رفته است.
خداوند متعال
در آیه 40 سوره اعراف در این رابطه فرموده است: «إِنَّ الَّذِينَ
كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ
أَبْوَابُ السَّمَاء وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ
فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ؛ در حقيقت كسانىكه آيات ما را دروغ شمردند و از [پذيرفتن] آنها تكبر ورزيدند درهاى آسمان
را برايشان نمیگشايند و در بهشت درنمیآيند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن
داخل شود و بدينسان بزهكاران را كيفر میدهيم».
همچنین در آیه 48 سوره
نساء در این رابطه آمده است: «إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ
وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ
فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا؛ مسلما خدا اين را كه به او شرك ورزيده
شود نمیبخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد میبخشايد و هر كس به خدا
شرك ورزد به يقين گناهى بزرگ بربافته است».
ولی آنان که دُرّ گرانبهای
ایمان را در صدف وجود خود دارند، گرچه بهدلیل نافرمانیها و معصیتها
جهنمی باشند، اما بهصورت دائمی و همیشگی در جهنم باقی نخواهند ماند، بلکه
به اندازهای در جهنم میمانند که آتش و عذاب الهی، کدورتهای آنها را از
میان ببرد تا آنگاه پاکیزه و لایق بهشت شوند.
از آیات قرآن کریم و
روایات ائمه معصومین(ع) استفاده میشود مجرمی که سختیهای دنیا، رنجهای
برزخ، عذابهای قیامت و نیز مغفرت خدای رحمان و شفاعت اهلبیت(ع)، هیچکدام
نتوانسته باشد او را از کدورت گناه و صفات رذیله پاک کند، به جهنم میرود
تا از آن کدورتها پاک شده و لیاقت بهشت را پیدا کند. از این جهت فیلسوفان
حکمت متعالیه و عارفان دین میگویند: آتش جهنم برای این افراد از الطاف
خفیه خدای سبحان است.
اما مجرمانی که کفر و عناد ورزیدهاند یا راه شرک
و گمراهی را پیش گرفتهاند، در آتش دوزخ، مخلّد و همیشگی باقی خواهند ماند
کمااینکه در روایتی از امام صادق(ع) آمده است: «خداوند کسی را در آتش
جاودان نمیکند مگر اهل کفر و انکار و گمراهی و شرک را».