به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، انسانی که خلیفه خدا در زمین است، انسانیکه میتواند تا معراج بالا برود، انسانیکه از همه مخلوقات بالاتر آفریده شده است چرا باید در زندگی خود ناامید شود کمااینکه خدای متعال در قرآن فرموده است: «فقط کفار از رحمت خدا مایوس میشوند».
خداوند متعال در آیه 87 سوره یوسف از قول حضرت یعقوب(ع) فرموده است: «يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا
تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ
إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ؛ اى پسران من برويد و از يوسف و برادرش جستوجو كنيد و از رحمت خدا نوميد مباشيد زيرا جز گروه كافران كسى از رحمت خدا نوميد نمیشود».
همچنین خدای متعال در آیه 25 سوره شورا در این رابطه فرموده است: «وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ؛ و اوست كسى كه توبه را از بندگان خود میپذيرد و از گناهان درمیگذرد و آنچه میكنيد میداند».
همچنین در سوره زمر آیه 53 آمده است: «قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ؛ بگو اى بندگان من كه بر خويشتن زيادهروى روا داشتهايد از رحمت خدا نوميد مشويد در حقيقت خدا همه گناهان را میآمرزد كه او خود آمرزنده مهربان است».
علت ناامیدی گاهی فقر و مشکلات مالی است که باید از راه قناعت و تلاش مضاعف و یاری خواستن از خداوند سبحان با آن مبارزه نماید.گاهی علت ناامیدی، گناه و معصیت است که با توبه و بازگشت به رحمت الهی امیدوار میشود.
گاهی علت ناامیدی نیز مرض و بیماری است که این هم با توسل به ائمه(ع) و کمک گرفتن از صبر و مراجعه به پزشک حاذق و مطالعه زندگی افرادی مانند ایوب نبی(ع) که مدتها مرضهای سخت داشتند میتواند هموار شود و فرد امیدوار شود.
گاهی مشکلات شغلی و ازدواج و امثال آن باعث ناامیدی میشود که اینها هم با توکل و مشورت با افراد خبره و اراده قوی قابل حل است.
افرادی که بهخاطر ناامیدی دست به خودکشی میزنند یا منکر خدا و قیامت هستند و یا دچار جنون آنی میشوند و یا آنقدر مادیات برایشان مهم بوده که بهخاطر مثلاً شکست در عشق، زندگی را برای خود سخت دانسته و دست به اینکار میزنند.
با شناخت درست از اهداف خلقت انسان و بالا بردن ایمان و توکل و اینکه دنیا خانه موقت است و باید به فکر خانه دائمی باشیم و امثال این اعتقادات، باید ناامیدی را به امید و تلاش تا زمان اجل حتمی تبدیل کرد.
شخصی به امام علی(ع) گفت: چرا ما شیعیان فقیر و بیچیز هستیم ولی دشمنانمان پولدار هستند.امام مقداری ریگ برداشت ناگاه تبدیل به طلا شد.سپس آنها را ریخت دوباره ریگ شدند.امام فرمود: خیال میکنی ما دنیا را میخواهیم و خدا به ما نمیدهد به خدا قسم! اگر دنیا در نزد خدا به اندازه بال مگسی ارزش داشت خداوند سبحان آنرا به کافر نمیداد.
امید اساس زندگی استفرهاد طهماسبی، از کارشناسان اجتماعی در گفتوگو با ایکنا لرستان با بیان اینکه فقدان امید اجتماعی پویایی را از جامعه میگیرد، گفت: امید اجتماعی یکی از مؤلفههای حائز اهمیت در جامعه بهشمار میآید که فقدان آن یأس، دلمردگی، افسردگی و غم را به جامعه میآورد.
وی با اشاره به اینکه بالا بودن امید اجتماعی در یک جامعه، شادی و نشاط اجتماعی را زنده میکند و پویایی را به اجتماع هدیه میدهد، اضافه کرد: زمانیکه مردم یک اجتماع نسبت به آینده امیدوار باشند و احساس تغییر و تحول مثبتی در جامعه کنند، امید اجتماعی رشد خواهد کرد.
این استاد دانشگاه ادامه داد: اگر در جامعهای امید اجتماعی وجود نداشته باشد، افسردگی اجتماعی پدید خواهد آمد و آنگاه جامعه راکد شده و ابتکاری رخ نمیدهد. پایین بودن امید اجتماعی، آسیبهای اجتماعی را در جامعه به وجود میآورد و در این وضعیت جامعه باید احساس خطر کند.
وی با بیان اینکه امید اساس زندگی است، اظهار کرد: منفیگرایی و ایجاد حواشی بر ضد جامعه و از طرفی عدم تحقق وعدهها توسط مسئولان امید اجتماعی را کاهش میدهد.
این جامعهشناس تصریح کرد: ناامیدی در جامعه قابل سرایت به سایر اعضای اجتماع است و خانواده، دولت، دستگاههای مختلف و... در ایجاد نشاط و امید اجتماعی مسئول هستند.