کد خبر: 3539980
تاریخ انتشار : ۰۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۴
حجت‌الاسلام ولی‌نژاد:

اخلاص مهمترین عامل جاودانگی قیام امام حسین(ع) است

کانون خبرنگاران نبأ: مدیر کل تبلیغات اسلامی گلستان گفت: در روز عاشورا و صحنه نبرد کربلا، تنها خون بود و شمشیر و زخم و درد و شهادت و از مدال و پول و امتیازهای اجتماعی و مقام‌‏های دنیوی خبری نبود، از این رو، ماندگان و مقاومان، تنها با نیروی اخلاص به جهاد در راه حضرت دوست ادامه می‏‌دادند.

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ به نقل از روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی گلستان، حجت‌الاسلام نور‌الله ولی‌نژاد، مدیر کل تبلیغات اسلامی گلستان در سرکشی از مراسم عزاداران مسجد حضرت رسول اکرم(ص) چاله باغ گرگان گفت: سراسر عاشورا، مدرسه عشق است و آموزگار هدایتگر آن، حسین بن علی(ع) است.
مدیر کل تبلیغات اسلامی گلستان افزود: هر اندازه که انسان‏‌ها با درس‏‌هاى نهفته در آن حرکت ‏خونین و ژرف آشناتر شوند، به همان میزان عزتمند خواهند زیست و قله‌های رفیع اسلام‌شناسی و دین‌مداری را بهتر و راحت تر طی خواهند کرد.
حجت‌الاسلام ولی‌نژاد در ادامه گفت: درس‏‌هایى که از عاشورا می‌توان گرفت، در گفتار و کردار امام حسین(ع) و یارانش دیده می‏‌شود و کسى که ‏به دقت در مجموعه این واقعه بنگرد و آن را فرا راه خود قرار دهد، با این درس‏‌های انسان‌ساز آشنا مى‏‌شود.
مدیر کل تبلیغات اسلامی گلستان اظهار کرد: یکی از آموزه‏‌های کربلا، راضی بودن به رضای الهی است و هدف امام حسین(ع) فقط خشنودی خدا و پیامبر او بود و اگر در آن قیام خونین، جان عزیزش را نثار کرد، اگر سخت‏ترین مصیبت‏‌ها را به جان خرید، و اگر خاندان گرامی‏اش را به دست اسارت سپرد، هدفی جز کسب رضای الهی نداشت.
عضو شورای فرهنگ عمومی استان بیان کرد: از آموزه‏‌های ارزشمند کربلا، عمل به تکلیف است و هنگامی که دعوت‏نامه‏‌های پیاپی مردم کوفه به امام حسین(ع) رسید، وی هرچند از سست‏ عهدی کوفیان آگاه بود، ولی آن اعلام حمایت‌ها را تکلیف‏ آور دانست و به سوی آنان حرکت کرد.
وی افزود: اخلاص سیدالشهدا(ع) و یاران آن حضرت، مهم‏ترین عامل جاودانگی قیام حسینی است و از زمانی که حضرت از مدینه حرکت کرد، بسیار افراد مدعی با وی همراه شدند و به ظاهر خود را حسینی نشان دادند، ولی هیچ‏کدام بر حرف خود نایستادند و در نهایت، سرور شهیدان را تنها رها کردند.
حجت‌الاسلام ولی‌نژاد یادآور شد: در روز عاشورا و صحنه نبرد کربلا نیز، تنها خون بود و شمشیر و زخم و درد و شهادت و از مدال و پول و امتیازهای اجتماعی و مقام‌‏های دنیوی خبری نبود، از این رو، ماندگان و مقاومان، تنها با نیروی اخلاص به جهاد در راه حضرت دوست ادامه می‏‌دادند و یکی یکی شربت شهادت می‌نوشیدند.
captcha