به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، یکیاز روشهای استثمار اقتصادی آن است که افراد یا دولتها محصولات و تولیدات و کالاهای دیگران را به قیمت واقعی نخرند و از قیمت آن بکاهند و یا به کارگر، دستمزد واقعی را نپردازند و از قیمت کار مردم بکاهند.
خداوند متعال در آیه 183 سوره شعراء در این رابطه فرموده است: « وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ؛ و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد» که کلمه «تَبْخَسُوا» از بخس بهمعنای کم گذاردن ظالمانه از حقوق مردم از طریق عیبگذاری و یا سوءاستفاده کردن از ناچاری مردم بهخاطر بیکاری یا فاسد شدن محصول و یا بهخاطر نیاز مالی مردم به پول و ... است.
کم کردن قیمت کالا و کار مردم، سبب نابسامانی اقتصادی و از هم گسیختگی نظام اجتماعی میشود از اینرو قران دستور میدهد: در زمین فساد نکنید، جامعه را به تباهی نکشانید و به هرگونه استثمار و بهرهکشی ظالمانه و تضییع حقوق دیگران پایان دهید تا به رشد و عدالت اقتصادی دست یابید.
امام صادق(ع) به اسماعیل بن عبدالله قرشی که قصد داشت شخصی را استثمار کند و در امور معاش او را فریب دهد، فرمود: «از خدا بترس، تقوا داشته باش، آن خدایی که تو را آفریده و سپس میمیراند» اسماعیل بن عبدالله تصمیم داشت، ملک همسایه خود را با قیمت بسیار ارزان بخرد و همسایهاش نیز خریداری غیر از او نداشت، لذا او هم قیمت آنرا کاهش داد و امام(ع) او را از اینکار نهی کرد و فرمود: «همسایه تو(صاحب ملک) از دوستان ما و مخالف با دشمنان ماست».
نمونه روشن این روش استثمار اقتصادی، آن چیزی است که در کشور سومالی اتفاق افتاده است استعمارگران با بستن قراردادهای ارزان درباره معادن و ذخائر زیرزمینی آنان، سرمایه این کشور اسلامی را غارت کردند و از سوی دیگر با سوءاستفاده از کارگران قیمت دستمزد آنان را پایین آوردند، در نتیجه اقتصاد این کشور فلج شد و فقر و قحطی در آنجا رواج پیدا کرد.یعنی فقر و قحطی کشور سومالی نتیجه استثمار اقتصادی بوده است.کاستن از دستمزد کارگران و غارت معادن و ذخائر زمینی با بهای اندک، عامل اصلی فقر و از دست رفتن چندین هزار نفر از کودکان و زنان مسلمان سومالی شد.
بسیاری از کشورهای توسعه یافته با برقراری روابط ظالمانه با کشورهای توسعه نیافته بهدنبال استثمار و بهرهکشی اقتصادی هستند و مکاتب غربی و سرمایهداری آنرا نیز تایید میکند درحالیکه اسلام بهشدت بر عدالت اقتصادی و رفع استثمار اقتصادی تاکید دارد.
یک رفتار ناپسند دیگر در زمینه استثمار دیگران بیگاری گرفتن از مردم است بیگاری گرفتن یعنی از مردم مفت با بخور و نمیر کار کشیدن، که در اسلام بهشدت از اینکار نهی شده است.
پیامبراکرم(ص) در هنگام وفات خود به امام علی(ع) وصیت کرد و فرمود: «ای علی! بیگاری گرفتن از مسلمانان روا نیست» امام علی(ع) نیز فرموده است: «مسلمانان را به بیگاری میگیرید و از این راه آنها را خوار و ذلیل میسازید» همچنین در حدیث دیگری فرمود: «بردگی و بیگاری گرفتن سبب هلاکت و نابودی میشود».