به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، نشست علمی بررسی ویژگیهای شخصیتی و علمی فیلسوف برجسته معاصر حضرت آیتالله میرزاحسن کرمانشاهی معروف به خاتمالحکما المشائین با سخنرانی منوچهر صدوقی سها روز یکشنبه 16 آبان ماه در تالار وحدت شهر کرمانشاه برگزار میشود.
خاتم الحکما که بود؟
حکیم میرزا حسن کرمانشاهی در سال 1250 در کرمانشاه متولد شد، البته بنابر نقلی دیگر تاریخ ولادت وی دقیق روشن نیست.
میرزا حسن کرمانشاهی دوران کودکی و نوجوانی را در کرمانشاه گذراند و دانشهای مقدماتی را از برخی استادان این دیار فرا گرفت و سپس به تهران مهاجرت کرد.
وی بعد از گذراندن مدارج علمی در تهران به مرتبه استادی رسید و مراتب علمی وی به گونهای بود که در تدریس پارهای از علوم بینظیر بود.
آنچه که در زندگی میرزا حسن کرمانشاهی حائز اهمیت است کثرت علم، شاگردپروری و روحیه زهد و قناعت اوست که اعجاب همگان را برانگیخته است.
درخصوص زندگی تحصیلی میرزای کرمانشاهی و از استادان او کمتر نام برده شده که در این موضوع میتوان پژوهشی درخور انجام داد و از جمله استادان وی میتوان به آقا علی نوری و حکیم سیدابوالحسن جلوه زوارهای اشاره کرد.
شاگردپروری حکیم کرمانشاهی
مهمترین ویژگی حکیم کرمانشاهی شاگردپروری و توان بالای او در تدریس برخی متون بود که در عصر خود کسی همپای او نبوده است.
بسیاری از بزرگان در مجلس تدریس او زانوی ادب برزمین زدند تا از خرمن حکمت و اخلاق او خوشه چینی کنند.
مکتب حکیم کرمانشاهی چنان بود که حتی پس از وفات او، بسیاری از دانشمندان برای درک مکتب حکیم کرمانشاهی درجست و جوی شاگردان او برآمدند.
رکن انتقال فلسفه به فلاسفه متأخراستاد سیدجلالالدین آشتیانی بزرگترین فیلسوف مشائی معاصر در پاورقی«شرح برزاد المسافر» مینویسد: آقا میرزاحسن کرمانشاهی از بزرگترین فلاسفه مشائی در اعصار اخیر که در حکمت ذوقی و فلسفه به سبک ملاصدرا و عرفانیات به سبک محییالدین و اتباع او، صاحب حظی وافر و در علوم ریاضی و طب متداول قدیم استاد و در تدریس بعضی از مباحث اسفار مانند جواهر و اعراض و سفر نفس این کتاب بینظیر بود.
همه اساتید عصر، اقرار داشتند که معاصران مرحوم آقا میرزا حسن مباحث نفس اسفار و امور عامه این کتاب و کتب مشائیه را نمیتوانند مانند وی تدریس کنند.
شاگردان بسیاری در مکتب میرزا حسن کرمانشاهی درس آموختند که در میان آنان چهرههای شاخصی ازدانشمندان عالم تشیع مشاهده میشود که از جمله این شاگردان«آقامیرزا احمد آشتیانی، آقا میرزا مهدی آشتیانی، آقا شیخ مهدی امیرکلایی مازندرانی، آقا شیخ محمود مفید، آقا بزرگ حکیم شهیدی رضوی، سید ابوالحسن قزوینی، ابوالحسن میرزای قاجار حیرت، دکتر سید ابوالفضل معتمد هاشمی، آقا احمدبن هادی بن محمود بن آقا محمد علی کرمانشاهی، آقا شیخ اسدالله ایزدگشسب گلپایگانی، آقا میرزا حبیبالله ذوالفنون عراقی، آقا میرزا حسن شرف الملک، سید حسین بن سید محمود قمی طباطبایی، آقا سید صدرالدین هاطلی کوهپایی اصفهانی، آقا ضیاالدین دری اصفهانی، حاج ملا عباسعلی کیوان قزوینی، آقا شیخ عبدالنبی کجوری، فاضل بن حسین بن حسن لنکرانی، آقا میرزا فضلالله خان آشتیانی، میرزا لطفعلی صدرالافاضل متخلص به دانش، آقا شیخ محمد بن حبیبالله جولستانی، آقا شیخ محمد بن احمد خندق آبادی کاشانی، سید محمد فاطمی قمی، شیخ محمدتقی آملی، آقا شیخ محمد کاظم تربتی، سید محمد کاظم عصار تهرانی، سید مرتضی لنگرودی، میرزا محمود آشتیانی، سیدموسی زرآبادی قزوینی، میرزا هادی خان حائری مازندرانی و آقا سید یعقوب انواری شیرازی» هستند.