«ذکر»؛ طعام معنوی/ غذای روح و جسم سنخیت داشته باشند

محمد تقوی، رئیس اداره قرآن، عترت و نماز آموزش و پرورش لرستان، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، گفت: با توجه به آیه 24 سوره عبس «فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ»، انسان باید به چیزی‌که می‌خورد توجه داشته باشد.
وی ادامه داد: هر چیزی حساب و کتابی دارد، نه‌تنها نمی‌شود هر چیزی را خورد، بلکه باید هم به نوع غذا هم مقدار آن و هم زمان خوردن آن توجه داشته باشیم، این درحالی‌است که خداوند نیز به این امر توجه ویژه دارد.
تقوی با اشاره به این‌که هرچه براساس تعادل باشد به سرانجام می‌رسد، عنوان کرد: اگر در سوره عبس دقت کنیم، سیزده نوع غذا آمده که هیچ کدام گوشتی نیستند، البته این غذاهای اهل سلوک است، نه غذای عموم، در سبد غذایی عموم گوشت نیز وجود دارد.
رئیس اداره قرآن، عترت و نماز آموزش و پرورش لرستان با اشاره به این‌که غذای سیر و سلوک با غذای عادی وعمومی متفاوت است، عنوان کرد: غذایی که در جسم لطافت ایجاد کند لازم است نه غذایی که جسم را فربه کند، چراکه هرچه جسم لطیف‌تر باشد  حرکات روحی نیز آسان‌تر است.
وی ذکر را غذای روح دانست و افزود: ذکرها متفاوت هستند، که با تعداد مشخص، در زمان خاص و طبق درون افراد تجویز می‌شوند و باید ذکر را از یک عارف طی طریق کرده گرفت، چراکه اگر مطابق دستورالعمل استاد عمل شود نتیجه بخش است.
تقوی ادامه داد: یک ذکر مشترک وجود دارد و آن این است که انسان دائما به یاد خداوند باشد، بداند که «أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى» و اگر با این رویکرد عمل کند فعلش نیز خدایی است پس اعمالش اصلاح شده و دنیایش آباد و آخرتش پر نور می‌شود.
رئیس اداره قرآن، عترت و نماز آموزش و پرورش لرستان با اشاره به این‌که اذکارلسانی نیز وجود دارد، اظهارکرد: نمی‌شود که آدمی ذکر لسانی داشته باشد وعملش با ذکرش دو تا باشد، این درحالی‌است که مهم اصلاح عمل است.
وی با اشاره به این‌که دو نوع ذکر دلی و لسانی داریم، عنوان کرد: البته تأثیر اذکار دلی خیلی بیشتر از اذکار زبانی است، در اذکار دلی مانند این است که یک پُتک به یک چیری ضربه وارد شود.
تقوی گفت: این‌که یک تسبیح در دستمان باشد خوب است اما کل مطلب نیست، مهم تنظیمات دل است، باید به دل رمیده القا کرد و با القای به دل کم‌کم کار جفت و جور می‌شود، بنابراین غذای روح و جسم تقریباً باید سنخیتی با هم داشته باشند.