به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) به نقل از روزنامه وقایع اتفاقیه، شايد چاره اين باشد که بهجاي توضيحات مفصل، طولاني، خستهکننده و سخت براي هر موضوع خاص، همه سؤالات اصلي را يکجا جمع کرده و پاسخهايي کوتاه و کپسولي برايشان فراهم کنيم. اين يک شروع براي درک بهتر و آسانتر مشکلات سخت زمين ماست:
1- زمين ما چقدر گرمتر شده است؟
1,7 درجه که درواقع در مقياس سيارهاي، مقدار قابلتوجهي است. اين افزايش از سال 1880 تاکنون سابقه نداشته و اگر سال اختراع دماسنج را هم درنظر بگيريد، ميتوانيم استدلال کنيم که اين افزايش در تاريخ سياره، بيسابقه است.
2- واقعا چقدر مشکل داريم؟
خطر پيش رو، بزرگتر از چيزي است که فکر ميکنيد. دانشمندان از آينده زمين در 25 تا 30 سال آينده، نگران هستند و با روند تدريجي گرمتر شدن زمين، اوضاع خطرناکتر هم ميشود. بارانها سيلآساتر ميشوند اما فواصل بين بارندگيها بيشتر شده و در نتيجه، زمين گرمتر و خشکتر ميشود.
3- کاري از دست من برميآيد؟
کربن، مشکل اصلي است و هريک از ما ميتوانيم به روشهايي ساده، ميزان توليد آن را کاهش دهيم. عايقبندي خانهها، صرفهجويي در مصرف انرژي، بهرهگيري از سوئيچرهاي کارآمدتر و بهينهتر، استفاده از حملونقل عمومي و توليد زباله کمتر و تفکيک آنها.
4- از سناريوي خوشبينانه چه خبر؟
در بهترين حالت، دانشمندان تصور ميکنند چند اتفاق ممکن است بيفتد: زمين، حساسيت کمتري به گازهاي گلخانهاي نشان دهد، گياهان و حيوانات، راهي براي مديريت بهمنظور انطباق با تغييرات جديد پيدا کرده و به جامعه انساني کمک کنند اراده سياسي بيشتري براي مقابله با گازهاي گلخانهاي نشان دهد و تکنولوژي به کمک ما بيايد اما به ياد داشته باشيد اينها فقط يک خوشبيني است.
5- خوردن گوشت کمتر، جواب ميدهد؟
کشاورزي به توليد انواع گازهاي گلخانهاي ميانجامد که سياره را گرم ميکند اما توليد گوشت بهويژه گوشت گاو، مضرترين چيز براي سياره است. برخي از روشهاي پرورش دام که بهصورت گسترده در سرتاسر جهان استفاده ميشوند، به نابودي جنگلها، مراتع و درختان ميانجامند.
6- بدترين سناريو چيست؟
گفتنش واقعا سخت است. سناريوهاي نگرانکننده، يکي از دلايلي است که دانشمندان اصرار دارند مأموريت نجات زمين بايد زودتر شروع شود. بزرگترين ترس، فروپاشي توليد مواد غذايي، افزايش قيمت غذا و گرسنگي توده مردم است. اگر متدهاي کشاورزي نتوانند در برابر تغييرات آبوهوايي دوام بياورند، همانطور که تاکنون نتوانستهاند، گرسنگي جهاني، دور از انتظار نخواهد بود. آبشدن يخهاي قطب و بالارفتن سطح درياها، بسياري از خشکيهاي قابلکشت زمين را از بين بردهاند.
7- آيا تکنولوژي به ما کمک ميکند؟
با حضور شرکتهاي بيشتر، دولتها و محققان که خود را وقف اين معضل کردهاند، شانس پيشرفت در فناوري رو به بهبود است اما بسياري از کارشناسان، معتقد هستند با راهحلهاي تکنولوژيک فعلي، خوشبيني، کار اشتباهي است. تلاشهاي فعلي، کافي نيست و راهحلها بيشتر شبيه فيلمهاي علميوتخيلي هستند. افرادي مثل بيلگيتس، انگشت خود را روي اين نکته مهم گذاشتهاند که اعتقاد به معجزه تکنولوژيک، نبايد يک استراتژي باشد و بايد به عزم انساني، بيشتر توجه کنيم.
8- سطح درياها چقدر بالا ميآيند؟
سؤال اصلي اين نيست که چقدر بالا ميآيند بلکه اين است که چقدر سريع اين اتفاق ميافتد. سطح اقيانوسها در هر قرن به اندازه يک پا بيشتر ميشود؛ عددي که در حالت فعلي به پنج تا 10 سال رسيده و حتي اگر سرعت فعلي به نصف هم کاهش پيدا کند، باز هم بشريت با بحران بزرگي روبه رو است.
9- آيا پيشبينيها قابلاتکا است؟
اين ايده که زمين به گازهاي گلخانهاي، بسيار حساس شده با شواهد علمي بسياري، ثابت شده است. هزاران آزمايش در لابراتوارهاي مختلف، شروع اين روند از قرن 19 را تأييد کرده و روي خطرناکبودن شرايط صحه ميگذارند. پيشبينيهاي کامپيوتري و مدلهايي که آينده زمين را پيشبيني ميکنند، همگي از روزگاري تيره و تاريک سخن ميگويند. نگاه به وضعيت گذشته، راهنماي مناسبي براي آينده نيست زيرا حجم اخلالي که فعاليتهاي بشري در اکوسيستم زمين ايجاد کرده است هر روز بيشتر و بيشتر ميشوند. به جاي گذشته بايد به آينده نگاه کرد و از پمپاژ بيامان کربن به زمين دست برداشت.
10- چرا مردم درباره تغييرات آبوهوايي شک دارند؟
پاسخ در يک کلمه به ايدئولوژي بازميگردد. ايدئولوژيهاي سياسي و اقتصادي ما درحالحاضر کاملا از استفاده از سوختهاي فسيلي و رفتارهاي تخريبي براي محيطزيست منفعت ميبرند. براي بسياري از ما سخت است که منافع شخصي و اجتماعي خود را فداي رفتارهاي محيطزيستي کنيم و براي همين از خود ميپرسيم اگر نتوانم راحت زندگي کنم ديگر چه فرقي دارد در چه شرايطي زندگي ميکنم؟
11- اين آبوهواي ديوانه به تغييرات آبوهوايي مربوط است؟
بله، خشکساليهاي طولاني، تغيير الگوي بارش، بارانهاي سيلآسا و فواصل طولاني ميان بارندگيها همگي از اثرات کارهاي انسان است و اوضاع رفتهرفته بدتر ميشود. در برخي مناطق، تاريخچه درستي از الگوهاي آبوهوايي وجود ندارد اما با يقين ميتوان گفت که همهچيز تغيير کرده است.
وقتي درباره ماليات بر کربن، خبري ميشنويد، وقتي درباره تغيير رفتارها صحبت ميشود، وقتي از شما خواسته ميشود در مصرف انرژي صرفهجويي کنيد، وقتي آلودهترين روزها را بهچشم ميبينيد و وقتي که از شما خواسته ميشود خودروي خود را در خانه نگهداريد، صرفا يک هشدار کوچک براي يک شوخي زودگذر زميني به شما داده نميشود. زمين اين روزها خيلي جدي مريض است.