تحقق وحدت حوزه و دانشگاه با اصلاح نگرشها، باورها و راهکارهای کلیشهای
گروه فرهنگی: مدرس دانشگاه گفت: امید است با اصلاح نگرشها، باورها و پرهیز از اقدامات و راهکارهای کلیشهای روز به روز شاهد تحقق کامل وحدت بین حوزه و دانشگاه در کشور باشیم.
ابراهیم پورحسینفر مدرس دانشگاه روز گذشته 28 آذرماه در حاشیه مراسم حوزه و دانشگاه در سالن ولایت سپاه اردبیل در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، تصریح کرد: بیش از سه دهه از طرح پیشنهاد وحدت حوزه و دانشگاه و نامگذاری ۲۷ آذر بعنوان روز وحدت این دو نهاد آموزش عالی میگذرد اما به نظر میرسد راهی بس طولانی برای تحقق این هدف در پیش است و هنوز که هنوز است ابعاد این وحدت و اتحاد برای اکثریت دانشگاهیان و حوزویان ناشناخته و نامعلوم است.
وی ادامه داد: روز شهادت مرحوم شهید مفتح که یک چهره حوزوی و دانشگاهی بود بعنوان روز وحدت حوزه و دانشگاه نام نهاده شد اما به نظر می رسد طراحان این پیشنهاد، خود نتوانسته بودند ابعاد گوناگون این وحدت را در قالب یک طرح جامع الاطراف بنگارند و به آیندگان ارائه دهند.
مدرس دانشگاه افزود: البته باید اذعان کرد که تدوین چنین طرحی کاری نبود که از عهده یکی دونفر و در زمان محدودی برآید. علی هذا طراحان این پیشنهاد حق داشتند که یک برنامه را بی هیچ راهکار و شیوه عملیاتی طرح کنند و در واقع پختن این طرح خام را به اندیشمندان نسلهای آینده واگذار کنند.
پورحسینفر گفت: در سالهای بعد از طرح این پیشنهاد، هر ساله این روز توسط حوزه و دانشگاه گرامی داشته شد اما به طور قطع می توان گفت که در طول سالهای بعد از انقلاب تاکنون هیچ گام عملی برای تحقق عینی وحدت توسط حوزه و دانشگاه برداشته نشد و حتی در مقاطعی از تاریخ انقلاب، شاهد واگرایی و تقابل این دو نهاد مهم سیاسی و آموزشی بودهایم.
مدرس دانشگاه افزود: یکی از مهمترین موانع تحقق وحدت حوزه و دانشگاه همان بود که که در طلیعه سخن، گفته شد. حوزه و دانشگاه از چگونگی تحقق این وحدت بی اطلاعند. در همایش ها و نشست هایی که برای بزرگداشت این روز برگزار می شود سخنرانان همواره از ضرورت این وحدت سخن گفته اند و از تفرقه و جدایی این دو نهاد شکوه کرده و نالیده اند اما درباره اینکه خب چه بکنیم؟ و چگونه فرایند تحقق وحدت را بصورت عینی و عملی آغاز کنیم؟ هیچ پاسخی نداشته اند و هیچ نگفته اند. و امروزه هنوز عنوان "وحدت حوزه و دانشگاه" با تمام احترام و ضرورتی که با خود حمل می کند، عنوانی غامض و مبهم هم برای حوزه و هم برای دانشگاه است.
پورحسین فر گفت: این ابهام و اغماض در فهم مساله وحدت حوزه و دانشگاه نه تنها باعث عدم تحقق عینی وحدت شده بلکه در مواردی باعث کژ فهمی و سوء تفاهم نیز شده است. تلاش برای تبدیل دانشگاه به حوزه و دانشگاهی کردن حوزههای علمیه نمونههایی از این کج فهمی است. تحرکاتی که در سالهای اخیر برای تدریس دروس حوزوی در دانشگاهها صورت گرفته و تا کنون هیچ بازدهی مثبتی را به همراه نداشته است اگرچه تحت عنوان وحدت حوزه و دانشگاه انجام می پذیرد ولی در واقع موازی کاری آموزشی و اتلاف زمان و هزینه است.
وی ادامه داد: از سوی دیگر تغییراتی که در سیستم آموزشی حوزه صورت گرفته است و تلاشی که برای واحدی کردن اموزش در حوزه انجام شده است به اصطلاح مدرن سازی سیستم آموزشی حوزه بوده است که بارها و بارها موجبات اعتراض مراجع عظام تقلید را نیز فراهم کرده است. در حالی که سیستم سنتی آموزش در حوزه از قرن ها پیش تا به امروز به اعتراف دوست و دشمن از کارآمدترین سیستم های آموزشی بوده است.
مدرس دانشگاه تصریح کرد: نکته دیگر در باب وحدت تحقق نیافته حوزه و دانشگاه این است که حوزه و دانشگاه ابتدا و قبل از آنکه اقدام به وحدت و اتحاد بکنند باید نگاه خود را به طرف دیگر وحدت اصلاح کنند. مع الاسف هنوز که هنوز است در بدنه این دو مجموعه آموزشی سیاسی اعتماد به طرف مقابل درحد مطلوب نیست. تا زمانی که حوزه، دانشگاه را مروج بداخلاقی و مبلغ الحاد و دانشگاه حوزه را مرکز جمود و تحجّر بداند هر اقدامی در تحقق این وحدت محکوم به شکست است.
وی درپایان گفت: امید است که با اصلاح نگرشها و باورها و پرهیز از اقدامات و راهکارهای کلیشهای روز به روز شاهد تحقق کامل وحدت بین این دو نهاد مهم و حیاتی کشور باشیم.
