حضرت معصومه(س)؛ نمونه پاکی و ولایتمداری
گروه اجتماعی: معصومه(س) بانویی است که نمونه پاکی و ولایتمداری شد این بانوی بزرگوار اسلام برخوردار از شأن شفاعت، عصمت و کرامت است آن حضرت نیز مانند عمهاش زینب کبری(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیش امام رضا(ع) را به مردم رساند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حضرت معصومه(س) فرزند امام موسی کاظم(ع) نمونه پاکی و ولایتمداری است که حرم مطهر این بانوی بزرگ پناهگاه عاشقان و زائران است و همزمان با روز وفات حضرت معصومه(س) دلها روانه حرم کریمه اهلبیت(ع) میشود.
دهم ربیعالثانی سالروز شهادت حضرت معصومه(س)، کریمه اهلبیت(س)، بانویی که زیارت حرمش در شهر مقدس قم حال و هوای خاصی دارد.
با دیدن گنبد حرم حضرت معصومه(س) هر زائری به یاد حرم برادر بزرگوارشان امام رضا(ع) میافتد و دلهای بیقرار در این حرم آرام میشوند و گنبد طلا و کبوترهای حرم، ایوان و رواقها در ذهن انسان نقش میبندد.
حضرت معصومه(س) در قم نگینی است که عاشقان زیادی مسافر این حرم میشوند، بعد از زیارت در گوشهای از حرم نشسته و دعا میخوانند و کریمه اهلبیت(س) را واسطهای قرار میدهند تا گره از کارشان باز شود.
حرم حضرت معصومه(س) در قم پناهگاه عاشقان و زائرانی است که از راههای دور و نزدیک راهی این شهر مقدس شده و به زیارت خواهر امام رضا(ع) مشرف میشوند.
شبهای چهارشنبه که از راه میرسد عاشقان زیادی به شوق دیدار راهی قم میشوند و در ابتدا به حرم حضرت معصومه(س) مشرف شده و با احترام سلامی به حضرت معصومه(س) عمه ولی خدا میدهند و سپس راهی جمکران میشوند و دعای توسل را با شور و حال خاصی در مسجد جمکران قرائت میکنند.
امروز روز وفات حضورت معصومه(س) است، دلتنگ حرم و زیارت هستیم که ناگهان بغض دلتنگی شکسته میشود، از راه دور دلهایمان را راهی حرم می کنیم و از راه دور سلام میدهیم که «السلام علیک یا حضرت فاطمه معصومه(س)».امام رضا(ع) میفرماید: «هر کسی که نتواند به زیارت من بیاد و خواهرم حضرت معصومه(س) را در قم زیارت کند گویی مرا زیارت کرده و پاداش او بهشت است».
با مراجعه به زیارتنامه این حضرت میتوان به جایگاه، عظمت و شأن حضرت فاطمه معصومه(س) پی برد.
نخستین شأن این حضرت که در زیارتنامه ایشان آمده است، شفاعت است و شفاعت از آنکسی است که خداوند از او راضی باشد بنابراین برخورداری از شأن شفاعت حضرت فاطمه معصومه(س) نشانه محبوبیت و خشنودی خدا از ایشان است.
شأن شفاعت شأنی است که بدون اذن الهی ممکن نیست، حضرت فاطمه معصومه(س) شخصیتی است که خدا از او راضی و او نیز از خداوند راضی است.
شأن دیگر حضرت فاطمه معصومه(س) عصمت است؛ شأن عصمت را امام رضا(ع) بیان کردند بهطوریکه در روایت آمده است امام رضا(ع) فرمودند هر کس حضرت فاطمه معصومه(س) را در قم زیارت کند من را زیارت کرده است.
شأن عصمت مطلب دیگری را اثبات میکند که نشان میدهد قول، فعل و عمل حضرت فاطمه معصومه(س) برای ما حجت شرعی است و حجت بودن رفتار حضرت ریشه در عصمت دارد.
کرامت شأن دیگری است که حضرت فاطمه معصومه(س) از آن برخوردار است، کرامت نشانه برخورداری از اصالت و جایگاه اجتماعی این حضرت است و اقتضای اهلبیت(ع) این است که هیچکس از در خانه شأن ناامید برنمیگردد.
مقام حضرت فاطمه معصومه(س) مقام والایی است علت اینکه حضرت معصومه را لقب «معصومه» دادهاند بهخاطر این است که وی مقام عصمت را دارا بوده است.
این بانوی بزرگوار اسلام متصل به مقام امامت و ولایت است، وی خواهر امام، عمه امام و دختر امام است، مقام و منزلت حضرت فاطمه معصومه(س) در این است که وی تبعیت از ولایت داشته است.
نام شريف آن بزرگوار فاطمه و القاب ايشان «معصومه»، «كريمه اهلبيت»، «ستّی» و «فاطمه كبری» است. پدرش حضرت موسی بن جعفر(ع) و مادرش نجمه خاتون مادر حضرت رضا(ع) است.
در سال 200 هجری قمری در پی اصرار و تهدید مأمون عباسی سفر تبعیدگونه حضرت رضا(ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اینکه کسی از بستگان و اهلبیت خود را همراه ببرند راهی خراسان شدند.
یک سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه(س) به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت به همراه عده ای از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلی مورد استقبال مردم واقع میشدند.
آری آن حضرت كه میرفت زينبوار با سفر پُر بركتش سند گويايي بر حقانيت امامت رهبران راستين و افشاگر چهره نفاق و تزوير مأمونی باشد، و همانند قهرمان كربلا پيامآور خون سرخ برادری باشد كه اينبار مزّورانه به قتلگاه بنیعباس برده میشد، ناگاه تقدير الهی بر اين شد كه مرقد آن بزرگ حامی خط ولايت و امامت براي هميشه تاريخ، فريادگر مبارزه با ظلم و بیعدالتی ستمپيشگان دوران و الهامبخش پيروان راستين تشيع علوی در طول قرون و اعصار باشد.
این جا بود که آن حضرت نیز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مؤمن و مسلمان میرساندند و مخالفت خود و اهلبیت(ع) را با حکومت بنیعباس اظهار میکرد.
بدین جهت تا کاروان حضرت به شهر ساوه رسید عدهای از مخالفان اهلبیت(ع) که از پشتیبانی مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند و در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتی بنابر نقلی حضرت(س) معصومه را نیز مسموم کردند.
به هر حال، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه(س) بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود.
حضرت فاطمه معصومه(س) فرمود: مرا به شهر قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که میفرمود: شهر قم مرکز شیعیان ما است.
بزرگان شهر قم وقتی از این خبر مسرتبخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند، و در حالیکه موسی بن خزرج بزرگ خاندان اشعری زمام ناقه آن حضرت را به دوش میکشید و عده فراوانی از مردم پیاده و سواره گرداگرد کجاوه حضرت در حرکت بودند، حدوداً در روز 23ربیعالاول سال 201 هجری قمری حضرت وارد شهر مقدس قم شدند.
سپس در محلی که امروز میدان میر نامیده میشود شتر آن حضرت در جلو در منزل موسی بن خزرج زانو زد و افتخار میزبانی حضرت نصیب او شد.
حضرت فاطمه معصومه(س) به مدت 17 روز در این شهر زندگی کرد و در این مدت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود، محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستیه بهنام بیتالنور هماکنون محل زیارت ارادتمندان آن حضرت است.
سرانجام در روز دهم ربیعالثانی و بنا بر قولی دوازدهم ربیعالثانی سال 201 هجری پیش از آنکه دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت و با اندوه فراوان دیده از جهان فرو بست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند.
مردم قم با تجلیل فراوان پیکر پاکش را بهسوی محل فعلی که در آن روز بیرون شهر و بهنام باغ بابلان معروف بود تشییع نمودند.
پس از دفن حضرت معصومه(س) موسی بن خزرج سایبانی از بوریا بر فراز قبر شریفش قرار داد تا اینکه حضرت زینب فرزند امام جواد(ع) به سال 256هجری قمری اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد و بدینسان تربت پاک آن بانوی بزرگوار اسلام قبلهگاه قلوب ارادتمندان به اهلبیت(ع) و دارالشفای دلسوختگان عاشق ولایت و امامت شد.
دهم ربیعالثانی سالروز شهادت حضرت معصومه(س)، کریمه اهلبیت(س)، بانویی که زیارت حرمش در شهر مقدس قم حال و هوای خاصی دارد.
با دیدن گنبد حرم حضرت معصومه(س) هر زائری به یاد حرم برادر بزرگوارشان امام رضا(ع) میافتد و دلهای بیقرار در این حرم آرام میشوند و گنبد طلا و کبوترهای حرم، ایوان و رواقها در ذهن انسان نقش میبندد.
حضرت معصومه(س) در قم نگینی است که عاشقان زیادی مسافر این حرم میشوند، بعد از زیارت در گوشهای از حرم نشسته و دعا میخوانند و کریمه اهلبیت(س) را واسطهای قرار میدهند تا گره از کارشان باز شود.
حرم حضرت معصومه(س) در قم پناهگاه عاشقان و زائرانی است که از راههای دور و نزدیک راهی این شهر مقدس شده و به زیارت خواهر امام رضا(ع) مشرف میشوند.
شبهای چهارشنبه که از راه میرسد عاشقان زیادی به شوق دیدار راهی قم میشوند و در ابتدا به حرم حضرت معصومه(س) مشرف شده و با احترام سلامی به حضرت معصومه(س) عمه ولی خدا میدهند و سپس راهی جمکران میشوند و دعای توسل را با شور و حال خاصی در مسجد جمکران قرائت میکنند.
امروز روز وفات حضورت معصومه(س) است، دلتنگ حرم و زیارت هستیم که ناگهان بغض دلتنگی شکسته میشود، از راه دور دلهایمان را راهی حرم می کنیم و از راه دور سلام میدهیم که «السلام علیک یا حضرت فاطمه معصومه(س)».امام رضا(ع) میفرماید: «هر کسی که نتواند به زیارت من بیاد و خواهرم حضرت معصومه(س) را در قم زیارت کند گویی مرا زیارت کرده و پاداش او بهشت است».
با مراجعه به زیارتنامه این حضرت میتوان به جایگاه، عظمت و شأن حضرت فاطمه معصومه(س) پی برد.
نخستین شأن این حضرت که در زیارتنامه ایشان آمده است، شفاعت است و شفاعت از آنکسی است که خداوند از او راضی باشد بنابراین برخورداری از شأن شفاعت حضرت فاطمه معصومه(س) نشانه محبوبیت و خشنودی خدا از ایشان است.
شأن شفاعت شأنی است که بدون اذن الهی ممکن نیست، حضرت فاطمه معصومه(س) شخصیتی است که خدا از او راضی و او نیز از خداوند راضی است.
شأن دیگر حضرت فاطمه معصومه(س) عصمت است؛ شأن عصمت را امام رضا(ع) بیان کردند بهطوریکه در روایت آمده است امام رضا(ع) فرمودند هر کس حضرت فاطمه معصومه(س) را در قم زیارت کند من را زیارت کرده است.
شأن عصمت مطلب دیگری را اثبات میکند که نشان میدهد قول، فعل و عمل حضرت فاطمه معصومه(س) برای ما حجت شرعی است و حجت بودن رفتار حضرت ریشه در عصمت دارد.
کرامت شأن دیگری است که حضرت فاطمه معصومه(س) از آن برخوردار است، کرامت نشانه برخورداری از اصالت و جایگاه اجتماعی این حضرت است و اقتضای اهلبیت(ع) این است که هیچکس از در خانه شأن ناامید برنمیگردد.
مقام حضرت فاطمه معصومه(س) مقام والایی است علت اینکه حضرت معصومه را لقب «معصومه» دادهاند بهخاطر این است که وی مقام عصمت را دارا بوده است.
این بانوی بزرگوار اسلام متصل به مقام امامت و ولایت است، وی خواهر امام، عمه امام و دختر امام است، مقام و منزلت حضرت فاطمه معصومه(س) در این است که وی تبعیت از ولایت داشته است.
نام شريف آن بزرگوار فاطمه و القاب ايشان «معصومه»، «كريمه اهلبيت»، «ستّی» و «فاطمه كبری» است. پدرش حضرت موسی بن جعفر(ع) و مادرش نجمه خاتون مادر حضرت رضا(ع) است.
در سال 200 هجری قمری در پی اصرار و تهدید مأمون عباسی سفر تبعیدگونه حضرت رضا(ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اینکه کسی از بستگان و اهلبیت خود را همراه ببرند راهی خراسان شدند.
یک سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه(س) به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت به همراه عده ای از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلی مورد استقبال مردم واقع میشدند.
آری آن حضرت كه میرفت زينبوار با سفر پُر بركتش سند گويايي بر حقانيت امامت رهبران راستين و افشاگر چهره نفاق و تزوير مأمونی باشد، و همانند قهرمان كربلا پيامآور خون سرخ برادری باشد كه اينبار مزّورانه به قتلگاه بنیعباس برده میشد، ناگاه تقدير الهی بر اين شد كه مرقد آن بزرگ حامی خط ولايت و امامت براي هميشه تاريخ، فريادگر مبارزه با ظلم و بیعدالتی ستمپيشگان دوران و الهامبخش پيروان راستين تشيع علوی در طول قرون و اعصار باشد.
این جا بود که آن حضرت نیز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مؤمن و مسلمان میرساندند و مخالفت خود و اهلبیت(ع) را با حکومت بنیعباس اظهار میکرد.
بدین جهت تا کاروان حضرت به شهر ساوه رسید عدهای از مخالفان اهلبیت(ع) که از پشتیبانی مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند و در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتی بنابر نقلی حضرت(س) معصومه را نیز مسموم کردند.
به هر حال، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه(س) بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود.
حضرت فاطمه معصومه(س) فرمود: مرا به شهر قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که میفرمود: شهر قم مرکز شیعیان ما است.
بزرگان شهر قم وقتی از این خبر مسرتبخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند، و در حالیکه موسی بن خزرج بزرگ خاندان اشعری زمام ناقه آن حضرت را به دوش میکشید و عده فراوانی از مردم پیاده و سواره گرداگرد کجاوه حضرت در حرکت بودند، حدوداً در روز 23ربیعالاول سال 201 هجری قمری حضرت وارد شهر مقدس قم شدند.
سپس در محلی که امروز میدان میر نامیده میشود شتر آن حضرت در جلو در منزل موسی بن خزرج زانو زد و افتخار میزبانی حضرت نصیب او شد.
حضرت فاطمه معصومه(س) به مدت 17 روز در این شهر زندگی کرد و در این مدت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود، محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستیه بهنام بیتالنور هماکنون محل زیارت ارادتمندان آن حضرت است.
سرانجام در روز دهم ربیعالثانی و بنا بر قولی دوازدهم ربیعالثانی سال 201 هجری پیش از آنکه دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت و با اندوه فراوان دیده از جهان فرو بست و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاند.
مردم قم با تجلیل فراوان پیکر پاکش را بهسوی محل فعلی که در آن روز بیرون شهر و بهنام باغ بابلان معروف بود تشییع نمودند.
پس از دفن حضرت معصومه(س) موسی بن خزرج سایبانی از بوریا بر فراز قبر شریفش قرار داد تا اینکه حضرت زینب فرزند امام جواد(ع) به سال 256هجری قمری اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد و بدینسان تربت پاک آن بانوی بزرگوار اسلام قبلهگاه قلوب ارادتمندان به اهلبیت(ع) و دارالشفای دلسوختگان عاشق ولایت و امامت شد.
