به یاد 22 دانشجوی شهید دانشگاه تبریز
گروه اجتماعی: 27 دیماه، سالروز عروج عارفانه 22 تن از دانشجویان شهید دانشگاه تبریز است که با ایمان راسخ و با قدرت علمی خود لرزه بر اندام دشمنان افکنده بودند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، با پیروزی انقلاب اسلامی و در پی آن شروع جنگ تحمیلی ملت ایران به فرامین
پیر مرادشان با جان و دل گوش داده و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
دشمنان انقلاب که ایستادگی ملت ایران در برابر ارتش بعثی را مشاهده کردند، دست به محاصره اقتصادی زدند که این امر کمبود مهمات جنگی را نیز در پی داشت.
ملت غیور ایران نیز برای رفع کمبود مهمات جنگی وارد کارزار شدند به طوری که تمام کارخانهها و کارگاههای تولیدی و صنعتی شهر تبریز تبدیل به کارخانه مهمات سازی شد.
فرهنگ شهادت از اصيلترين فرهنگهای اسلامی است كه از آغاز طلوع آفتاب اسلام در طول تاريخ سبب پيشرفت و حفظ اسلام در برابر دشمنان شده است.
اعتقاد به آموزههای اسلامی و وحیانی که در شان و مقام والای شهدا بیان شده است، و اينكه روح آنها از ميدان نبرد به جوار قرب پروردگار عروج میكند و برترين مواهب الهی شامل حالشان می شود، همواره اسلام را بيمه كرده است.
این بار نیز این فرهنگ اصیل در وجود دانشجویانی نمود پیدا میکند که در کنار همه علایق دنیوی، همچون خانواده، تحصیل و ... دل در گرو دین و ناموس و اعتقادشان نهادند و با خون پاک خویش درخت تناور اسلام را آبیاری کردند.
سال 1365 جمعی از دانشجويان دانشگاه تبريز كه آماده اعزام به جبههها بودند، خواسته شد که به جای اعزام به جبهه، به عنوان نيروهای بسيجی در ساخت مهمات در دانشكده فنی اين دانشگاه كه در ساعات غير درسی در اختيار دانشجويان بسيجی به جهت تامين مهمات جبهه قرار گرفته بود، از تخصصشان استفاده شود.
دانشجویان با شور و انگیزه خالص و نابی، از هر رشته و شهری ثبت نام کردند، قرار بر این شد که اين دانشجويان با استفاده از امكانات و دستگاههای موجود در كارگاه، قطعات نظامی مورد نياز در جبهه را توليد کنند، اين اقدام از اوايل دیماه سال 1365 شروع شد، دانشجویان با سن کم اما درک و شعوری بسیار، عمق این رسالت عظیم را با جان و دل درک کرده بودند و عاشقانه، بعد از اتمام ساعات درسی و امتحانات دانشگاه، به سمت کارگاه فنی پر می کشیدند و تا پاسی از شب بیاد رزمندگان جبهههای جنگ علیه باطل، هرچند با تجهیزات مختصر و ناقص، اما با چاشنی عشق و ایمان میساختند مهماتی را که سپر شود در مقابل تیرهایی که اسلام را نشانه رفته است.
اما نهايتا در روز 27 دیماه همان سال، حدود ساعت 10 و 30 دقيقه شب، این پرستوهای عاشق مورد هجوم وحشيانه رژيم بعثی عراق قرار گرفته و در نتيجه اين هجوم وحشيانه 22 نفر از دانشجويان مشغول در كارگاه به مقام والای شهادت نائل شده و 7 نفر نيز مجروح گرديدند.
اين عاشقان پاكباز شامل برادران: مهندس حاج سجاد (ايرج) خلوتی، محسن محمدی غريبانی، رحمان قفلگری، مرتضی زمانپور، علی فصيح كجاآبادی، حميدرضا ملكوتی خواه، علیرضا رضوان جو، عباس ارشدیپور، صديار صفری، بياضعلی اسدیفرد، سيد محسن جواهری، سعيد اميرخانی، مهدی اميركاظمی، عليرضا كريمی وفايی، حسين شيرين سرندی، مرتضی جابری، فواد الدين محمودی، يعقوب اسماعيلزاده، شيرزاد شريفی، هاشم اخترشمار، عادل جعفری نويمیپور و حسين رضاپور بودند.
همچنين برادران جمال شكوری، يحيی خليلی، مجيد خيراللهی، مجيد اسم حسينی، عليرضا دلفكار باغبان در اين حادثه مجروح شده و به عنوان اسناد زنده این جنایت فجیع، رسالتی دیگر را بر دوش گرفتند تا زبان گویای آن شهدا و افکار و اندیشه های نابشان باشند.
آري ۲۷ دیماه هرسال سالگرد عروج عارفانه ۲۲عاشق پاكباز كه به نداي دلنواز «ارجعي الي ربك راضيه مرضيه »حضرت سبحان لبيك گفته و با خون خود جبهه مقدس تعليم و تربيت را رنگين نمودند میباشد. اينك در آستانه سالگرد شهادت اين عزيزان ياد و خاطره آنها را در دلها گرامي ميداريم.
مديريت کارگاه مذکور در آن زمان برعهده جهاددانشگاهي استان آذربايجانشرقي بوده است.
دشمنان انقلاب که ایستادگی ملت ایران در برابر ارتش بعثی را مشاهده کردند، دست به محاصره اقتصادی زدند که این امر کمبود مهمات جنگی را نیز در پی داشت.
ملت غیور ایران نیز برای رفع کمبود مهمات جنگی وارد کارزار شدند به طوری که تمام کارخانهها و کارگاههای تولیدی و صنعتی شهر تبریز تبدیل به کارخانه مهمات سازی شد.
فرهنگ شهادت از اصيلترين فرهنگهای اسلامی است كه از آغاز طلوع آفتاب اسلام در طول تاريخ سبب پيشرفت و حفظ اسلام در برابر دشمنان شده است.
اعتقاد به آموزههای اسلامی و وحیانی که در شان و مقام والای شهدا بیان شده است، و اينكه روح آنها از ميدان نبرد به جوار قرب پروردگار عروج میكند و برترين مواهب الهی شامل حالشان می شود، همواره اسلام را بيمه كرده است.
این بار نیز این فرهنگ اصیل در وجود دانشجویانی نمود پیدا میکند که در کنار همه علایق دنیوی، همچون خانواده، تحصیل و ... دل در گرو دین و ناموس و اعتقادشان نهادند و با خون پاک خویش درخت تناور اسلام را آبیاری کردند.
سال 1365 جمعی از دانشجويان دانشگاه تبريز كه آماده اعزام به جبههها بودند، خواسته شد که به جای اعزام به جبهه، به عنوان نيروهای بسيجی در ساخت مهمات در دانشكده فنی اين دانشگاه كه در ساعات غير درسی در اختيار دانشجويان بسيجی به جهت تامين مهمات جبهه قرار گرفته بود، از تخصصشان استفاده شود.
دانشجویان با شور و انگیزه خالص و نابی، از هر رشته و شهری ثبت نام کردند، قرار بر این شد که اين دانشجويان با استفاده از امكانات و دستگاههای موجود در كارگاه، قطعات نظامی مورد نياز در جبهه را توليد کنند، اين اقدام از اوايل دیماه سال 1365 شروع شد، دانشجویان با سن کم اما درک و شعوری بسیار، عمق این رسالت عظیم را با جان و دل درک کرده بودند و عاشقانه، بعد از اتمام ساعات درسی و امتحانات دانشگاه، به سمت کارگاه فنی پر می کشیدند و تا پاسی از شب بیاد رزمندگان جبهههای جنگ علیه باطل، هرچند با تجهیزات مختصر و ناقص، اما با چاشنی عشق و ایمان میساختند مهماتی را که سپر شود در مقابل تیرهایی که اسلام را نشانه رفته است.
اما نهايتا در روز 27 دیماه همان سال، حدود ساعت 10 و 30 دقيقه شب، این پرستوهای عاشق مورد هجوم وحشيانه رژيم بعثی عراق قرار گرفته و در نتيجه اين هجوم وحشيانه 22 نفر از دانشجويان مشغول در كارگاه به مقام والای شهادت نائل شده و 7 نفر نيز مجروح گرديدند.
اين عاشقان پاكباز شامل برادران: مهندس حاج سجاد (ايرج) خلوتی، محسن محمدی غريبانی، رحمان قفلگری، مرتضی زمانپور، علی فصيح كجاآبادی، حميدرضا ملكوتی خواه، علیرضا رضوان جو، عباس ارشدیپور، صديار صفری، بياضعلی اسدیفرد، سيد محسن جواهری، سعيد اميرخانی، مهدی اميركاظمی، عليرضا كريمی وفايی، حسين شيرين سرندی، مرتضی جابری، فواد الدين محمودی، يعقوب اسماعيلزاده، شيرزاد شريفی، هاشم اخترشمار، عادل جعفری نويمیپور و حسين رضاپور بودند.
همچنين برادران جمال شكوری، يحيی خليلی، مجيد خيراللهی، مجيد اسم حسينی، عليرضا دلفكار باغبان در اين حادثه مجروح شده و به عنوان اسناد زنده این جنایت فجیع، رسالتی دیگر را بر دوش گرفتند تا زبان گویای آن شهدا و افکار و اندیشه های نابشان باشند.
آري ۲۷ دیماه هرسال سالگرد عروج عارفانه ۲۲عاشق پاكباز كه به نداي دلنواز «ارجعي الي ربك راضيه مرضيه »حضرت سبحان لبيك گفته و با خون خود جبهه مقدس تعليم و تربيت را رنگين نمودند میباشد. اينك در آستانه سالگرد شهادت اين عزيزان ياد و خاطره آنها را در دلها گرامي ميداريم.
مديريت کارگاه مذکور در آن زمان برعهده جهاددانشگاهي استان آذربايجانشرقي بوده است.
