دبیر هنری دهمین جشنواره رویش یکی از مصادیق کار کردن روی ایده را نظر دادن و کامنت گذاشتن روی آن ایده معرفی کرد که در مورد آثار دینی این نظر باید منطبق با تعلیمات دینی باشد.
کارگردان فیلم هیهات
با انتقاد از بی نظری برخی کارگردانان نسبت به پدیده ها، این گونه آثار را
خارج از دایره فیلمهای دینی نامید چرا که دین صاحب نظر است و در مورد
مسایل نظر داده است.
وی گروه دیگری از کارگردانان را افرادی معرفی کرد
که نظر دارند ولی نه در حد عاملانه، بلکه دیدشان در حد میپسندم یا
نمیپسندم باقی مانده است.
کارگردان فیلم چسب زخم با اشاره به این
موضوع که اگر ما از کلیشه فرار کنیم و بدانیم به عنوان فیلمساز واجب است که
اظهار نظر کنیم، شاهد فیلمهای سرد نخواهیم بود، ابراز احساسات را فاکتور
اثر گذار روی مخاطب دانست. وی مورد اثر گذار بعدی را پرداختن هنرمند فارغ
از هر فکر دیگری به اثر خود دانست. به معنی آنکه نگران اثرش باشد نه اینکه
در هنگام خلق اثر به خود و آینده خود که با اثر برایش بدست می آید
بیاندیشد.مقدم دوست راه فرار از شعر زدگی را رعایت تمامی اصول در ساخت یک
فیلم دانست نه اینکه مضمون حذف شود. وی در این باره گفت: «وقتی با معنا
زیست نکرده باشیم دچار شعار زدگی میشویم.» وی بیان را در فیلم دینی بسیار
مهم ارزیابی کردو در مورد کسانی که فکر میکنند فیلم دینی شعار زده میشود
گفت:« وقتی نمیتوان بیان و نحو درست داشت، مجبور میشویم معنا را کنار
بگذاریم.»
مقدم دوست با انتقاد از عدم تحقیق در فیلم نامه نویسی آن را یکی از بخشهای مهم در فیلمنامهنویسی عنوان کرد. وی نداشتن آگاهی فیلمسازان از روشهای تحقیق و همچنین توجیه های عامه پسند مانند اینکه هنرمند نباید از چیزی تاثیر بپذیرد و بکر بماند را علت این موضوع دانست.
انتهای این کارگاه به پرسش و پاسخ فیلمسازان از هادی مقدم دوست در خصوص فیلمنامه اختصاص یافت.