ترکمنستان عقب نشینی کرد
وزارت امور خارجهی ترکمنستان روز پنجشنبه اعلام کرد که این کشور آمادهی ادامهی گفتگوها با ایران بر سر مناقشهی گازی بین دو کشور است. با این حال مقامات ترکمنستانی تصریح کرده اند که حق خود برای ارجاع پرونده به داوری بین المللی را نیز حفظ خواهند کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، جهان اقتصاد نوشت: وزارت امور خارجهی ترکمنستان در بیانیهی خود اظهار کرده که عمل نکردن شرکت ملی گاز ایران به تعهدات خود در قبال قرارداد بین دو کشور زمینه ساز اختلاف پیش آمده است. ترکمنستان پس از اینکه روسیه بعنوان خریدار عمدهی گاز این کشور، سال گذشته خرید گاز از همسایه اش را متوفف کرده با کمبود ارز خارجی مواجه شده است. با کنار رفتن روسها، چین به بزرگترین مشتری گاز عشق آباد بدل شده است.
گفتنی است، در حالی که مذاکرات برای تمدید قرارداد گازی بین ایران و ترکمنستان برای ۵ سال آینده به نتیجه رسیده بود، عشق آباد در اقدامی غیر مسئولانه و با در نظر نگرفتن تعهداتش در تاریخ ۱ ژانویه ارسال گاز به ایران را متوقف کرد. دولت ترکمنستان مدعی طلب ۱٫۸ میلیارد دلاری از شرکت ملی گاز برای صادرات گاز در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ است، زمانی که با سوء استفاده از شرایط و سرمای زمستان دولت وقت را به پذیرش افزایش ۹ برابری بهای گاز مجبور کرد.
مدیرعامل شرکت ملی گاز هفته گذشته طی یک نشست خبری با بیان اینکه در حال آماده سازی مدارک و مستندات برای ارسال پرونده به داوری سوئیس هستیم، توضیح داد که که اگر ترکمنها به پای میز مذاکره بیایند و به توافق برسیم، دیگر نیازی به رجوع به داوری بین المللی نخواهد بود. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که تا دو سه ماه آینده دو طرف به توافق برسند. حمیدرضا عراقی همچنین با بیان اینکه ایران مشکل چندانی با عدم دریافت گاز ترکمنستان ندارد، تصریح کرد: این امر فقط موجب میشود که نیروگاهها از سوخت دوم استفاده کنند که باعث آلودگی هوا میشود.
وی در بخشی از سخنانش بیان کرد: در شرایط تحریم که امکان اتنقال پول وجود نداشت شرکت گاز از طریق انتقال طلا و یا ارسال پول نقد با چمدان و از طریق دبی، مبادرت به پرداخت گاز بها میکرد. با وجود این به دلیل حضور دلالها در این فرآیند، شرکت گاز به ترکمنستان اعلام کرد که به جای پول به آنها کالا میدهد.
عراقی افزود: ما بیش از ۲ میلیارد دلار به پیمانکاران و سازندگان ایرانی پرداخت کردیم و ترکمنستان نیز پیمنت گارانتیها را تایید کرد. اما با وجود اینکه به آنها گفته بودیم در صورتی که گاز خود را قطع کنند پولی به آنها نمیدهیم و با وجود توافق دو طرف برای محاسبهی میزان بدهی کشورمان و پرداخت آن طی یک فرآیند یک ساله، صادرات گاز خود به ایران را قطع کردند.
بدون شک نیاز شدید ترکمنستان به منابع ارزی خارجی را میتوان مهمترین علت رفتار نا شکیبانهی آنها دانست. البته بازگشت آنها به میز مذاکره ۲۶ روز پس از قطع ارسال گاز و عدم پاسخگویی به درخواست مسئولین ایرانی را نیز میتوان بر همین اساس تفسیر کرد. کشور ما با وجود منابع گازی فراوان، در سال ۷۴ برای تامین گاز شهرهای شمالی قراردادی ۲۵ ساله با ترکمنستان امضا کرد.
گفتنی است، در حالی که مذاکرات برای تمدید قرارداد گازی بین ایران و ترکمنستان برای ۵ سال آینده به نتیجه رسیده بود، عشق آباد در اقدامی غیر مسئولانه و با در نظر نگرفتن تعهداتش در تاریخ ۱ ژانویه ارسال گاز به ایران را متوقف کرد. دولت ترکمنستان مدعی طلب ۱٫۸ میلیارد دلاری از شرکت ملی گاز برای صادرات گاز در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ است، زمانی که با سوء استفاده از شرایط و سرمای زمستان دولت وقت را به پذیرش افزایش ۹ برابری بهای گاز مجبور کرد.
مدیرعامل شرکت ملی گاز هفته گذشته طی یک نشست خبری با بیان اینکه در حال آماده سازی مدارک و مستندات برای ارسال پرونده به داوری سوئیس هستیم، توضیح داد که که اگر ترکمنها به پای میز مذاکره بیایند و به توافق برسیم، دیگر نیازی به رجوع به داوری بین المللی نخواهد بود. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که تا دو سه ماه آینده دو طرف به توافق برسند. حمیدرضا عراقی همچنین با بیان اینکه ایران مشکل چندانی با عدم دریافت گاز ترکمنستان ندارد، تصریح کرد: این امر فقط موجب میشود که نیروگاهها از سوخت دوم استفاده کنند که باعث آلودگی هوا میشود.
وی در بخشی از سخنانش بیان کرد: در شرایط تحریم که امکان اتنقال پول وجود نداشت شرکت گاز از طریق انتقال طلا و یا ارسال پول نقد با چمدان و از طریق دبی، مبادرت به پرداخت گاز بها میکرد. با وجود این به دلیل حضور دلالها در این فرآیند، شرکت گاز به ترکمنستان اعلام کرد که به جای پول به آنها کالا میدهد.
عراقی افزود: ما بیش از ۲ میلیارد دلار به پیمانکاران و سازندگان ایرانی پرداخت کردیم و ترکمنستان نیز پیمنت گارانتیها را تایید کرد. اما با وجود اینکه به آنها گفته بودیم در صورتی که گاز خود را قطع کنند پولی به آنها نمیدهیم و با وجود توافق دو طرف برای محاسبهی میزان بدهی کشورمان و پرداخت آن طی یک فرآیند یک ساله، صادرات گاز خود به ایران را قطع کردند.
بدون شک نیاز شدید ترکمنستان به منابع ارزی خارجی را میتوان مهمترین علت رفتار نا شکیبانهی آنها دانست. البته بازگشت آنها به میز مذاکره ۲۶ روز پس از قطع ارسال گاز و عدم پاسخگویی به درخواست مسئولین ایرانی را نیز میتوان بر همین اساس تفسیر کرد. کشور ما با وجود منابع گازی فراوان، در سال ۷۴ برای تامین گاز شهرهای شمالی قراردادی ۲۵ ساله با ترکمنستان امضا کرد.
