کتابی که انسان را علیه خود می‌شوراند/ تلاوت قرآن؛ تزکیه درون و اطمینان خاطر

وی اظهار کرد: همه کسانی که در محضر قرآن زانوی ادب زده‌اند و تلاش کرده‌اند در این کتاب و مجموعه آیات نورانی آن تدبر و تأملی بکنند به تدریج این احساس که گویا پالایشی در درون اتفاق می‌افتد و میل به اصلاح و تطهیر و نه تنها میل؛ بلکه یک تطهیر باطنی عملی را تجربه خواهند کرد.

تلاوت قرآن به طور طبیعی منجر به یک تزکیه درون می‌شود

حجت‌الاسلام والمسلمین بهجت‌پور اظهار کرد: اینکه در قرآن می‌فرماید «هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ»(اوست آن كس كه در ميان بى‏ سوادان فرستاده‏ اى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد)(جمعه، 2) تلاوت قرآن به طور طبیعی منجر به یک تزکیه درون می‌شود، انسان را علیه خود می‌شوراند و برخی ضعف‌های شخصیتش را کنار می‌زند و انگیزه برای اصلاح برخی ضعف‌هایش و کسب کمالات روحی به او می‌دهد.

این مفسر قرآن با بیان اینکه رابطه انسان با خود یکی از مهم‌ترین ابعاد ارتباط انسان است و هیچ کس به اندازه انسان در تأدیب و رشد شخصیت خود تأثیر ندارد، گفت: قرآن بهترین کتابی است که توانسته است افرادی را که با این کلام مأنوس می‌شوند از درون به یک تغییر شخصیت بکشاند و تعبیر «یتلو علیهم و یزکیهم» نشان می دهد، با تلاوت قرآن به تدریج تطهیر و تزکیه در افراد حاصل می‌شود به شرطی که انس با قرآن با تأمل کافی همراه باشد.

هر چه این آیات بیشتر خوانده شود باورهای شما نو به نو تازه‌تر،‌ عمیق‌تر و گسترده‌تر می‌شود

وی ادامه داد: حضرت علی(ع) تعبیری دارند که «لقاح الایمان تلاوت‌القرآن»(بارور شدن ايمان به تلاوت قرآن است). ایمان؛ یعنی اطمینان‌خاطر به خدا، به رستاخیر، به انبیاء، به پیامبر(ص) و سنت‌های جاری خدا در هستی. شما این اطمینان‌خاطر را برای تعالی و رشدتان لازم دارید. قرآن طوری است که به طور طبیعی این اطمینان‌خاطر را به شما می‌دهد و هر چه این آیات بیشتر خوانده شود باورهای شما نو به نو تازه‌تر،‌ عمیق‌تر و گسترده‌تر می‌شود و می‌دانید که چقدر به ایمان در مواقع خطر نیاز داریم و در بعد عملی هم جدیت در عمل نیاز به این اطمینان خاطر دارد.

انس با قرآن و اطمینان خاطر/ دانش ها در کنار قرآن به یک ارتقا جایگاه می رسند

عضو گروه قرآن و حدیث پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: پس انس با قرآن علاوه بر تطهیر به انسان اطمینان‌خاطر می‌دهد در ارتباط با خود ، با دیگران، با هستی و با خداوند متعال. اما به نظر بنده انس با قرآن در این محدوده‌ها بسته نمی‌شود. انس با قرآن در یک سطح دیگر نتیجه طبیعی‌اش این است که انسان احساس می‌کند به یک منبع بسیار غنی برای پالایش دست یافته است. به طور مثال فقیه،‌ متکلم، فیلسوف، دانشمند علوم تربیتی یا علوم مدیریتی، کسانی که انس با قرآن داشته‌اند و تخصصی در رشته‌های مرتبط با قرآن نیز دارند به طور طبیعی به یک حسی می‌رسند که همه آن دانش‌ها در کنار این کتاب به یک ارتقاء جایگاه و آنها را به قدرت فهم والاتر و بالاتر می‌رساند.

 دانش‌های بشری در کنار قرآن مایه‌ورتر می‌شوند

حجت الاسلام والمسلمین بهجت پور توضیح داد: فیلسوف در کنار قرآن احساس می‌کند فلسفه‌اش بهره‌ورتر و مایه‌ورتر می‌شود. متکلم در کنار قرآن احساس می‌کند مایه‌ورتر می‌شود و مسائل کلامی را که در جاری قرآن قرار می‌دهد به یک بهره‌وری نو و ارتقاء فهم می‌رسد. حضرت علی(ع) در سخنی فرمودند پیش از قرآن هیچ غنا و ثروتی نیست و بعد از قرآن نیز فقری وجود ندارد. پس انسان با انس با قرآن به آن غنا و ثروت لازم دست پیدا می‌کند.

صاحب تفسیر همگام با وحی عنوان کرد: بنابراین به تدریج کسانی که با قرآن مأنوس می‌شوند در سطح دانش‌های مرتبط با قرآن احساس می‌کنند نباید به سراغ دانش‌های دیگر بروند و اگر هم به سراغ دانش‌های دیگر رفتند حتما باید بیایند در محضر قرآن آن را شست‌وشویی دهند و ارزیابی کنند. کسانی که با قرآن مأنوسند هیچ دانش و دریافتی را در حوزه‌های مشترک با قرآن تبدیل به پذیرش قطعی نمی‌کنند مگر اینکه تأییدش را در قرآن پیدا کنند و این اثر فاخری است که قرآن در زندگی انسان می‌گذارد.