حجتالاسلام علی عباسی، مدیر حوزه علمیه قزوین در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قزوین، اظهار کرد: حضرت فاطمه زهرا (س) بهعنوان الگوی کامل برای بشریت است که زندگی ایشان از جهات مختلف قابلبررسی است.
وی با اشاره به یکی از نقشهای اجتماعی حضرت زهرا (س) که در روایات نیز آمده است، افزود: ایشان برای خانمهای آن دوران کلاس قرآن و تفسیر قرآن کریم برگزار میکردند، این نقش نشان میدهد که این بانوی بزرگوار در آن دوران نسبت به آموزش زنان جامعه احساس تکلیف میکردند و حساسیت ویژهای داشتند.
مدیر حوزه علمیه قزوین بیان کرد: امروزه نیز این حرکت ایشان میتواند الگوی بانوانی باشد که از جهت شناخت خود مراتبی را طی کردند، این بانوان نیز میتوانند به تبعیت از حضرت زهرا (س) زنان جامعه را آموزش دهند.
وی یادآور شد: حضرت زهرا (س) نیز در امور سیاسی بخشهایی که احساس میکردند که ولایت و حاکمیت جامعه نیاز به کمک دارد وارد صحنه میشدند همانطور که به امیرالمؤمنین (ع) کمک میکردند؛ همچنین در بحث فدک ایشان حساسیت خاصی به خرج میدهد.
عباسی اظهار کرد: فدک در آن زمان ذخیره حکومت دینی بود و ملک شخصی حساب نمیآمد، فدک سرزمین پر محصول و سرسبزی بود که اگر حکومت دینی تشکیل میشد، امیرالمؤمنین (ع) بهعنوان خزانه و ذخیره حکومت دینی از آن استفاده کند؛ در این مورد حضرت زهرا (س) خطبه فدکیه را بیان میکنند که در این خطبه تشریح میفرماید فدک حق حکومت اسلامی بوده است.
وی عنوان کرد: علاوه بر این موارد حمایت پشتصحنه آن حضرت نیز بسیار زیاد بوده است، امیرالمؤمنین (ع) در جنگها شرکت میکردند که ازنظر وقت و تأثیرگذاری در خانواده هزینه بالایی دارد، حضرت علی (ع) از جنگ برمیگشتند لباسها خونآلود بودند حضرت زهرا (س) در این میان مشارکت میکردند و لباسها حضرت را میشستند و به خانواده دلداری میدادند.
مدیر حوزه علمیه قزوین اظهار کرد: در برخی از کتابهای معتبر روایتشده است که بعد از رسول اسلام (ص) حضرت فاطمه (س) تا چند شب امام حسن (ع) و امام حسین (ع) را سوار بر چهارپا میکردند و به در خانه مهاجر و انصار میرفتند و یادآوری میکردند که شما قول داده بودید درصحنه باشید چرا وظیفه را انجام نمیدهید و آنها را توبیخ میکرد.
وی عنوان کرد: یکی از راههای مبارزات غیرمستقیم این بانوی بزرگوار بحث گریههای ایشان بود، حضرت زهرا (ص) روزها و شبها گریه میکردند و مردم شکایت میکردند به حضرت زهرا (س) که یا صبح یا شبها گریه کنند.
عباسی عنواان کرد: حضرت زهرا (س) معمولاً روزها به بیرون شهر میرفتند گریه میکردند، گریه حضرت زهرا (س) همانند گریه حضرت سجاد(ع) جنبه تبلیغی داشت، این گریهها بهمنظور رسوا کردن ظالمین و در واقع نوعی حضور در اجتماع بود.