کد خبر: 3580247
تاریخ انتشار : ۱۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۹:۰۸

چرا صدقه را اخراج مال به قصد تقرب الی‌الله شمرده‌اند

گروه اجتماعی: در دین اسلام همان گونه که کسب درآمد از هر راهی مجاز نیست، خرج کردن مال نیز در هر راهی درست نیست.

به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، در دین اسلام همان گونه که کسب درآمد از هر راهی مجاز نیست، خرج کردن مال نیز در هر راهی درست نیست.
یکی از نیکوترین راههای مورد تأیید اسلام برای صرف مال، صدقه دادن آن در راه خداست. دادن مال در راه خدا را "تصدّق" و مال داده شده را "صدقه" می‌نامند.
صدقه هدیه‌ای است از طرف افراد حقیقی یا حقوقی با منظورهای خیریه و بهره‌مند شدن افراد دیگر، داده می‌شود.

از مومنان خواسته شده تا با صدقه دادن خود را بيمه كنند

حجت‌الاسلام علی انتظاری، امام جمعه جلفا در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: يكی از آموزه‌های دستوری قرآن، صدقه است و در بسياری از روايات، صدقه با دو اثر جذب منفعت و دفع بلا مورد تاكيد قرار گرفته است، از اين رو صدقه دادن در هر روز به ويژه برای دفع بلا و رفع گرفتاری ها به عنوان مستحب معرفی شده و از مومنان خواسته شده تا با صدقه دادن خود را بيمه كنند

وی، افزود: در برخی از آيات قرآنی، زكات واجب اموال به عنوان صدقه بيان شده، چنان كه گاه از انفاق نيز به صدقه تعبير می‌شود.

حجت‌الاسلام انتظاری، بیان کرد: صدقه چيزی است كه انسان آن را به قصد قربت از مالش خارج می‌كند مثل زكات، ولی در اصل صدقه در امری است که شخص بدون آنکه مجبور باشد خود انجام دهد و زكات در امر واجب گفته می‌شود و گاهی واجب هم صدقه گفته می‌شود در جایی که صدقه دهنده قصدش صدق در کردارش باشد.

امام جمعه جلفا، ادامه داد: صدقه، مطلق انفاق در راه خداست، چه انفاق از امور واجب چون زكات و خمس باشد و يا امری مستحب باشد.

وی با اشاره به آیه 264 سوره بقره افزود: قرآن، زمانی صدقه را ارزشی می‌شمارد كه دارای شرايط خاص باشد به اين معنا كه هر گونه اخراج مال و بخشيدن آن به ديگری نمی‌تواند مصداق صدقه باشد و بايد ارزش و آثاری را كه تبيين می‌شود در پی داشته باشد. از اين رو خداوند در آيه 264 سوره بقره، ايمان به خدا و آخرت را شرط ارزشمندی صدقه می‌شمارد و اگر صدقه به قصد تقرب الی الله باشد، آن را از بهترين كارها و ارزشمندترين امور می‌داند.

حجت‌الاسلام انتظاری، صدقه را اخراج صرف مال ندانست و یادآور شد: صدقه به معنای اخراج صرف مال نيست، بلكه مراد از آن اخراج مال به قصد تقرب الی الله است. اين گونه است كه خداوند در آيه 18 سوره حديد اخلاص را به عنوان شرط ارزش گذاری صدقات برمی شمارد و هرگونه پاداش و تاثير و كاركردی را مبتنی و منوط به اخلاص صدقه دهنده می‌داند.

وی با اشاره به فرموده امام صادق(ع) ادامه داد: امام صادق(ع) می فرمایند: "برای شيطان هيچ چيز از صدقه دادن مؤمن گران تَر نيست و صدقه قبل از آن كه به دست بنده برسد در دست پروردگار متعال قرار مي‌گيرد".

حجت‌الاسلام انتظاری تاکید کرد: باید بدانیم كه علاقه انسان به مال و منال دنیوی منشأ فسادهای فراوانی است؛ پس هر گاه با دادن صدقه بتواند این علاقه‌ها را بكاهد یا سلب كند، رسیدن به كمالات معنوی برایش هموار می شود.

فاصله طبقاتی یكى از مشكلات بزرگ اجتماعى است

حجتالاسلام‌ علی اکرمی امام جمعه سراب در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: یكى از مشكلات بزرگ اجتماعى كه همواره انسان دچار آن بوده است و هم اكنون با تمام پيشرفت‌هاى صنعتى و مادى كه نصيب بشر شده است نيز با آن مواجه است، مشكل فاصله طبقاتى است، به اين معنى كه فقر و بيچارگى و تهيدستى در يک طرف و تراكم اموال در طرف ديگر قرار گيرد.

وی، افزود: انسان موجودی اجتماعی است. خاستگاه اجتماعی بودن انسان هر چيزی كه باشد، نمی‌تواند اجتماع گرايي انسان را از حالت طبيعی بودن بيرون برد، به اين معنا كه انسان به گونه‌ای آفريده شده كه نمی‌تواند به دور از اجتماع زندگی كند.

وی با اشاره به فرموده حضرت محمد(ص) خاطرنشان کرد: پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:" به وسیله صدقه، رزق و روزی را برای خود نازل کنید".

حجتالاسلام‌ اکرمی افزود: آن زمانی صدقه را ارزشی می‌شمارد كه دارای شرايط خاص باشد به اين معنا كه هر گونه اخراج مال و بخشيدن آن به ديگری نمی‌تواند مصداق صدقه باشد و بايد ارزش و آثاری را كه تبيين می‌شود درپی داشته باشد.

امام جمعه سراب یادآور شد: بی گمان انسان مومن می‌كوشد تا با هر كاری خود را به خدا نزديک كند و تقرب به وی را به عنوان اصل اساسی هر عملی قرار می‌دهد؛ زيرا خود را فقير ذاتی می‌يابد و خداوند را غنی بالذات می شمارد كه اگر بخواهد از هر نقصی به كمال مطلقی برسد باید از راه انجام كارهايی باشد كه مورد رضايت و خشنودی اوست.

حجت‌الاسلام ‌اکرمی از دغدغه اصلی انسان مومن در زندگی تاکید کرد: مشكل و دغدغه اصلی انسان مومن در زندگی خويش اين است كه كاری نكند كه خداوند از وی ناخشنود شود و يا كاری انجام دهد كه خشنودی او را سبب شود.
captcha