شعری که فقط به درد شاعرش میخورد
محمدکاظم کاظمی گفت: شاعر گاه نیاز به خلوت و مراقبت و سلوک فردی دارد اما گاه نیز از اجتماع خود جدا میشود و شعرش تنها به درد خودش میخورد.
میلاد عرفان پور درباره چگونگی زیست شاعرانه و سیر و سلوک شاعری سوالاتی را مطرح کرد. سپس محمدکاظم کاظمی به فشردگی رقابتهای شعری در میان شاعران جوان اشاره کرد و افزود: «موضوعی که باید بدانیم میزان مطالعه و انس شاعر با شعر است. شاعر گاه نیاز به خلوت و مراقبت و سلوک فردی دارد اما گاه نیز از اجتماع خود جدا میشود و شعرش تنها به درد خودش میخورد.»
او همچنین با برشمردن جنبههای وجودی شاعر به جنبه فطری و جنبه اکتسابی؛ که حاصل مطالعه است به لزوم پرورش استعداد شاعر تاکید کرد و افزود: «پرورش این دو استعداد نیاز به چند راهکار دارد؛ اول زیست دائمی با شعر؛ به طوری که شعر جزو اولین مشغله ذهنی ما باشد. دوم ارتباط با محافل شعر و سوم نیز مطالعه.»
میلاد عرفان پور در ادامه به بحث تأثیرپذیری زبانی شاعران پرداخت و گفت: «برخی نیز نگرانند که با خواندن شعر شاعران قدیم زبانشان دچار خلل شود.» محمدکاظم کاظمی با بیان این اعتقاد که خوانش شعر کلاسیک به زبان شاعران کمک میکند تصریح کرد: «من تجربه استقبال از شاعران بسیاری را دارم. اگر فقط یک شاعر را بخوانیم تأثیر میپذیریم اما وقتی آثار چند شاعر را میخوانیم آن قسمتی که مطابق ذوق و سلیقهمان است جذب شعر ما میشود.»
وی با اشاره به خیزش شعر دهه 60 اضافه کرد: «چون آن زمان کانون بحث و تنش، جدال فکری بود همه کتاب میخواندند. اما نسل امروز دچار نوعی بیانگیزگی شده است.»
سپس میلاد عرفان پور به آفات تفکیک موضوعی و تخصصی شدن موضوع شعر اشاره کرد و توضیح داد: «طبیعتاً فطرت انسان اجاره نمیدهد دریافتهایش را تنها به یک بعد وجودی خود محدود کند.»
در پایان این جلسه میلاد عرفان پور در توضیح به سوالی درباره شعر سفارشی گفت: «سفارش به خودی خود چیز بدی نیست و بسیاری از اشعار خوب فارسی سفارشی بودهاند. سفارش وقتی بد است که درباره موضوعی بنویسیم که آن را دوست نداریم یا آنکه صرفاً به قصد منافع مادی بنویسیم. اما سفارش خوب آن وقت است که شاعر به طبع خود سفارش میدهد و این جزو سفارشهای تمرینی است. سفارش ممکن است حاصل کوشش نباشد و جوششی باشد. گاه نیز شعر باید روی موسیقی نوشته شود. مثل شعر نوحه؛ که کار عمیق و لازمی است و فن و دانش این نوع شعر را داشتن نیز از شروط سرودن آن است.»
محمدکاظم کاظمی در پایان افزود: «در موضوعات خاص به خودمان سفارش بدهیم و برای آن مقید به زمان باشیم.» کاظمی با بیان تجربه خود در این زمینه افزود: «من خودم یکی از غزلهایم را که بعداً در کتاب درسی نیز چاپ شد بر اساس خواست یک پسر شهید سرودم و در واقع خواست او تکانی در من ایجاد کرد.»
در پایان این نشست محمدکاظم کاظمی به خوانش اشعاری از خود پرداخت.
