به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، حجتالاسلام حسین علی رحمتی پیش از ظهر امروز 18 اسفندماه در پیش همایش کنگره بینالمللی اخلاق درعلوم و فناوری در دانشگاه مفید گفت: منظور از اخلاق فناوری اطلاعات و ارتباطات، کلیه تلاشهای علمی است که شاخه ای از اخلاق کابردری را شکل داده است
وی افزود: این بحث در کشورهای دیگر به شدت مورد توجه بوده است؛ هدف این است که کاری کنیم که همه افرادی که مرتبط با فضای مجازی هستند بیشترین تقید اخلاقی را داشته باشند.
استاد دانشگاه مفید بیان کرد: مزایای کارهای انجام شده در این زمینه شامل غنی سازی ادبیات موضوع، افزایش دانش جامعه در خصوص فناوری اطلاعات و اخلاق این حوزه و بسترسازی پژوهشهای بعدی است.
وی گفت: در این زمینه چند کاستی وجود دارد؛ از جمله عدم تناسب میزان پژوهش با سطح نفوذ فناوری اطلاعات(فاوا) در جامعه؛ عدم تناسب حوزه نفوذ اینترنت در سالهای اخیر در ایران به خصوص گرایش استفاده 30 میلیونی تلگرام، کاستی بیش از حد کتب مرتبط به اخلاق فناوری اطلاعات و تعداد کم پایاننامهها در این زمینه و همچنین فقدان یک نقشه راه مشخص و غفلت از موضوعات دارای اولویت از جمله مشکلات این عرصه است زیرا تا کنون تنها 30 موضوع از 300 موضوع در حوزه اخلاق فناوری اطلاعات پژوهش شده است.
استاد دانشگاه مفید بیان کرد: مشکل دیگر این تحقیقات کم توجهی به نگزش دینی و بهره گیری از از آموزه های اخلاقی اسلام است؛ آسیب دیگر، کمبود کارهای عمیق و تحلیل و بررسی جدی متمرکز و عمیق اخلاقی و فلسفی است.
وی گفت: غلبه ترجمه بر تالیف از دیگر آسیبهای این عرصه است؛ نباید به طور کلی از ترجمه بگذریم و به همین میزانی که ترجمه انجام میشود باید تالیف نیز صورت گیرد.
رحمتی اظهارکرد: اخلاق فناوری اطلاعات در راستای اخلاق کاربردی است که در این زمینه باید راهکارهای مناسب با شرایط دینی اخلاقی و فرهنگی و اجتماعی جامعه ایران ارایه شود.
وی گفت: آسیب دیگر در این زمینه، عدم تعریف ثمره تحقیقات به زبان مورد فهم و اقبال جامعه با استفاده از ادبیات هنر و رسانهها از جمله خود فضای مجازی است؛ فقدان نشریات خصوصی در زمینه اخلاقف فناوری اطلاعات از دیگر مشکلات است.
استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: سوال دیگر این است که چرا این کاستیها در پژوهشهای اخلاقی فناوری اطلاعات وجود دارد که از جمله آنها میتوان به ضعف ارتباط مراکز علمی پژوهشی با جامعه هدف در حوزه فاوا و عدم توجه لازم به اخلاق کاربردی، فقدان منابع علمی با زبان فارسی و ناآگاهی دانشجویان از روش بررسی اخلاقی موضوعات نوپیدا و همچنین کمبود آگاهی با انگیزه در اساتید و مدیران نهادهای علمی برای جهت دهی پروژهها به سمت اخلاق فناوری اطلاعات اشاره کرد.
وی گفت: طلابی که علاقه مند به فعالیت در زمینه اخلاقیات جدید از جمله کامنت گذاری و لایک گذاری و .... هستند ولی روش را نمیدانند بیش از همه به مشکل بر میخورند زیرا باید به آنها روش تحقیق در این عرصهها را آموزش داد.
وی گفت: ایجاد بانک اطلاعات جامع در این زمینه، اولویت دادن مراکز پژوهشی کشور به موضوع اخلاق فناوری اطلاعات، ارتباط نهادهای پژوهشی با نهادهای سیاستگذاری در حوزه فضای مجازی و جهت دهی طرحهای پژوهشی و پایان نامهها به این سو و راه اندازی گرایشهای دکتری و ارشد در زمینه اخلاق فضای مجازی از بایستههایی است که به حل این مشکلات کمک میکند.
رحمتی در پایان بیان کرد: طلاب و دانشجویان باید ارتباط علمی خاصی با مراکز علمی و بینالمللی داشته باشند و از پژوهشهای آنها به خوبی مطلع باشند که بتوانند زمینههای کار جدی را فراهم کند.