کد خبر: 3583962
تاریخ انتشار : ۲۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۶

تسبیح خدا به معنای حرکت از شرک به سوی توحید است

گروه معارف: امام جمعه کلیبر، اظهار کرد: بالاترین حد تسبیح نفی صفات از خداوند است چرا که پرستش خدا از طریق صفات شرک است، پس تسبیح خدا به معنای حرکت از شرک به سوی توحید و از صفات به سوی ذات است

حجت‌الاسلام سید‌حسن ‌موسوی، امام جمعه کلیبر در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: تسبیح به معنای منزه و مبرا و پاک و مقدس دانستن خداوند است از هرنقص و نیاز و شریک و هر امری که سزاوار خداوند نیست و بالاترین حد تسبیح نفی صفات از خداوند است چرا که پرستش خدا از طریق صفات شرک است، پس تسبیح خدا به معنای حرکت از شرک به سوی توحید و از صفات به سوی ذات است.

وی بیان کرد: تسبیح خدا در حال عبادت و پرستش او به معنای منزه و مبرا دانستن او از صفاتی است که در ذهن، دل و جان پرستنده ایجاد می‌شود.

حجت‌الاسلام موسوی با استناد به آیه ۴۱ سوره احزاب ادامه داد: در این آیه می‌خوانیم:" اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، خدا را بسيار ياد كنيد و صبح و شام او را تسبيح گوييد، او كسی است كه بر شما درود و رحمت می‌فرستد و فرشتگان او برای شما طلب رحمت می‌كنند تا شما را از ظلمت(جهل، شرک، گناه) به سوی نور(ايمان، علم و تقوی) رهنمون شوند، او نسبت به مومنان همواره مهربان بوده است".

امام جمعه کلیبر از مزایای شناخت کامل تسبيح گفت و یادآور شد: شناخت کامل و امتثال این امر الهی موجبات بهره مندی هر چه بیشتر از آثار و برکات آن را برای انسان فراهم می‌آورد و انسان را به جوار قرب الهی نائل می‌شوند.

وی افزود: تسبیح خدا در حال نماز به معنای عشق به ذات او بیرون از هر صفت و هر غرض و نفعی است؛ چرا که عبادت خدا به خاطر هرگونه نفعی اعم از دنیوی و اُخروی به معنای پرستش صفات است و مرتبه‌ای از شرک محسوب می‌شود، ولی تسبیح در نقطه مقابل این معنا قرار دارد.

حجت‌الاسلام موسوی تسبیح را منزّه دانستن خدا از هر عیب دانست و  تاکید کرد: تسبیح، منزه دانستن خدا از هر عیب و نقص و پیراستگی پروردگار از هر ناشایستگی است، موجودات عالَم، همگی دارای آگاهی و شعور نسبت به وجود خدا و کمالات او هستند و تسبیح شان به موجود لایق تسبیح، تعلُّق می‌گیرد و او خدایی است که سزاوارتر از او برای تسبیح، وجود ندارد.

captcha