عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی؛ برنامه همیشگی امام جواد(ع)
گروه اجتماعی: امام جواد(ع) همانند پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خدا بود و آثار بندگی در تمام رفتار و کردارش دیده میشد، عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی، برنامه همیشگیاش بود، اخلاص در عبادت و اعمال را بهطور کامل رعایت میکرد و از هر چیزی که بوی شرک میداد، پرهیز داشت.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از
لرستان، رفتار بزرگان بهویژه امامان معصوم(ع) عالیترین الگو و برترین
سرمشق راه سعادت و نجات است، بنابراین باید از مکتب رفتاری آنان
سازندهترین درسها را اموخت و در زندگی پیاده کرد.
امام نهم شیعیان حضرت امام محمدتقی(ع) در سال 195 هجری در مدینه ولادت یافت، نام ایشان محمد معروف به «جواد» و «تقی است» و از القاب دیگر وی میتوان از «رضی» و «متقی» نام برد.
امام محمد تقی(ع) هنگام وفات پدرش هشت ساله بود، پس از شهادت جانگداز حضرت رضا(ع) در اواخر ماه صفر سال 203 هجری قمری مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه(ع) انتقال یافت.
امام جواد(ع) همانند پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خدا بود و آثار بندگی در تمام رفتار و کردارش دیده میشد، عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی، برنامه همیشگیاش بود، اخلاص در عبادت و اعمال را بهطور کامل رعایت میکرد و از هر چیزی که بوی شرک میداد، پرهیز مینمود.
امام جواد(ع)، در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.
حضرت جواد(ع) با عمر کوتاه خود و در دورهای که فرقههای مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی میکردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت کرده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود با کم سن وارد بحثهای علمی شد و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.
دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17 سال بوده است و سرانجام این همام در 29 ذیالقعده سال 220 هجری به شهادت رسید. قبر مطهرش در کاظمیه یا کاظمین عقب قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر(ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر به نامهای حضرت ابوالحسن امام علی النقی(ع)، ابواحمد موسی مبرقع، ابواحمد حسین، ابوموسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام کلثوم و حکیمه بودهاند.
دو کرامت از امام جواد(ع)
اسحاق بن اسماعیل میگوید: در همان سالی که گروهی برای تحقیق برای یافتن امام برحق، به مدینه رفته بودند، من نیز با انها بودم، ده سؤال در کاغذی نوشته بودم تا از آن حضرت بپرسم، همسرم حامله بود، با خود گفتم اگر آن حضرت به سؤالات من پاسخ داد، از او میخواهم که از خدا بخواهد فرزندم پسر باشد، پس از آنکه حاضران سؤالهای خود را مطرح کردند و جواب شنیدند، من برخاستم و به محضر امام جواد(ع) رفتم، تا سؤالهایم را که در کاغذ نوشته بودم بپرسم، وقتی که نظر امام به من افتاد بیدرنگ فرمود: ای یعقوب! نام پسرت را احمد بگذار! وقتی که از سفر بازگشتم، خداوند به من پسر داد و نام او را احمد گذاشتم.
داود بن قاسم میگوید: به محضر امام جواد(ع) رفتم و چند نامه بیآدرس همراه من بود، که نویسندگان آن نامهها را نمیشناختم از اینرو اندوهگین بودم، امام جواد(ع) یکی از آنها را برداشت و فرمود: «این نامه مال ریان بن شبیب است»، دومی را برداشت و فرمود: «این نامه از آن فلانی است»، نامه سومی را بده نامه سومی را دادم و فرمود: «این نامه نیز مال فلانی است» عرض کردم: آری قربانت گردم، درست فرمودی.
صبر و ایمان به خدا؛ مهمترین نصیحت امام جواد(ع) به یارانش
امام جواد(ع) در نصایح خود به یارانش تأکید زیادی بر دو اصل صبر و ایمان به خدا داشتهاند.امام محمد تقی(ع) جوانترین امام شیعیان است و در پرهیزگاری و بخشندگی شهرت داشت. برای بسیاری از مردم حتی عدهای از شیعیان باور امامت ایشان در سن کودکی دشوار بود اما امام به همراه اصحاب خود با استناد به آیات قرآن مبین اثبات کردند، خداوندی که عیسی بن مریم را در گهواره به مقام نبوت میرساند، جوادالائمه(ع) را در سن کودکی به امامت میرساند.
وقتی امام جواد(ع) متولد شد امام رضا(ع) فرمودند: مانند این کودک در مبارکی، تاکنون متولد نشده است شاید بهخاطر اینکه اولین امامی است که در کودکی به امامت رسید و در مدت چند روز به سی هزار سؤال علما و دانشمندان جواب کافی داد.
از ویژگیهای والای امام جواد(ع) میتوان به جوان بودن ایشان و به امامت رسیدن زود هنگام، به شهادت رسیدن از سوی خانواده و بذل و بخشش اشاره کرد.علی بن اسباط میگوید: وقتی خدمت امام جواد(ع) رفتم و اندام کم سن و سال او را برانداز کردم، ناگاه حضرت فرمود: همانطور که خداوند، بعضی از پیامبران را در سنین کم، حجت خود قرار داد، امام را هم همینطور قرار میدهد.قرآن کریم میفرماید: «وآتیناه الحکم صبیا» به عیسی در کودکی حکمت دادیم و باز میفرماید: «لما بلغ اشدّه و بلغ اربعین سنة» یعنی زمانیکه او بزرگ شد و به چهل سالگی رسید... که نشان میدهد جایز است در کودکی حکیم باشد و جایز است در چهل سالگی باشد.
علم، دانش، فضیلت و تسلط امام جواد(ع) بر معارف اسلام ناب با این سن کم موجب تعجب همگان شده بود.پاسخ علمی، مستدل امام جواد(ع) به شبهات و سؤالهای آن دوران موجب اطمینان خاطر شیعیان و حیرت دشمنان شده بود که از آن امام همام بیش از 250 حدیث توسط راویان و اصحاب بزرگوارش نقل شده است.
امام جواد(ع) بیش از 110 راوی داشته است که از جمله آنها میتوان از علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن خالد برقی به عنوان راویان و اصحاب برجسته آن امام بزرگوار یاد کرد.
امام جواد(ع) در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
امام نهم شیعیان حضرت امام محمدتقی(ع) در سال 195 هجری در مدینه ولادت یافت، نام ایشان محمد معروف به «جواد» و «تقی است» و از القاب دیگر وی میتوان از «رضی» و «متقی» نام برد.
امام محمد تقی(ع) هنگام وفات پدرش هشت ساله بود، پس از شهادت جانگداز حضرت رضا(ع) در اواخر ماه صفر سال 203 هجری قمری مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه(ع) انتقال یافت.
امام جواد(ع) همانند پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خدا بود و آثار بندگی در تمام رفتار و کردارش دیده میشد، عبادت خدا و راز و نیاز به درگاه الهی، برنامه همیشگیاش بود، اخلاص در عبادت و اعمال را بهطور کامل رعایت میکرد و از هر چیزی که بوی شرک میداد، پرهیز مینمود.
امام جواد(ع)، در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.
حضرت جواد(ع) با عمر کوتاه خود و در دورهای که فرقههای مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی میکردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت کرده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود با کم سن وارد بحثهای علمی شد و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.
دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17 سال بوده است و سرانجام این همام در 29 ذیالقعده سال 220 هجری به شهادت رسید. قبر مطهرش در کاظمیه یا کاظمین عقب قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر(ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر به نامهای حضرت ابوالحسن امام علی النقی(ع)، ابواحمد موسی مبرقع، ابواحمد حسین، ابوموسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام کلثوم و حکیمه بودهاند.
دو کرامت از امام جواد(ع)
اسحاق بن اسماعیل میگوید: در همان سالی که گروهی برای تحقیق برای یافتن امام برحق، به مدینه رفته بودند، من نیز با انها بودم، ده سؤال در کاغذی نوشته بودم تا از آن حضرت بپرسم، همسرم حامله بود، با خود گفتم اگر آن حضرت به سؤالات من پاسخ داد، از او میخواهم که از خدا بخواهد فرزندم پسر باشد، پس از آنکه حاضران سؤالهای خود را مطرح کردند و جواب شنیدند، من برخاستم و به محضر امام جواد(ع) رفتم، تا سؤالهایم را که در کاغذ نوشته بودم بپرسم، وقتی که نظر امام به من افتاد بیدرنگ فرمود: ای یعقوب! نام پسرت را احمد بگذار! وقتی که از سفر بازگشتم، خداوند به من پسر داد و نام او را احمد گذاشتم.
داود بن قاسم میگوید: به محضر امام جواد(ع) رفتم و چند نامه بیآدرس همراه من بود، که نویسندگان آن نامهها را نمیشناختم از اینرو اندوهگین بودم، امام جواد(ع) یکی از آنها را برداشت و فرمود: «این نامه مال ریان بن شبیب است»، دومی را برداشت و فرمود: «این نامه از آن فلانی است»، نامه سومی را بده نامه سومی را دادم و فرمود: «این نامه نیز مال فلانی است» عرض کردم: آری قربانت گردم، درست فرمودی.
صبر و ایمان به خدا؛ مهمترین نصیحت امام جواد(ع) به یارانش
امام جواد(ع) در نصایح خود به یارانش تأکید زیادی بر دو اصل صبر و ایمان به خدا داشتهاند.امام محمد تقی(ع) جوانترین امام شیعیان است و در پرهیزگاری و بخشندگی شهرت داشت. برای بسیاری از مردم حتی عدهای از شیعیان باور امامت ایشان در سن کودکی دشوار بود اما امام به همراه اصحاب خود با استناد به آیات قرآن مبین اثبات کردند، خداوندی که عیسی بن مریم را در گهواره به مقام نبوت میرساند، جوادالائمه(ع) را در سن کودکی به امامت میرساند.
وقتی امام جواد(ع) متولد شد امام رضا(ع) فرمودند: مانند این کودک در مبارکی، تاکنون متولد نشده است شاید بهخاطر اینکه اولین امامی است که در کودکی به امامت رسید و در مدت چند روز به سی هزار سؤال علما و دانشمندان جواب کافی داد.
از ویژگیهای والای امام جواد(ع) میتوان به جوان بودن ایشان و به امامت رسیدن زود هنگام، به شهادت رسیدن از سوی خانواده و بذل و بخشش اشاره کرد.علی بن اسباط میگوید: وقتی خدمت امام جواد(ع) رفتم و اندام کم سن و سال او را برانداز کردم، ناگاه حضرت فرمود: همانطور که خداوند، بعضی از پیامبران را در سنین کم، حجت خود قرار داد، امام را هم همینطور قرار میدهد.قرآن کریم میفرماید: «وآتیناه الحکم صبیا» به عیسی در کودکی حکمت دادیم و باز میفرماید: «لما بلغ اشدّه و بلغ اربعین سنة» یعنی زمانیکه او بزرگ شد و به چهل سالگی رسید... که نشان میدهد جایز است در کودکی حکیم باشد و جایز است در چهل سالگی باشد.
علم، دانش، فضیلت و تسلط امام جواد(ع) بر معارف اسلام ناب با این سن کم موجب تعجب همگان شده بود.پاسخ علمی، مستدل امام جواد(ع) به شبهات و سؤالهای آن دوران موجب اطمینان خاطر شیعیان و حیرت دشمنان شده بود که از آن امام همام بیش از 250 حدیث توسط راویان و اصحاب بزرگوارش نقل شده است.
امام جواد(ع) بیش از 110 راوی داشته است که از جمله آنها میتوان از علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن خالد برقی به عنوان راویان و اصحاب برجسته آن امام بزرگوار یاد کرد.
امام جواد(ع) در هفت سالگی به مقام امامت رسید و هیجده سال مقام امامت را به عهده داشت و شهادتش در 25 سالگی در سیام ذیالقعده سال 220 در سامرا بوده و مرقد شریفش در کاظمین است.
