کد خبر: 3597280
تاریخ انتشار : ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۹

نهج‌البلاغه؛ دستورالعمل زندگی

گروه معارف: نهج‌البلاغه دستورالعمل زندگی و شیوه‌های کابردی اجرای عدالت اجتماعی است.اگر بخواهیم سعادتمند باشیم، باید نهج‌البلاغه را در تمام مراحل زندگی خود شرکت داده و در فضا و هوای آن نفس کشید زیرا تو را نورانی می‎کند و به تو صفا و شادابی و هدف و آرمان الهی می‎بخشد اگر هماهنگ با شعارهای خود در عمل نیز بخواهیم «یاعلی» بگوییم و در تمام صحنه‌های زندگی از آن حضرت درس و سرمشق و الگو بگیریم باید آثار علوی را زنده نگه داریم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، شفای دردهای ظاهری و روانی انسان در قرآن است و کشف کننده‌ی داروهای قرآنی امام علی(ع) است.زیرا همه می‎دانند که پیامبر اکرم(ص) فرموده است: «من شهر علم و علی دروازه‌ی آن است و هر کسی که بخواهد به شهر علم بیاید باید به سراغ علی برود».
از نظر کاربردی نیز همه شاهد بودند و دیدند که چگونه امام علی(ع) در دوران پنج ساله حکومت خود، عدالت را زنده کرد.کشوری را با عدالت اداره می‎کرد که امروز حدود 45 کشور اسلامی است که نهج‌البلاغه در راستای اداره‌ی سیاسی، اجتماعی جامعه‌ی توحیدی آن روزگار پدید آمد و در عزل و نصب‌های استانداران، تشویق و تنبیه کارگزاران و صدور دستورالعمل‌های سیاسی، نظامی، اخلاقی، اقتصادی برای مدیران سامان یافت از این‌رو؛ نهج‌البلاغه دستورالعمل زندگی و شیوه‌های کابردی اجرای عدالت اجتماعی است.
نهج‌البلاغه کتاب سیاست و حکومت است، نهج‌البلاغه کتاب اخلاق فردی، اخلاق سیاسی و اجتماعی است در واقع می‎توان گفت نهج‌البلاغه کتاب راهنمای صحیح دفاع و صلح و جنگ و اخلاق نظامی است، نهج‌البلاغه کتاب بیان‌کننده راه و رسم زندگی است.
نهج‌البلاغه کتاب جاودانه‌ی ولایت است، نهج‌البلاغه کلید بازگشایی علوم علوی است، نهج‌البلاغه تفسیر کلام خدا و بیان کننده علوم و معارف قرآنی است که امام علی(ع) خود درباره قرآن فرموده است: «آگاه باشید که شفاعت قرآن پذیرفته شده و سخنش تصدیق می‎گردد آن‌کس که در قیامت، قرآن شفاعتش کند، بخشوده می‎شود و آن کس که قرآن از او شکایت کند محکوم است.در روز قیامت ندا دهنده بانگ می‎زند که: آگاه باشید امروز هر کس گرفتار بذری است که کاشته و عملی است که انجام داده جز اعمال منطبق با قرآن، پس شما در شمار عمل‌کنندگان به قرآن باشید، از قرآن پیروی کنید، با قرآن خدا را بشناسید و خویشتن را با قرآن اندرز دهید و رای و نظر خود را برابر قرآن متهم کنید و خواسته‌های خود را را قرآن نادرست بشمارید».
درست است که نهج‌البلاغه تاکنون 210 شرح و تفسیر و لغت‌نامه و فرهنگ‌نامه و واژه‌نامه و اسناد و مدارک و دیگر پژوهش‌های شایسته پیرامون آن نوشته و منتشر شد و به ظاهر 47200 واژه‌ی عربی را دربردارد.اما ژرفای ناپیدای آن هم‌چنان دست نایافتنی است و بشریت در ساحل بیکرانه اقیانوس معارف نهج‌البلاغه تنها شاهد برخی از صدف‌های درخشنده آن است و معدن‌های آن هنوز کشف ناشده باقی مانده است و در هر عصر و زمانی، و در هر لحظه و موقعیت مناسبی، انسان‌ها می‎توانند با استعدادها و توانمندی‌های گوناگون عملی، در دریای مواج آن به شناگری بپردازند و همه‌ی اقشار جامعه، با نیازها و درخواست‌های گوناگون می‎توانند از انوار تابناک آن بهره‌مند گردند. باید پرسید: چه‌قدر از نهج‌البلاغه می‎دانیم؟ چند دوره‌ی کامل آن‌را مطالعه کرده‌ایم؟ چه مقدار از معارف آن‌را در کلاس‌های آموزشی به تدریس گذاشته‌ایم؟ و چند مرکز تحقیقاتی به نهج‌البلاغه اختصاص دارد؟
در سال یا ماه یا هفته، چه‌قدر و چند ساعت در آستانه‌ی آن زانو می‎زنیم.چه مقدار از نیازمندی‎های روانی و فکری خود را با نهج‌البلاغه برطرف کردیم.کتابی‌که در روزگاران پیدایش خود، شور و شعور و حماسه می‎آفرید، امتی را اداره می‎کرد و دولتی را برای مقابله با انواع مشکلات سیاسی، اجتماعی، رهنمون بود.هم حال می‎داد و هم شور و شعور می‎‌آفرید، هم در میدان‌های جنگ نشاط و هدف می‎بخشید و هم در دوران صلح، بیداری و آگاهی عنایت می‎کرد.
هم در مسجد جذبه و عشق و معنویت در دل‌ها ایجاد می‎کرد و هم در میدان‌های نبرد و عشق به شهادت و پرواز، تا ملکوت را در جان‌ها می‎کاشت، کتابی که امام عاشقان حضرت امام خمینی(ره) فرمود: «ما افتخار می‎کنیم که نهج‌البلاغه از ماست».
نهج‌البلاغه کتابی نیست که نویسنده‌ای در گوشه‌ای از اطاق و در حالت انزوا آن‌را نوشته باشد.کتابی با این عظمت و والایی را که هم برطرف کنند‌ه‌ی نیاز است و هم تماشاگر راز، چگونه جرج‌جرداق مسیحی تنها از جنبه‌ی فصاحت و بلاغت شیفته و عاشق نهج‌البلاغه می‎شود و صد بار آن‌را می‎خواند من و تو، ما و شما و همه‌ی‎ ماکه با نام و یاد امام علی(ع) زنده شدیم و برخواسته‌ایم و تا آخر عمر «یاعلی» خواهیم گفت چه‌قدر و جند دوره نهج‌البلاغه را خوانده‌ایم؟
پس اگر بخواهیم سعادتمند باشیم، باید نهج‌البلاغه را در تمام مراحل زندگی خود شرکت داده و در فضا و هوای آن نفس کشید زیرا تو را نورانی می‎کند و به تو صفا و شادابی و هدف و آرمان الهی می‎بخشد اگر هماهنگ با شعارهای خود در عمل نیز بخواهیم «یاعلی» بگوییم و در تمام صحنه‌های زندگی از آن حضرت درس و سرمشق و الگو بگیریم باید آثار علوی را زنده نگه داریم.
captcha