به چه زمانی «بين الطلوعين» گفته می‌شود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آریا نوشت: قرآن کريم با عبارت «وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْس » تسبيح خدا در اين زمان را توصيه کرده و روايات فراواني نيز در زمينه عبادت در «بين الطلوعين» وجود دارد که در برخي از آنها اذکار و عبادات ويژه اي هم پيشنهاد شده است:
1. پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله): «هر کس از طلوع صبح تا طلوع آفتاب در مصلّاى خويش بنشيند و به تعقيب نماز مشغول باشد، خداوند او را از آتش دوزخ محفوظ دارد.
2. رسول خدا(صلي الله عليه و آله): هر کس هنگام صبح، هفت بار اين آيات را بخواند، در آن روز از بلاها محفوظ باشد: «فَاللهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ ارْحَمُ الرَّاحِمينَ،انَّ وَلِيِّى اللهُ الَّذى نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحينَ، فَانْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِى اللهُ لا الهَ الَّا هُوَ، عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيم پس [در هر حال] خداوند بهترين حافظ و مهربان ترين مهربانان است، ولىّ و سرپرست من خدايى است که اين کتاب را نازل کرده و او همه صالحان را سرپرستى مي کند، پس اگر آنها [از حق] روى بگردانند [نگران مباش] بگو: خداوند مرا کفايت مي کند، هيچ معبودى جز او نيست بر او توکّل کردم و او صاحب عرش بزرگ است.
3. هر کسي صبح کند و چهار نعمت خدا را ياد نکند، مي ترسم که اين نعمت هاى خدا از او زايل گردد؛ آن چهار نعمت و سپاس بر آن، چنين است: «الْحَمْدُ للهِ الَّذى عَرَّفنى نَفْسَهُ، وَ لَمْ يَتْرُکْنى عَمْيانَ الْقَلْبِ، الْحَمْدُ للهِ الَّذى جَعَلَنى مِنْ امَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، الْحَمْدُ للهِ الَّذى جَعَل رِزْقى فى يَدَيْهِ وَ لَمْ يَجْعَلْ رِزْقى فى ايْدي النَّاسِ، الْحَمْدُ للهِ الَّذى سَتَر ذُنُوبى وَ عُيُوبى ، وَ لَمْ يَفْضَحْنى بَيْنَ النَّاس»؛ سپاس مخصوص خداوندى است که خود را به من شناساند، و مرا کوردل به حال خود رها نکرد، سپاس مخصوص خداوندى است که مرا از پيروان محمّد -که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد- قرار داد، سپاس مخصوص خداوندى است که روزيم را در اختيار خويش قرار داد و آن را به دست مردم نسپرد، سپاس مخصوص خداوندى است که گناهان و عيب هايم را پوشاند و در ميان مردم رسوايم نساخت.
4. امير مومنان على(عليه السلام): «هر کس هرکدام از سوره هاى توحيد و قدر و آية الکرسى را يازده بار پيش از طلوع آفتاب بخواند، از خسارت هاى مالى محفوظ مي ماند.
5. اميرمومنان علي(عليه السلام): «ذکر خدا، بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب، حتّى از مسافرت تجارتى نيز، در جلب روزى موثّرتر است.
6. امام باقر(عليه السلام): «خواب صبح، شوم و ناميمون است؛ روزى را دور مي سازد، رنگ صورت را زرد و متغيّر مي کند. خداوند متعال، روزى را بين الطّلوعين تقسيم مي کند، از خواب در اين زمان بپرهيزيد و بدانيد که منّ و سلوى (دو غذاى لذيذى که براى بني اسرائيل نازل مي شد) در اين ساعت بر بني اسرائيل فرود مي آمد.
7. امام باقر(عليه السلام): «هر کس بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه استغفار کند، خداوند او را بيامرزد.
8. امام باقر(عليه السلام): «هر کس سوره "قدر" را پس از طلوع فجر هفت بار بخواند، هفتاد صف از فرشتگان بر او درود مي فرستند و هفتاد مرتبه براى او طلب رحمت مي کنند.
و در پايان، هر آنچه به عنوان تعقيبات نماز صبح در روايات ذکر شده را مي توان از اعمال بين الطلوعين دانست.
منابع:
[1]. طه، 130 و ق، 39.
[2]. طبرسي، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص 305، قم، شريف رضي، چاپ چهارم، 1412ق.
[3] . يوسف، 84.
[4]. اعراف، 196.
[5] . توبه، 129.
[6]. مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، ج 83، ص 298، بيروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ دوم، 1403ق.
[7]. همان، ص 282.
[8]. شيخ صدوق، الخصال، ج 2، ص 622، قم، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ اول، 1362ش.
[9]. طبرسي، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص 305.
[10]. طوسي، محمد بن حسن، تهذيب الاحکام، ج 2، ص 139، تهران، دار الکتب الإسلامية، چاپ چهارم، 1407ق.
[11]. شيخ صدوق، ثواب الاعمال و عقاب الأعمال، ص 165، قم، شريف رضي، چاپ دوم، 1406ق.
[12]. مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، ج 83، ص 161.