اهدای یک عضو ناقابل
گروه اجتماعی: اهدای عضو افرادی که دچار مرگ مغزی شدهاند شاید در نگاه اول انسانی، ارزشمند و حتی در نگاه برخی کار ناقابلی باشد، اما در مقام عمل به این سادگیها هم نیست ایکنا برخی موانع و فرهنگ اهدای عضو را بررسی میکند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، صفهای طولانی و چشمهای منتظر دریافت عضو اهدایی برای رهایی از درد و چند سال زندگی بیشتر! این داستان افرادی است که به امید سلامتی، روزها و شبهای خود را با درد و رنج تحمل میکنند.
وضعیت اهدای عضو در کشور علی رغم تلاش کمپینهای مختلف نگران کننده است طوری که کتایون نجفیزاده، مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایران در گفتوگو با ایلنا اعلام کرده بود:«متأسفانه هر روز نزدیک به ۱۰ نفر به دلیل نرسیدن عضو پیوندی، در صف انتظار، فوت میکنند».
به همین منظور ایکنای استان مرکزی گزارشی از سطح شهر اراک در خصوص اهدای عضو و دلایل عدم استقبال خانواده فرد مرگ مغزی نسبت به این امر، تهیه کرده و همچنین برخی موانع را از مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران سرطانی و هماهنگ کننده اهدای عضو استان جویا شده است.
آقای اسماعیلی در پاسخ به خبرنگار ایکنا گفت: این مساله در نگاه اول کار بسیار انسانی و ارزشمندی است ولی متاسفانه پذیرفتن اهدای عضو برای خانوادههایی که عزیزترین فردشان دچار مرگ مغزی شده سخت است زیرا فکر میکنند هر لحظه امکان برگشت بیمار و بهبود وضعیت وجود دارد.
وی ادامه داد: این نگرش غلط ناشی از عدم اطلاع افراد نسبت به مرگ مغزی است متأسفانه اکثراً مرگ مغزی را با کما یکسان میدانند و فکر میکنند امکان برگشت وجود دارد در صورتی که مرگ مغزی هیچ بازگشتی ندارد و در دنیا یک مورد برگشت بیمار مرگ مغزی ثبت نشده است.
امیر علی دانشجوی ارتباطات دانشگاه فرهنگ و هنر اراک گفت: به عقیده بنده آنچه اهدای عضو را برای والدین فردی که دچار مرگ مغزی شده سخت میکند غالب بودن عواطف و احساسات است، خانوادهای که یکی از اعضای آن دچار مرگ مغزی شده از اینکه نمیتواند برای بیمار کاری انجام دهد بسیار احساس گناه میکند و باور ندارد که بیمار مرده است و این مساله حتی روزها پس از خاکسپاری هم ادامه دارد به همین جهت به هیچ وجه اجازه اهدای عضو را نمیدهد و اگر کمی نسبت به این موضوع تامل داشته باشیم درخواهیم یافت اکثراً بانوان نسبت به این موضوع واکنش منفی نشان میدهند.
خانم رحمتی که با شنیدن این سؤال متأثر شد و شروع به اشک ریختن کرد گفت: تصور اهدای عضو عزیزترین افراد زندگیام بسیار دردناک است. کدام مادر و پدری حاضر میشوند عزیز خود را با بدن تکه پاره شده و ناقص خاک کنند؟
وی ادامه داد: مردم و آشنایان چنین خانوادهای چه قضاوتی میکنند؟ نمیگویند احترام میت را نگه نداشته و همچون آدمهای بی سرپرست اعضای او را به حراج گذاشتند. به عقیده بنده مرگ و زندگی دست خدا است و هر کس زمان دقیق مرگش مشخص شده، شاید کسی در اثر سکته، تصادف و ... بمیرد و شاید در اثر نرسیدن اهدای عضو، پس نمیشود با اهدای عضو از زمان مرگ فردی که در تقدیرش آمده جلوگیری کرد.
با دریافت این نظرات سراغ مؤسسهای میرویم که سالهاست علاوه بر ارائه خدمات به بیماران سرطانی، برای افراد داوطلب، کارت اهدای عضو صادر میکند، عباس مهرپور، مدیر عامل انجمن حمایت از بیماران سرطانی(تبسم) در این باره به ایکنا گفت: مؤسسه تبسم از سال 90 با صدور کارتهای اهدای عضو با هدف ترویج این فرهنگ در جامعه آغاز به کار کرد ولی متأسفانه به دلیل باورهای غلطی که در این خصوص وجود دارد بحث اهدای عضو در استان و کشور هنوز به درستی جا نیفتاده است.
وی ادامه داد: تک تک افراد جامعه باید به این نگرش برسند که اهدای عضو یک وظیفه انسانی است و هرچقدر رسانهها، موسسات مردم نهاد و دستگاههای متولی برای آموزش و فرهنگ سازی فعالیت کنند، کم است. طی بررسی که روی افراد داوطلب اهدای عضو صورت گرفت به این نتیجه رسیدیم که تحصیلات و بلوغ اجتماعی تأثیر بسزایی در نگرش افراد نسبت به این مساله دارد و بیشتر افراد تحصیلکرده از این اقدام استقبال میکنند.
مهرپور عنوان کرد: از سال 90 تاکنون 4 هزار و 30 نفر درخواست صدور کارت اهدای عضو داشتند که بیش از 2 هزار و 200 نفر آنها خانم و حدود یکهزار و 80 نفر آقا بودند، در میانگینی که گرفته شده بیشترین آمار به افراد دارای تحصیلات دانشگاهی اختصاص یافت.
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران سرطانی استان مرکزی (تبسم) با بیان اینکه افراد داوطلب آگاهانه و با هوشیاری کامل اقدام به دریافت کارت اهدای عضو میکنند، گفت: متأسفانه اغلب خانوادهها با وجود این که فرد دارای کارت اهدای عضو است و دچار مرگ مغزی شده، از اهدای عضو جلوگیری میکنند و قانون به بستگان نزدیک این اجازه را میدهد از اهدای عضو صاحب کارت، ممانعت کنند، این خلاهای قانونی است که نمیگذارد اهدای عضو به درستی انجام شود.
مصطفی چقایی، هماهنگ کننده اهدای عضو استان مرکزی نیز گفت: در سال گذشته 7 مورد مرگ مغزی در استان شناسایی شد که از این تعداد 3 نفر اعضایشان به بیماران اهدا شد و از پنج نفر باقی مانده 1 نفر به دلیل عدم رضایت خانواده، دو نفر به دلیل ایست قلبی در روز اول و 1 مورد به دلیل دارا نبود شرایط، موفق به اهدای عضو نشدند. هیچ کدام از این هفت مورد دارای کارت اهدای عضو نبودند.
چقایی ادامه داد: آمار مرگ مغزی در استانها متفاوت است، در استان مرکزی این آمار پایین است، مشکلات عدیدهای در بحث اهدای عضو وجود دارد، کارت اهدای عضو میتواند تاثیر بسزایی بر رضایت خانواده داشته باشد ولی از لحاظ قانونی به دلیل اختیاراتی که قانون به ولی دم داده است، این کارت هیچ اثری ندارد.
وی افزود: کارت اهدای عضو تا زمانی که ضمانت و پشتیبان قانونی نداشته باشد تاثیر چشمگیری در فرهنگ سازی اهدای عضو ندارد و این ولی دم است که تصمیم میگیرد عضو خانواده که دچار مرگ مغزی شده، اعضای خود را اهدا کند یا خیر، این نگاه قانون باعث شده تعداد قابل توجهی از افرادی که دچار مرگ مغزی شدهاند نتوانند اعضای خود را به دیگران اهدا کنند حتی اگر خودشان رضایت کامل داشته باشند.
چقایی در پایان بیان کرد: بیشترین عضوی که در کشور اهدا میشود کلیه است و بیماران زیادی در صف انتظار دریافت این عضو هستند.
