در سوگ آفتاب
گروه اجتماعی: در جاهليت قرن بيستم، نهضتش بعثتی بود برای كاشتن بذر ايمان و امروز ماييم و داغ هجران، حسينيه جماران و جايگاه خالی روح الله، چه غربت سوزناكی است رنج يتيمی.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، بعضی رفتنها، نام رحلت میگیرد، بعضی رحلتها جانسوزند، بعضیها غمبار و بعضی هم حسرتآور. در چند سال اخیر هیچ روزی چون چهاردهم خرداد نبود که در آن توفان عزا، بر مردم تازیانه غم و اندوه فرود آورد. در آن روز خورشیدی غروب کرد که با طلوع آن هزار چشمه نور در زندگی ملت ایران جوشیده بود.
امروز بعد از 28 سال از آن روز، گنبدی طلایی با چهار گلدسته بلند در ورودی شهر تهران از دور پیداست. زیراین گنبد مردی در خاک آرام گرفته که نامش روح الله و مرقدش زیارتگاهی روح افزاست.
در جاهليت قرن بيستم، نهضتش بعثتی بود برای كاشتن بذر ايمان، اعتماد ، آزادی و استقلال در ذهن و دل امت اسلام و امروز ماييم و داغ هجران . حسينيه جماران، جايگاه خالی روح الله، چه غربت سوزناكی است رنج يتيمی و غم بی پناهی و اندوه بی پدری . اینک مرقد پاک او، پناهگاه دلهای داغدار و جانهای بیقرار و چشمهای اشكبار است و سخنانش، نه تنها در صحيفه نور، بلكه در صفحه جان هر شيفته صادق و با معرفت است كه قدر آن گوهر تابناک را میشناسد.
خرداد داغ ما را در آن سوگ بزرگ تازه میكند تا همواره دست در دامن حسرت و غم داشته باشيم و در فراق او كه رهبر یک انقلاب بزرگ شد و در تاریخ با قلبی آرام روی امواج بازوان میلیونها عاشق، بسوی خاک رفت. امام خمینی(ره) در حالی که دل از گرد هر گونه تعلق بریده بود گاه از وظیفه سنگین رهبری فراغتی مییافت و در خلوت به یاری سخنان موزون، آبی بر آتش درون میافشاند و با زبان شعر حدیث درد فراق را با دلدار یگانه میگفت.
او مقصدش شعر و شاعری نبود بلکه شعر نیز جلوهای از روح بلند و متعالی او بود.شعر او نجوای عاشقانه روح هیجانزده و بیتابی است که در خلوت تنهایی، راز دل دردمند خویش را با محبوب باز میگوید.
ازغم دوست دراین میکده فریادکشم دادرس نیست که درهجر رخش داد کشم
سالها میگذرد، حادثهها میآید انتظار فرج از نیمه خرداد کشم
ارتحال آن روح قدسی، رستاخیزی بزرگ را باعث شد و شیفتگان و دلدادگان آن حضرت از شاعران و سخنوران غمنامههایی آکنده از تاثر و مالامال از شور و احساس به نظم درآورند که به یقین میتوان گفت بعد از پیامبر خدا(ص) و ائمه(ع) در فقدان هیچ بزرگی، شاعران اینهمه سوگنامه و مرثیه نسروده و اینچنین دردمندانه سخن نگفتهاند.
خرداد همیشه بار غم بر دوش دارد و در سالگرد عروج ملکوتیاش، باز همه غم و چنگ بر دلهایمان میزند. آنچه رفت، پیکر پاک و جسد مطهر یک رهبر بود و آنچه ماند، فکر ناب و اندیشه روشن و خط ماندگارش است.
روحش به آسمانها پر کشید، اما راهش، در زمین و میان عاشقان تداوم یافت و اکنون گرچه صدایش خاموش است، دلهای ما محشری پر غوغا از کلام عطرآگین اوست و گوش تاریخ از پیامهای سنگینش سرشار است.
آری امام خمینی(ره) زنده است تا امید زنده است و تا حرکت و نشاط هست و تا جهاد و مبارزه هست چراکه او یک حقیقت همیشه زنده است، نام او پرچم انقلاب، راه او راه انقلاب است.
