کد خبر: 3611103
تاریخ انتشار : ۳۰ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۵

نبود یک اداره قرآن در کشور از معضلات اصلی تربیت قرآن جامعه است

گروه فعالیت‌های قرآنی: یکی از اساتید دانشگاه‌های استان کردستان گفت: لازمه رسیدن به یک جامعه با تربیت قرآنی تأسیس یک اداره با نام قرآن است تا بتواند تمام مسائل قرآنی را در یک چارچوب خاص پیگیری کند.

سیدبهاالدین حسینی، یکی از اساتید دانشگاه‌های استان کردستان و دکترای الهیات در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کردستان، اظهار کرد:  به نظر من شاخص تربیت قرآنی جامعه و ترویج فرهنگ قرآنی در جامعه قرائت، فهم، عمل و تعلیم است.

وی افزود: وجود این چهار شاخص در یک نیروی کارآمد که هم و غم قرآنی داشته باشند، می‌توانند ترویج‌دهنده یک جامعه قرآنی باشد.

حسینی با اشاره به اینکه در  جامعه ما به بخش قرائت بیشتر اهمیت داده می‌شود، اعلام کرد: به مبحث فهم قرآن کم توجهی می‌شود و عمل که به طور کامل مورد کم‌توجهی قرار گرفته و تعلیم نیز کم‌توجهی می شود اگر هم توجهی باشد در حوزه قرائت است.

به مباحث قرآنی زیاد اهمیت نمی‌دهیم

وی با اشاره به اینکه دلیل اصلی عقب‌افتادگی ما در قرآن و درصد کم قاریان قرآن این است که ما به مباحث قرآنی زیاد اهمیت نمی‌دهیم، اعلام کرد: در یک مملکت اسلامی یک اداره کل با نام دخانیات که دارای تمام تجهیزات و امکانات لازم است، وجود دارد اما یک اداره قرآن در کشور ما وجود ندارد.

این استاد دانشگاه‌های استان کردستان گفت: لازمه رسیدن به یک جامعه با تربیت قرآنی تاسیس یک اداره با نام قرآن است تا بتواند تمام مسائل قرآنی را در یک چارچوب خاص پیگیری کند.

وی عنوان کرد: برگزاری نمایشگاه و مسابقات قرآنی به صورت کم، موقت و لحظه ای می‌توانند در فرهنگ جامعه اثرگذاری داشته باشند اما هرگز ما را به یک کشور قرآنی تبدیل نخواهند کرد.

حسینی بیان کرد: زمانی ما به یک کشور قرآنی تبدیل می‌شویم که آموزش و پرورش از پایه با بهره‌گیری از روش‌های علمی کارآمد و  اثربخش، قرآنی شود و تا زمانی که آموزش و پرورش در زمینه قرآن ضعیف باشد و دیدگاه خوبی در این زمینه نداشته باشد، قرآنی نمی‌شود.

سیستم آموزش و پرورش در آموزش قرآن اثربخش نیست

وی با اشاره به این سؤال که چند درصد از قاریان کشوری ما با آموزش قرآن در مدرسه  به این جایگاه رسیدند یا چند درصد مردم ما روخوانی کامل قرآن را از مدارس یاد گرفتند، اعلام کرد: سیستم آموزش و پرورش در آموزش قرآن اثربخش نیست و هم منابع و متون آموزشی آن متناسب با استانداردهای روز و هدفمند نیست و هم نیروی انسانی کارآمد و کافی در آموزش و پرورش وجود ندارد.

این مدرس دانشگاه در پاسخ به این سؤال که آیا برگزاری نمایشگاه و مسابقات قرآنی نرخ جرائم و معضلات اخلاقی را کاهش می‌دهد؟، افزود: این سؤال را با سؤال جواب می‌دهم در سال 10 نمایشگاه و مسابقه را برگزار می‌کنیم، آیا در کاهش جرائم اثر حاصل شده، آیا جرم و جنایت کاهش پیدا کرده است، شاید به طور مقطعی کاهش داشته باشیم اما آیا دلیلی قانع کننده داریم که این امر را نشان دهد؟

وی افزود: آیا مسابقه قرآنی که برگزار شده در چهار شاخص قرائت، فهم، عمل و تعلیم توانسته جامعه را تکان دهد، یا قاریان قرآن همگی از آن بهره‌مند شده‌اند، برگزاری این مسابقات فقط با هدف برد و فرار از باخت انجام شده است.

برگزاری نمایشگاه قرآن ایجادکننده رقابت سالم بین فعالان قرآنی است

حسینی اعلام کرد: مسابقات قرآنی تاثیر کمی در قرآنی کردن جامعه دارد اما برگزاری نمایشگاه می‌تواند تأثیرگذار باشد چراکه باعث ایجاد رقابت سالم بین قاریان می‌شود اما مسابقات می‌تواند اندکی مفید واقع شود.

وی عنوان کرد: تدوین یک برنامه استراتژیک توسعه همه جانبه قرآن کریم، اجرای اثربخش آن، نظارت، ارزیابی و کنترل برنامه، تربیت نیروی انسانی توانمند و اثربخش، و کافی، ارتقای جایگاه قرآنیان در جامعه از لحاظ مسائل رتبه اجتماعی و معیشتی، اختصاص بودجه کافی برای اجرای طرح نهضت قرآن‌آموزی در کشور و هزینه کرد آن مطابق برنامه استراتژیک توسعه و الگوگیری از کشورهای موفق در این زمینه از جمله عوامل اثرگذار در زمینه نشر و ترویج معارف قرآنی در جامعه است.

برنامه‌های قرآنی به‌طور کامل مردمی شود

این استاد دانشگاه بیان کرد: جلسات خانگی قرآن کار موثری در ظهور فرهنگ قرآن است و تا برنامه های قرآنی به طور کامل مردمی نشود موفق نخواهد بود چراکه در هر برنامه قرآنی که دولت مستقیما ورود کند قطعا توفیق و نتیجه‌ای حاصل نخواهد شد.بلکه دولت باید سیاست‌های کلی به سمت مردمی کردن مطابق برنامه‌های قرآنی را به انجام برساند و پس از تحقق هدف مردمی‌سازی این فعالیت‌ها به صورت کامل دست از ورود مستقیم به مسائل قرآنی ـ فرهنگی بردارد.

وی افزود: حرکت‌های خودجوش مردمی به صورت خانگی یا NGO  بسیار مفید است اما به دلایل مختلف از قبیل کم‌توانی مالی، کمبود امکانات، ناکافی بودن تعداد مؤسسات قرآنی تاکنون جایگاه خود را کسب نکرده است.

حسینی در زمینه ارتباط با قرآن در زندگی اجتماعی شهروند ایرانی یادآور شد: اگر به حقیقت بنگریم باید هر ایرانی قرآن را بخواند و هم حداقل قسمتی از آن را حفظ کرده باشد و هم با عمل به آن یک زندگی قرآنی داشته باشد اما واقعیت دور از این حقیقت است و در باب قرآن درصد بسیار کمی از جامعه به آن توانمندی حداقلی دست پیدا کرده‌اند و اکثریت جامعه متأسفانه با قرآن بیگانگی دارند.

captcha